Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pokój na poddaszu

Pokój na poddaszu

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej
data wydania
liczba stron
96
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
typ
papier
dodała
Wilczek
6,96 (112 ocen i 12 opinii)

Opis książki

Anka była tak zmęczona, że zupełnie leciała z nóg. A tu jeszcze trzeba ułożyć do snu zapłakanego Adasia, uspokoić Zosię, jako tako posprzątać pokój. Piekły ją oczy i chętnie zapłakałaby tak samo jak najmłodszy braciszek. Ale nie było można.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 323
KingaG | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane, Na blogu
Przeczytana: 11 kwietnia 2014

Kiedy zostaje im odebrane dzieciństwo...

Po raz pierwszy "Pokój na poddaszu" autorstwa Wandy Wasilewskiej został wydany w 1939 roku. Książka opowiada o bardzo młodych ludziach, których los zmusił do szybkiego wkroczenia w dorosłość. Umarła bowiem ich matka. Anka, Zosia, Adaś i Ignaś są zdani jedynie na siebie i mogą liczyć tylko na to, że dopisze im szczęście.

Tej krótkiej powieści, bo zaledwie stu stronicowej, wcale nie czyta się tak łatwo. Mimo, że dzieci zawsze udaje się uratować z opresji. Mimo, że ktoś zawsze zdoła im pomóc. Mimo, że pojawiają się w ich życiu radosne akcenty. Mimo to wszystko łapie człowieka dojmujący smutek. Dlaczego właśnie oni? Czemu to Ania musi zastąpić swojemu rodzeństwu matkę?
Nie macie pojęcia jak bardzo było mi żal Ignasia, kiedy przeczytałam o tym, że tak się poświęcił i...

Wasilewska posługuje się z jednej strony prostym i dość przyjemnym piórem, bo zawierającym przeważającą liczbę dialogów, a z drugiej odbierałam je po trosze jako sztu...

książek: 445
Asiatek | 2011-05-01
Przeczytana: 01 maja 2011

"Pokój na poddaszu" to pełna optymizmu opowieść o czwórce rodzeństwa. Anka, Ignaś, Zosia i Adaś są sierotami, nie mają już nikogo. Mieszkają w małym pokoiku na poddaszu, mimo to opoekują się soba nawzajem i bardzo się kochają. Świetnie sobie radzą. Nawet brak pieniędzy nie jest dla nich problemem. Dzieci potrafią się cieszyć z takich rzeczy, których inni nie zauważają. Szczęście daje im miłość i wzajemne wsparcie.

Bardzo polecam te księzkę, szczególnie tym którzy uważają, że ich życie jest bez sensu :)

książek: 1052
Katherina87 | 2012-11-18

Smutna to opowieść. Anię poznajemy w momencie, gdy traci mamę. Ojciec zmarł wcześniej. Dziewczynka ma trójkę rodzeństwa i zostają wszyscy zupełnie sami w małym pokoju na poddaszu.. A tu czas nie stoi w miejscu. Trzeba coś ugotować, położyć braciszka do łóżka, opłacić opał, rachunki. Dorosłość spada w jednej chwili na dziewczynkę jak grom z jasnego nieba. To lektura o szybkim dorastaniu do dorosłości ale też o tym, że warto wychodzić ludziom naprzeciw. Owe dzieci, z pomocą sąsiadów i same czyniąc dobre uczynki, zjednują sobie ludzi, którzy im pomogą nie raz. Mają pełno przygód, rożnych rozterek, ale najważniejsze- radzą sobie. Szarość, bieda, malutkie, skromne marzenia i dobrzy ludzie wokół.
Książka ukazała się w 1954 roku, była w czasie PRL-u obowiązkową lekturą w szkole podstawowej. Całkiem fajna książka, szkoda tylko, że nie tak tajemnicza jak okładka.

książek: 95
Gablysia | 2012-11-24
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 24 listopada 2012

Trafiłam na nią po przekopaniu starej biblioteczki babci. Znajomy tytuł, chyba już ją kiedyś czytałam.Smutna,nostalgiczna książka.Bieda,choroby, ludzie, których już nie ma.A dzis wszystko jest takie kapitalistyczne, nieprawdziwe, nawet dobre uczynki wyglądają nieprawdziwie, bo są podszyte własną prywatą. Dziecinstwo pełne fascynacji drobiazgami, i chęć czynienia dobra. Bieda łączy ludzi, nieszczęścia scalają ich ze sobą, trud tworzy więzi. Nadmiar wszystko niszczy. Takimi dziwnymi stworzeniami jesteśmy.

książek: 126
Anna | 2012-10-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wiem, jestem nieobiektywna. To książka mojego dzieciństwa, czytałam ją tyle razy,że znam prawie na pamięć. Pierwszy egzemplarz ktoś ode mnie pożyczył i bezczelnie nie oddał, ale po 15 latach moja siostra cudem kupiła mi drugą :-D
Ciepła, rodzinna, wspaniała.
Ulubiona.

książek: 381
Trikster | 2013-01-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2001 rok

To jedna z tych książek, które czytasz jako dziecko, które kształtują cię i do których chętnie powracasz dla paru wzruszeń. Mam do niej ogromny sentyment i poleciłabym ją każdemu.

książek: 4
Czytaającaa | 2013-10-25
Na półkach: Przeczytane

Moim zdaniem jest to bardzo ciekawa i wciągająca książka, którą polecam wszystkim szukających przygód, zmian akcji... Książka spodobała mi się tak bardzo, że przeczytanie jej zajęło mi 1 dzień.. :D

książek: 76
elfiko | 2013-04-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

przeczytałam tą książkę kilkanaście razy, pierwszy raz w podstawówce w czwartej klasie, ostatni raz rok temu :) i nie był to ostatni ostatni :)

książek: 209
Kamila | 2013-04-20
Na półkach: Przeczytane, ❤ Ulubione
Przeczytana: 20 kwietnia 2013

Bardzo fajna książka :) pokazuje życie sierot na wsi i w mieście takie ksiązki uwielbiam :)

książek: 154
Bartek | 2013-11-21
Na półkach: Przeczytane

Piękne opowiadanie. Bajka.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Licia Troisi
    34. rocznica
    urodzin
    A z pustką, którą w sobie nosisz, gdzie do tej pory zaszłaś?
  • Witold Jabłoński
    57. rocznica
    urodzin
    Śmierć jest bramą do ukojenia [...] a życie jeziorem, które topi nas w bólu.
  • Charlaine Harris
    63. rocznica
    urodzin
    O rany! - sapnęłam. - Wyglądasz dla mnie lepiej niż Happy Meal dla trzylatka.
  • Arturo Pérez-Reverte
    63. rocznica
    urodzin
    Książki są bramą, przez którą wychodzisz na ulicę, mówiła Patricia. Dzięki nim uczysz się, mądrzejesz, podróżujesz, marzysz, wyobrażasz sobie, przeżywasz losy innych, swoje życie mnożysz razy tysiąc. Ciekawe, czy ktoś da ci więcej za tak niewiele. Pomagają też odpędzić różne złe rzeczy - samotność,... pokaż więcej
  • Poul Anderson
    88. rocznica
    urodzin
    W świecie istnieją trzy Moce, którym nie mogą przeciwstawić się ani bogowie, ani demony, ani ludzie. Moce, których nie zwyciężą czary, których nie pokona żadna potęga: Biały Chrystus, Czas i Miłość.
  • Francis Durbridge
    102. rocznica
    urodzin
  • Giorgio Faletti
    64. rocznica
    urodzin
    Kiedy coś odmienia twoje życie, bardzo trudno to zamaskować.
  • Rudolf Hoss
    114. rocznica
    urodzin
  • Leander Kahney
    49. rocznica
    urodzin
  • Małgorzata Niezabitowska
    66. rocznica
    urodzin
  • Anna Kłodzińska
    99. rocznica
    urodzin
  • Izabela Kuna
    44. rocznica
    urodzin
    -Ciągle bierzesz xanax?
    -No pewnie. Nawet mój kot bierze xanax.
  • J.A. Redmerski
    39. rocznica
    urodzin
    Tylko pamiętaj, by zawsze być sobą i nie bać się mówić tego, co myślisz, albo tego, by głośno marzyć.
  • Anthony Burgess
    21. rocznica
    śmierci
    Człowiek niezdolny wybierać to już nie człowiek.
  • Yukio Mishima
    44. rocznica
    śmierci
    Ponieważ moim jedynym powodem do dumy był fakt, że ludzie mnie nie rozumieją, nigdy nie czułem potrzeby, by próbować innym wytłumaczyć, co czuję. Myślałem, że los odmówił mi zdolności widzenia tego, co widzieli inni. Moja samotność rosła i przybierała z dnia na dzień, jak tucznik.
  • Antoine François Prévost d'Exiles
    251. rocznica
    śmierci
    Ogół ludzi wrażliwy jest jedynie na kilka namiętności, w których trawi się ich życie i do których sprowadza się cała ich istota. Odejmijcie im miłość i nienawiść, rozkosz i cierpienie, nadzieję i obawę, nie będą czuli nic.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd