Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarna Wenus

Tłumaczenie: Aleksandra Ambros
Seria: Nike
Wydawnictwo: Czytelnik
7,43 (91 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
16
8
15
7
28
6
12
5
5
4
4
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Black Venus
data wydania
ISBN
83-07-02725-X
liczba stron
388
język
polski

FAJERWERKI - Piękna córka kata - Ciało i lustro KRWAWA KOMNATA - Krwawa komnata - Oblubienica Tygrysa - Kot w butach - Pani Domu Miłości - Towarzystwo wilków CZARNA WENUS - Czarna Wenus - Pocałunek - Uwertura i oprawa muzyczna do "Snu nocy letniej" - Piotruś i wilk - Kuchenne dziecko - Morderstwo na Fall River AMERYKAŃSKIE DUCHY I CUDA STAREGO ŚWIATA - Popielucha, czyli duch matki - Alicja...

FAJERWERKI
- Piękna córka kata
- Ciało i lustro

KRWAWA KOMNATA
- Krwawa komnata
- Oblubienica Tygrysa
- Kot w butach
- Pani Domu Miłości
- Towarzystwo wilków

CZARNA WENUS
- Czarna Wenus
- Pocałunek
- Uwertura i oprawa muzyczna do "Snu nocy letniej"
- Piotruś i wilk
- Kuchenne dziecko
- Morderstwo na Fall River

AMERYKAŃSKIE DUCHY I CUDA STAREGO ŚWIATA
- Popielucha, czyli duch matki
- Alicja w Pradze, czyli gabinet osobliwości

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (277)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1991

Jeśli nie masz ukończonych 18 lat, nie czytaj tej opinii. Żartowałam :-)
'Czarna Wenus' Angeli Carter to zbiór opowiadań, które nawiązują do powszechnie znanych baśni i historii, m.in. o Czerwonym Kapturku, Pięknej i Bestii czy Kopciuszku. Autorka umiejętnie łączy znane motywy z tym, co niektórzy znawcy odczytują między wierszami, czyli erotyzmem. Powstaje dzięki temu prawdziwa mieszanka wybuchowa, kulturowa, feministyczna i literacka. Te opowiadania się pochłania, nie czyta. Wśród moich faworytów - po długim namyśle - umieszczam 'Piękna córkę drwala' (efekt zakładu :-)), 'Krwawą komnatę', 'Czarną Wenus' i 'Towarzystwo wilków'. Ogólnie twierdzę, że każda z tych historii jest na swój sposób ciekawa i intrygująca. Zwłaszcza, kiedy ma się już konkretną wiedzę literacką.
Jestem pełna podziwu dla Angeli Carter i dziwię się, że ta pisarka została zapomniana. Drodzy Czytelnicy, nie wahajcie się nad lekturą 'Czarnej Wenus'.

książek: 2872
Isiliel | 2015-03-29
Na półkach: Przeczytane, Poszukuję

,,Czarna Wenus" to zbiór opowiadań opartych na motywach znanych baśni - nie znajdziemy tu jednak niczego z popularnych współcześnie ugrzecznionych i ocenzurowanych wersji ,,Sinobrodego" czy ,,Czerwonego Kapturka". Teksty te - czerpiące z pierwotnych, oryginalnych opowieści - napisane zostały przez angielską autorkę w konwencji realizmu magicznego. Ta mieszanka sprawia, że są one pełne mrocznej, niepokojącej erotyki rodem z Fuentesa czy Márqueza, jednak ten iberoamerykański rys zamknięty jest zarazem w obrębie surowego folkloru Europy kontynentalnej. To rzeczywistość rodem z nieprzyjaznych gór, wietrznych wybrzeży i zasypanych śniegiem lasów; świat groźnego, tchnącego chłodem piękna, którego doświadczyć można jedynie w naszych okolicach.

Seksualność w prozie Carter stanowi osnowę nie tyle dla onirycznej, odrealnionej zmysłowości, co dla odwiecznej tajemnicy dojrzewania, odkrywania siebie samego, przekraczania drzwi wiodących do nieznanych krain. Bohaterki ,,Czarnej Wenus" to w...

książek: 104
przeczytawszy-ona | 2012-01-03
Na półkach: Przeczytane

Opowiadanie to nieco zapomniana ostatnio forma literacka, dlatego cieszę się, że mogę zaprezentować tutaj prawdziwą mistrzynię tego gatunku. Omawiana książka to zbiór 15 opowiadań Angeli Carter, a wśród nich „Krwawa komnata” (1979), która przyniosła autorce duży rozgłos, stając się tym samym punktem zwrotnym w jej karierze.
Zanim przejdę do właściwej recenzji, pozwolę sobie przytoczyć tu cytat ze wstępu autorstwa Aleksandry Ambros:

Angela Carter, uważana dziś za jedną z najoryginalniejszych pisarek współczesnych, figuruje w kanonie literatury brytyjskiej pod trzema najmniej nagłówkami: realizm magiczny, feminizm, postmodernizm. Są to określenia tyleż wygodne, co nieprecyzyjne, choć akurat w odniesieniu do jej twórczości każde z nich zawiera jakiś element prawdy.

Mamy bowiem u Carter magiczną rzeczywistość, mamy bohaterki, które muszą odnaleźć się w patriarchalnym świecie, mamy w końcu czerpanie pełnymi garściami z istniejących już tekstów kultury – nie tylko znanych baśni, ale...

książek: 93
marianna | 2013-04-09
Na półkach: Przeczytane

Zawarte w tym tomie opowiadania wprowadzają w niezwykły świat perwersyjnej baśni. Carter reinterpretuje znane opowieści w taki sposób, że pokazują one swoje nieoczekiwane oblicze. Co się działo w pantofelkach sióstr Kopciuszka, kiedy matka kazała im odrąbać palec lub piętę, by ich stopy zmieściły się bucik królewicza? Jak pachniała chlupocząca w ślicznym pantofelku krew, jak bolała stopa, okaleczona z rozkazu matki?
I jak czuje się żona Sinobrodego, nosząca na szyi zimny klejnot, symbolizujący odciętą głowę?
Angela Carter jest mistrzynią groteski i grozy, a zarazem wnikliwą czytelniczką swoich poprzedników, tutaj szczególnie braci Grimm (zresztą, ich baśnie naprawdę są straszne i brutalne).
Bardzo, bardzo polecam.

książek: 3149
aredhela | 2015-01-28
Przeczytana: 28 stycznia 2015

Każde opowiadanie jest jak opowiedziany sen. Mglisty i niewyraźny, ale pełen uczuć. Autorka w większości przypadków odchodzi od tradycyjnego opowiadania na rzecz przedstawiania rzeczywistości bazującego głównie na przeżyciach wewnętrznych danego bohatera. W antologii znalazły się opowieści bardzo smutne, ale też i bardzo zabawne, bardzo naturalistyczne i często przerażające. Nie czyta się ich lekko, trzeba się wgryźć w treść, aby dobrze je zrozumieć, ale warto. I jeszcze jedno: jeżeli ktoś jest przywiązany do tradycyjnych baśni, lepiej niech tej książki nie czyta.

książek: 731
Gwyn | 2012-04-30

Dla osób zainteresowanych literaturą w szerokim sensie nie przeczytanie tej książki jest grzechem śmiertelnym.

książek: 235
Fatuum | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2014

Tak niesamowicie kocham Andersena, Grimmów, Szeherezadę i krwawe "bajki", które opowiadała mi matka, jak byłam dzieciakiem, a które jej opowiadał jej ojciec... cały ten niesamowity mrok, z lasem, ze wszystkimi lasami, z zamkami, paniami zamków i porzuconymi albo zagubionymi dziećmi, że niestety, ale z całym szacunkiem, musiałam to czytać bez przyjemności. Może jedyne, co było w tej książce interesujące, to właśnie odwołania... (nie mówiąc już o wszystkich wspaniałych opowieściach: jak ładnie pasują do baśni Baudelaire i Svankmajer, np!) Najbardziej udane wg. mnie było "Spalone dziecko", więc w sumie - klapa, chociaż klimacik nawet był. Nie no, właściwie, jak się zastanowić, to mi się podobało. :)

książek: 308
Karol | 2013-11-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Wspaniała książką. Powinni po nią sięgnąć między innymi: psychologowie, socjologowie, antropolodzy, nauczyciele (nie tylko polskiego), przedszkolanki, fani horrorów oraz każda inna myśląca osoba, dla której obecność kultury w życiu jest czymś bardzo ważnym.

książek: 32
stefan1000500100900 | 2014-01-29
Na półkach: Przeczytane

Warta grzechu.

książek: 448
rockette | 2015-03-20
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Krwawa komnata to najpiękniejsze opowiadanie jakie kiedykolwiek przeczytałam.

zobacz kolejne z 267 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd