Wspomnienia z niepamięci

Seria: sami swoi
Wydawnictwo: Muza
7,08 (125 ocen i 27 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
6
8
31
7
52
6
16
5
13
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8372005273
liczba stron
171
język
polski
dodał
Witold Lisek

 

źródło okładki: empik.com

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (283)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6692
allison | 2016-02-13
Przeczytana: 13 lutego 2016

"Wspomnienia z niepamięci" nie są typowym pamiętnikiem czy klasyczną autobiografią. To raczej zapis pełnych liryzmu wspomnień z dzieciństwa i młodości.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio czytałam książkę napisaną przez aktora w tak ujmujący sposób, bogatym, kunsztownym i pięknym językiem.

Gustaw Holoubek wzruszająco i czarująco opowiada o swoim dzieciństwie, spędzonym przede wszystkim pod skrzydłami opiekuńczej mamy, w towarzystwie przyrodniego rodzeństwa i kolegów.
Zabawne i okraszone wieloma anegdotami są obrazki z czasów szkoły. Humor przeplata się tu z powagą, gdy aktor wspomina swoich nauczycieli, przyjaciół i pierwsze miłości. Sporo miejsca poświęca zapamiętanym lekturom i ulubionym miejscom w rodzinnym Krakowie.

Dramatyczne są lata wojny i powojenny okres leczenia się z gruźlicy. Nie mniej ciekawy okazuje się okres studiów aktorskich. Mamy okazję poznać artystyczne autorytety i ulubionych wykładowców; szczególnie dużo miejsca autor poświęca sylwetce Osterwy, który był...

książek: 1644
Felzmann | 2017-01-29
Przeczytana: 29 stycznia 2017

Wspomnienia bez jakichś wielkich sensacji, ale napisane z dużym talentem literackim. Już w swojej książce żona Holoubka napisała, że w tej książce nie ma niczego szokującego. Ja jednak wspomnę, że Holoubek ujawnia, że wraz z kolegami zjadł dwa koty i psa. Naprawdę.

książek: 2162
Renax | 2013-11-09
Przeczytana: 09 listopada 2013

Na przeczytanie tej książki czekałam z pół roku. I było warto. Piękny język, chwilami poezja najczystszej miary. Opowieść o życiu aktora, ze zwróceniem uwagi na dzieciństwo, młodość i początki aktorstwa.
Wielki człowiek, wielki aktor. W książce wyjaśnia swoje poglądy na sprawy podstawowe i te, które odegrały ważną rolę w ukształtowaniu Jego jako człowieka: takie jak Bóg, rodzina, kobiety, aktorstwo, poezja, romantyzm, Trylogia i czytanie, sport i humanistyka, Wschód i Zachód, Wojna i ZSRR, aktorstwo i ekshibicjonizm psychiczny w sztuce, Kraków, 'intelektualizm' i 'robotniczość'.
Polecam.

książek: 23
Małgosia | 2018-06-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2018

Porządkując mieszkanie po remoncie natknęłam się na "Wspomnienia z niepamięci" Gustawa Holoubka. Po raz pierwszy czytałam tę książkę dawno temu, więc teraz postanowiłam tylko odświeżyć znajomość.
Z przyjemnością ponownie zagłębiłam się w cudzych wspomnieniach. Porwała mnie nie tylko sama treść, ale i kunsztowna polszczyzna, bogaty, barwny i pełen liryzmu język, tak rzadko już spotykany na co dzień. Spod słowa pisanego niemal dobiegał mnie ciepły głos autora, uwodził charakterystycznym przeciąganiem głosek- zwłaszcza tych szumiąco - syczących i doskonałą dykcją. Czytając wspomnienia wyobrażałam sobie Gustawa Holoubka, jak siedząc w wygodnym fotelu snuje opowieść o czasach swojego dzieciństwa, młodości i dojrzałości. Opis rozgrywek piłkarskich, zmagań z cyckiem, którego nieumiejętne osadzenie w pokrowcu groziło przerwaniem meczu, pełna dramatyzmu relacja z balu maturalnego to prawdziwe perełki stylistyczne. Gustaw Holoubek dzieli się także z czytelnikiem swoim bólem po śmierci ojca,...

książek: 383
Luis | 2012-08-14
Na półkach: Przeczytane

„To, co do niedawna jeszcze było sztandarem dyletantyzmu i grafomanii, stało się kryterium najwyższym.”
Pozwoliłam sobie rozpocząć od cytatu, do którego odniosę się w dalszej części swojej recenzji.
„Wspomnienia z niepamięci” Gustawa Holoubka to jedna z najdelikatniejszych, najsubtelniejszych książek o sztuce, jaką miałam okazję w życiu przeczytać. Rodzaj manifestu życiowego, niepozornego traktatu filozoficznego, w którym każde słowo dobrane jest z największą precyzją, a opowieść toczy się, mimowolnie przekazując najgłębsze, niezwykłe treści.
Autorowi udało się uniknąć megalomanii, która jest nieodłączną towarzyszką autobiograficznych zwierzeń. Holoubek w wysmakowany sposób raczy czytelnika swoją filozofią życiową bardziej niż szczegółami ze swojego życia. Czytelnik nie odnosi wrażenia, że została przekroczona jakaś granica dobrego smaku, gdy autor zaprasza nas do swojego intymnego świata. Ale jest to świat przeżyć i postrzegania rzeczywistości, nie zaś świat sensacyjnych plotek,...

książek: 1679
bela | 2011-10-30
Przeczytana: 03 listopada 2011

Wspomnienia niesamowicie inteligentnej postaci. Książka subtelna, ciepła, wspaniale się czyta, piękny język.Jestem oczarowana panem Holoubkiem!

książek: 362
KamillaM | 2015-03-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Piekne napisane wspomienia, czytajac caly czas slyszalam jego cudownie cieply glos, tak jakby on sam do mnie czytal. Polecam milosnikom talentu pana Holoubka.

książek: 555
Audrey60 | 2018-07-19
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Żyję już tak długo, że mogłam śledzić karierę Pana Holoubka. Uwielbiam Go jako aktora i człowieka, bowiem znam Go nie tylko z gazet i mediów, ale i z opowiadań ludzi, którzy na co dzień z Nim obcowali.
Był aktoram nietuzinkowym o wspaniałym głosie. realizującym się bardziej na scenie niż w filmie.
Książka napisana z taktem i wyjątkowym poczuciem humoru. Nawet w niej, Mistrz pauzy, wypełniał nią niektóre strony, bo wiedział, że nie należy zbytnio się otwierać.
I tak powinno być. Czytelnik często chce wiedzieć wszystko, ale musi pamiętać o tym, że nie każda wiedza jest dla niego, że zawsze jest ten margines prywatności, do której mamy prawo. To co napisał, wystarczy. A reszta jest milczeniem.
Szkoda, że nie ma Go już wśród nas.

książek: 916
Marzenia | 2014-01-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 stycznia 2013

Piękna, dobra, mądra książka.
Muszę znów do niej sięgnąć.Pamiętam , że bardzo mnie poruszył fragment opisujący spotkanie autora z Janem Pawłem II. Polecam bardzo!

książek: 561
Melba | 2014-12-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 października 2014

Mam niedosyt: bo na początku jest pięknie, sentymentalnie, bardzo osobiście i wzruszająco, a później opowieść przyspiesza po to, żeby zwolnić nad jakimś zagmatwanym, niedopowiedzianym wątkiem, dla Autora widać ważnym, dla mnie niekoniecznie. Ale warto: ze względu na obraz dawnej Polski, emocje i przede wszystkim przepiękny język, jakim pisał i mówił Autor. Czytam i jednocześnie słyszę ten niski, spokojny głos, niespiesznie tkający kolejne obrazy z mgły wspomnień.
Przeczytam tę książkę jeszcze za jakiś czas i wtedy mam nadzieję ugruntuje się we mnie jedna jasna opinia :)

zobacz kolejne z 273 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd