Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Biały szum

Autor:
Seria: Salamandra [Zysk i S-ka]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Radosław Zubek
tytuł oryginału
White Noise
wydawnictwo
Rebis
data wydania
ISBN
83-7120-331-4
liczba stron
315
język
polski
typ
papier
dodała
Superchrupka
6,47 (47 ocen i 5 opinii)

Opis książki

Don DeLillo opublikował dziesięć książek, któe zostały wysoko ocenione przez krytyków, jak i czytelników, i uznawane są za najważniejsze dla amerykańskiego postmodernizmu. Główny bohater "Białego szumu", Jack, który jest kierownikiem katedry badań nad Hitlerem, boi się śmierci. Jego żona Babette, która "gromadzi dzieci i opiekuje się nimi", także się jej boi. Ten strach dzieli z nimi syn...

Don DeLillo opublikował dziesięć książek, któe zostały wysoko ocenione przez krytyków, jak i czytelników, i uznawane są za najważniejsze dla amerykańskiego postmodernizmu.

Główny bohater "Białego szumu", Jack, który jest kierownikiem katedry badań nad Hitlerem, boi się śmierci. Jego żona Babette, która "gromadzi dzieci i opiekuje się nimi", także się jej boi. Ten strach dzieli z nimi syn Jacka, Heinrich Gerhardt, którego przyjaciel chce pobić rekord przebywania w klatce pełnej jadowitych węży. Mimo że Hitler, śmierć i węże tak często przewijają się przez tę książkę, jest ona jedną z najzabawniejszych, jakie DeLillo napisał. To, że jest tak śmieszna, nie oznacza jednak, że nie jest olśniewająca, rozczulająca i jak śmierć poważna. Zatrzymuje bicie serca, jak gdyby słuchało się pękania olbrzymiego lodowca.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1581
Edi_Edi | 2014-01-12
Przeczytana: 12 stycznia 2014

Sprostowanie. Nie, nie przeczytałam tej ksiązki. I już nie przeczytam. Nie ocenię jej, bo trudno ocenić po przeczytaniu dwóch czy trzech rozdziałów. Więcej nie dałam rady. Nie wystarczyło mi zacięcia i uporu. Wybacz DeLillio, ale mówię Ci stanowcze NIE.

książek: 1037
oliwa | 2013-08-16

Tytuł wyjątkowo adekwatny. Lektura (w moim przypadku przerwana) pozostawia wrażenie bezsensownej mordęgi.

książek: 215
PandaBear | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane

W jedynym polskim "companion" do Dona Delilo, wydanym przez Instytut Amerykanistyki UW rozdział o "Białym Szumie" jest dwugłosem. Autorzy zgadzają się, że postmoderne anegdoty mnożone są trochę na siłę i w sposób zbyt oczywisty, że koncepcja symulakrów to nie są wyżyny intelektualnego wyrafinowania, i że łatwo wyłapać wszystkie porozrzucane przez autora po fabule odniesienia do tej teorii i innych jej pokrewnych. Zarazem jednak, mówią autorzy, książka wyszła w latach osiemdziesiątych i wtedy to wszystko mogło wydawać się świeższe.

Ja mam do "Białego Szumu" potężny sentyment. DeLilo napisał pewnie lepsze książki, ale chyba to właśnie ta jest najbardziej kultowa. Autorowi udaje się to co na innym polu udaje się Vonnegutowi - szaleńczy kalejdoskop dziwnych zdarzeń zapełniających karty książki w pewnym momencie osiąga krytyczny stopień saturacji i wtedy dopiero widzimy, że w środku tego wszystkiego cały czas jest pytanie o człowieka i jego kondycję.

książek: 73
Adrian | 2014-03-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 marca 2014

Don DeLillo jest tak bardzo "amerykański", że jakkolwiek nie przesiąknięty zachodnią kulturą wydawałby się czytelnik i tak może natrafić na pewną barierę w zrozumieniu jego twórczości. Bardzo długo trwało zanim przywykłem do reguł panujących w świecie "Białego szumu". Język, styl życia, fobie i zainteresowania bohaterów są nie tylko właściwe głównie mieszkańcom przedmieścia USA, ale również odpowiednio wyolbrzymione. Autor każe nam poznać zupełnie obcą nam wspólnotę, jednocześnie naginając rzeczywistość. Jego powieść ma wiele z satyry, lecz klimat wydaje się bardzo ciężki jak na historię z której powinniśmy się śmiać. Przebrnięcie przez pierwsze 100 stron okazuje się niespodziewanie, sporym wyzwaniem.

Gdy już zadomowimy się w mieszkaniu rodzinki Gladney'ów i oswoimy z ich dziwactwami, lektura przynosi dużo satysfakcji. Zwłaszcza tuż po "nagłym toksycznym zdarzeniu", gdy zdajemy sobie sprawę o co w tym wszystkim chodzi. DeLillo krytykuje konsumpcjonizm, umieszczając 1/4 akcji w...

książek: 72
merdevsky | 2013-08-23
Na półkach: Przeczytane

Postmoderniści lubią oblepiać się tym, co tak naprawdę obśmiewają - miałkością, pustką, bezpłciowością konsumpcyjnego Zachodu. Nie dziwi fakt, że fanami deLillo są Palahniuk czy Bret Easton Ellis.

książek: 171
annie | 2015-03-23
Na półkach: Przeczytane
książek: 3041
Delur | 2015-02-15
Przeczytana: 01 marca 2015
książek: 22
ciepły-borsuk | 2015-01-26
Na półkach: Przeczytane
książek: 162
galaktycznyedek | 2015-01-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 162
professor_oblivion | 2014-12-03
Na półkach: Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd