Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nakarmić wilki

Cykl: Nakarmić wilki (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
6,66 (1158 ocen i 182 opinie) Zobacz oceny
10
81
9
79
8
174
7
319
6
256
5
130
4
54
3
43
2
9
1
13
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374148474
liczba stron
254
słowa kluczowe
Bieszczady, wilki
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
niebieska

Kasia, absolwentka warszawskiej SGGW, przyjeżdża w Bieszczady, by zebrać materiał do pracy doktorskiej o wilkach. W stacji naukowej przebywają już Olgierd i Marcin. Mężczyźni nie wierzą, że ich nowa towarzyszka wytrzyma trudy życia w lesie. Kasia jednak okazuje się osobą nie tylko odporną na niewygody, ale też wyjątkowo odważną. Pierwsza nocna obserwacja wilków staje się początkiem wielkiej...

Kasia, absolwentka warszawskiej SGGW, przyjeżdża w Bieszczady, by zebrać materiał do pracy doktorskiej o wilkach. W stacji naukowej przebywają już Olgierd i Marcin. Mężczyźni nie wierzą, że ich nowa towarzyszka wytrzyma trudy życia w lesie. Kasia jednak okazuje się osobą nie tylko odporną na niewygody, ale też wyjątkowo odważną. Pierwsza nocna obserwacja wilków staje się początkiem wielkiej fascynacji Katarzyny, a kolejne, coraz bliższe spotkania z watahą sprawiają, że między dziewczyną a wilkami wytwarza się niemal mistyczną więź. W jej obliczu wszystkie miejskie rozczarowania tracą znaczenie. Kasia angażuje się obronę okrytych złą sławą zwierząt, sprowadza do pobliskiej wsi owczarki podhalańskie, mające odstraszać drapieżniki i trzymać je z dala od ludzkich zagród. W końcu wchodzi w drogę miejscowemu kłusownikowi, narażając własne życie. W tym samym czasie między nią a Olgierdem rodzi się uczucie. Nakarmić wilki to powieść, jakiej dotąd w Polsce nie było. W pisarstwie Marii Nurowskiej pojawił się nowy, intrygujący temat.

 

pokaż więcej

książek: 881
BeataBe | 2012-01-28
Przeczytana: 23 stycznia 2012

Zapowiadało się cudownie. Bieszczady, domek na odludziu, wilki, niebanalni, interesujący ludzie. No właśnie, zapowiadało...
Generalnie nazwałabym tę powieść bardzo powierzchowną. Wszystkie tematy potraktowane bardzo powierzchownie. Ani tu nie poznałam Bieszczad, ani bohaterów, ani nie znalazłam klimatu Bieszczad, ani ciekawej historii. A już opowieści o wilkach to wydały mi się jakimiś bajkami wydumanymi.
Postać Kasi antypatyczna. Pyskata, agresywna, z pretensjami od pierwszej strony powieści. Fanatyczna miłośniczka wilków. Ale ten fanatyzm nie budził ani sympatii, ani zrozumienia...
Olgierd miał być chyba kimś ciekawym, z interesującą osobowością. Rezultat - w ogóle nie dowiedziałam się co ta za człowiek i o co mu właściwie chodzi.
Akcja powieści przenosi się błyskawicznie z miejsca na miejsce. Tylko nie bardzo wiadomo po co.
Przewracałam kartkę za kartką i zastanawiałam się, gdzie autorce się tak śpieszy. Ktoś w jakiejś recenzji napisał, że pewnie trzeba napisać raz w roku jakąś książkę. To się pisze.
Czytam właśnie książkę pani Fryczkowskiej "Kobieta bez twarzy" i powiem tak: oj rośnie duża konkurencja. Konkurencja, która już przerasta. A to dopiero trzecia powieść tej pani...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mechaniczne pająki

Lubię steampunk, lubię pająki, nawet w wydaniu YA. Jestem w stanie dużo wytrzymać dla obu tych przyjemności ale niestety z przykrością zawiadamiam ż...

zgłoś błąd zgłoś błąd