Złota pagoda

Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott
Seria: Biblioteka Japońska
Wydawnictwo: Wilga
7,63 (64 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
12
8
12
7
16
6
9
5
4
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kinkakuji
data wydania
ISBN
8371561652
liczba stron
253
słowa kluczowe
powieść japońska
język
polski
dodała
Aria

Książka przedstawia autentyczną historię, sfabularyzowaną przez Mishimę; w 1950 roku fanatyczny mnich podpalił jeden z największych skarbów Japonii - świątynię Kinkakuji. Powieść ta-jedno z najważniejszych dzieł Yukio Mishimy-mówi o buncie człowieka przeciw zastanym wartościom, zastygłym już w niemą formę. Formą tą człowiek jest urzeczony, a zarazem musi się przed nią bronić. Martwe piękno...

Książka przedstawia autentyczną historię, sfabularyzowaną przez Mishimę; w 1950 roku fanatyczny mnich podpalił jeden z największych skarbów Japonii - świątynię Kinkakuji.

Powieść ta-jedno z najważniejszych dzieł Yukio Mishimy-mówi o buncie człowieka przeciw zastanym wartościom, zastygłym już w niemą formę. Formą tą człowiek jest urzeczony, a zarazem musi się przed nią bronić. Martwe piękno "Złotej Pagody" jest nieosiągalnym Absolutnym, z którym zmaga się bohater powieści Mishimy. Jego bunt jest protestem przeciw wzorcom krępującym naszą świadomość i nasze działanie.

 

źródło opisu: Okładka

źródło okładki: nakanapie.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (527)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 167
alak | 2018-01-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 stycznia 2018

Strumień myśli i wspomnień z dzieciństwa do momentu podjęcia decyzji o unicestwieniu tego, co piękne. Droga przez życie człowieka, który doświadczając olśnienia w świątyni decyduje się na krok ostateczny, będący jednocześnie destrukcją obiektu zachwytu. Wiele przemyśleń o przemijaniu, nicości, złu, trwałości i ulotności.

"Myśl, że ten sam ogień, który strawi mnie, prawdopodobnie strawi także Złotą Pagodę, nieomal mnie upajała. Dzięki temu samemu przeznaczeniu, temu, że miała nas dotknąć ta sama klęska, ten sam niepomyślny ogień, światy, które zamieszkiwaliśmy, nabrały tego samego wymiaru. Moja powłoka cielesna była brzydka i słaba a jej ciałem był twardy, lecz łatwopalny pierwiastek - węgiel. Gdy tak o tym rozmyślałem, z czasem zaczęło mi się wydawać, ze mógłbym uciec, ukrywszy pagodę w swoim wnętrzu, i unieść ją, jak złodziej, który podczas ucieczki połyka cenny klejnot".

książek: 2012
Słowianka | 2015-07-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Kobo, 2015
Przeczytana: 23 lipca 2015

„Złota pagoda”, książka otoczona wciąż żywym kultem w Japonii, w Polsce zdobyła tytuł „wielkiej nieosiągalnej”.
Rzecz o narodzinach zła i potrzebie destrukcji będącej remedium na społeczny ostracyzm, choć proza Yukio Mishimy wyróżniają się piękną frazą, spójną kompozycją i umiłowaniem tradycji, to minęła się z moimi oczekiwaniami, nie przekonują mnie pokrętne pseudo buddyjskie rozmyślania nad istotą dobra, zła, nicości i trwałości, mam wrażenie, że największą siłą podtrzymującą mit tej książki jest postać samego autora, szczególnie Jego ostatni, śmiertelny performance.

książek: 616
Aria | 2010-08-12
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Moje! :)
Przeczytana: 05 marca 2010

Gdyby duszę ludzką można było pokroić na kawałki, rozrzucić po całym świecie, a następnie po kilku latach zebrać na nowo, stan owej duszy dokładnie odzwierciedliłby to, co czuję po przeczytaniu tej książki.

O Mishimie Yukio (1925 - 1970) zawsze zaczyna się mówić od końca. Najpierw opowiada się jak umarł. Ale jego śmierć to tylko wisienka na ogromnym i wielu warstwowym torcie jego życia. Głębia tego, jak żył i co czuł Mishima, jest niewyczerpalna. Dzięki jego książkom, możemy się zanurzyć w tę głębię, bo po chwili napełnieni przerażeniem i zachwytem zarazem, uciec z niej i często powracać doń w myślach.

W 1950 roku młody mnich posądzany o schizofrenię i problemy umysłowe spalił świątynię Kinkakuji - najbardziej znany pomnik dawnej stolicy Japonii. To wydarzenie natchnęło Mishimę do napisania Złotej pagody, bowiem pisarz zawsze uważał, że Piękno najdoskonalsze jest w chwili Śmierci.

Złota pagoda jest uważana za najbardziej popularne dzieło japońskiej literatury. W Polsce niestety...

książek: 360
Łukasz | 2015-12-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2015
Przeczytana: 18 grudnia 2015

Wspaniałe.

książek: 670
Marianna | 2015-03-29

Niesamowita powieść o niezwyciężonej potędze wyobraźni. Rzeczywistość głównego bohatera - samotnego jąkały, dla którego jedynym powodem do dumy było to, "że ludzie go nie rozumieją" - nigdy nie mogłaby się równać z bogactwem jego świata wewnętrznego. Mizoguchiego zawiodły relacje z ludźmi - zakłamaną matką, podłymi kolegami, grzesznym opatem i kobietami, nie odnalazł również satysfakcji w filozofii zen (przynajmniej nie tej wykładanej w świątyni, czy na uniwersytecie), ani w mnogości japońskiej sztuki i kultury, która go otaczała. Był wciąż głodny, nienasycony - nie wystarczało mu spokojne morze - szukał sztormu, zniszczenia, czegoś szczerego i życiodajnego. Nawet Złota Pagoda, która była dla młodzieńca wzorem wszelkiego piękna, błyszczała najjaśniej jedynie w jego własnym umyśle. Powieść Mishimy to wielowymiarowa metafora ludzkiego buntu przeciw zakłamaniu i bezmyślnym przyjmowaniu rzeczywistości, to także hołd dla wielu japońskich tradycji i według mnie, piękna lekcja prawdziwego...

książek: 760
Tadeusz | 2015-03-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 marca 2015

Przeczytane,ale z trudem,chyba za dużo pustosłowia.

książek: 1233
Dociekliwy_Kotek | 2013-12-20
Przeczytana: grudzień 2013

Jest to niewątpliwie jedna z trudniejszych i bardziej wymagających powieści, jakie przeczytałam w tym roku, jedna z tych, w które im więcej trudu się włoży, tym większą przynoszą przyjemność.
Kto czytał opowiadania z tomu "Biały płomień", poznał bladą zapowiedź tego, do czego zdolny był Ykuio Mishima w długiej formie i może być nielicho zaskoczony.
Przede wszystkim w "Złotej pagodzie" akcja nie ma w zasadzie żadnego znaczenia, a wymowę kolejnych epizodów, spotkań i rozmów, które kształtują głównego bohatera, stwarzają dopiero jego przemyślenia. Piękno uosabia tu siłę destrukcyjną, demoniczną nieledwie, i współistnieje tak z fascynacją brzydotą, jak i ze śmiercią. Taka filozofia najbardziej przypomina mi Jeana Geneta, jednak Mishima Yukio jest nieporównanie bardziej subtelny i wyrafinowany.
To, co naprawdę zachwyca, to precyzja, z jaką autor stworzył niezwykłą konstrukcję osobowości bohatera i wcielił w życie nie to, co jest zewnętrzną formą - zachowania, przyzwyczajenia,...

książek: 1670
jabajbaj | 2018-04-01
Przeczytana: 31 marca 2018

PIW zdecydowało się na wznowienie tej powieści, postanowiłam więc nie czekać na to, aż znowu stanie się ona niedostępna i zaopatrzyłam się w egzemplarz. Oj, niełatwa to była lektura. Zdecydowanie wymaga ona pełnego skupienia i nie nadaje jako książka do poczytania przed snem, ot tak, do poduszki. Styl Mishimy z pewnością do lekkich nie należy. Akcji nie ma tu prawie wcale, śledzimy za to przemyślenia głównego bohatera, ściśle związane z filozofią zen. Ponieważ piękno stanowi tu wartość destrukcyjną, niemal z każdej strony wyziera do nas brzydota, czy to w postaci kalectwa bohaterów, czy ich niemoralnych zachowań. Nad tym wszystkim góruje Złoty Pawilon (czy też Złota Pagoda, jak w polskiej wersji przetłumaczono nazwę Kinkaku-ji), której urok kładzie się cieniem na wszystkich poczynaniach głównego bohatera.
Naprawdę nie wiem w jaki sposób ocenić tę powieść. Czytało mi się ją ciężko, nie do końca też pewnie zrozumiałam jej przekaz. Z drugiej strony jest to z pewnością książka...

książek: 273
Novik | 2018-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 lutego 2018

Książka trudna. Pełna buddyjskich symboli i jak to się teraz zgrabnie mówi narracji. Na koniec przynosząca jednak najzupełniej uniwersalne przesłanie: czasem trzeba zapalić papierosa na zgliszczach swojego poprzedniego życia aby móc spokojnie udać się w dalszą drogę.

książek: 362
Anteros | 2018-03-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 marca 2018

Wieki temu w telewizji oglądałęm film dokumentalny o Yukio Michimie. Musiało być to jeszcze w latach 80. Ja byłem jeszcze dość mały i przeżywałem w tamtym czasie fascynację Japonią, spowodowaną popularnością takich seriali jak "Szogun" czy "Musashi". Cieszę się, że po tylu latach miałem w końcu okazję przeczytać jego powieść. Żałuję tylko, że nie ukazał się w Polsce cały jego dorobek pisarski.
"Złota Pagoda" to dziwna książka. Czytając ją, a także wszystkie powieści Murakamiego, mam wrażenie jakby wszyscy Japończycy cierpieli na jakąś zbiorową depresję. Również postaci w "Złotej Pagodzie" są jakieś dziwne i jednocześnie smutne. To co jednak odróżnia powieść Michimy, to główny bohater. Czytałem wiele książek, w którcyh głównym bohaterem jest postać negatywna. Ale zawsze jednak w miarę czytania książki czułem jeśli nie pełną smpatię, to przynajmniej zrozumienie dla tej postaci. W przypadku Mizoguchiego z "Złotej Pagody" nie było cienia sympatii. Jest to po prostu wybitnie...

zobacz kolejne z 517 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nie tylko Murakami

Obecnie literatura japońska w Polsce często zawężana jest wyłącznie do twórczości Harukiego Murakamiego – pozostali autorzy to głównie margines, pojedyncze tłumaczenia, przypadkowe tytuły. Nasz użytkownik przygotował subiektywny przegląd książek japońskich, które jego zdaniem, zasługują na jak najszybsze tłumaczenie na polski.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd