Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,96 (147 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
21
9
33
8
32
7
47
6
10
5
3
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tridcat` pjatyj i drugie gody. Strach
data wydania
ISBN
8320713803
liczba stron
309
język
polski
dodał
Michał

To dalszy ciąg powieści Anatolija Rybakowa, po "Dzieciach Arbatu" i "Trzydziestym piątym i później". "Strach" przedstawia wydarzenia roku 1937.

 

Brak materiałów.
książek: 131
Daenerys_Stormborn | 2014-12-12
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 12 grudnia 2014

Plaga aresztowań, terror, strach, masowe rozstrzeliwania i katorżnicze zsyłki jako atrybuty pierwszego wolnego, socjalistycznego państwa, z nowoczesną konstytucją i władzą obywatelską? Takie rzeczy tylko w Rosji. Byle żart, krzywe spojrzenie, grymas twarzy, niepodniesienie ręki w głosowaniu za mordowaniem innych – wszystko to prowadziło do pewnej, poprzedzonej torturami i upokorzeniami, śmierci.

Stalin, ramię w ramię z podległymi oficerami NKWD uruchomił machinę administracyjno-destrukcyjną pochłaniającą setki, tysiące i miliony ludzkich istnień. Wszystko pod powłoczką utopii o potędze i wszechwładzy nowoczesnej, jedynej w swoim rodzaju, zindustrializowanej Rosji, na którą czyhają jej odwieczni wrogowie – burżuazja, kapitalizm i towarzysz Trocki. Oto, do jakiego stopnia absurdu, paranoi i wypaczenia doszedł Związek Radziecki w kulminacyjnym momencie czystek lat trzydziestych. Każdy o tym wie, lecz mimo wszystko całość czyta się z konsternacją, a nawet lekkim zażenowaniem. Jak możliwe jest złamanie, zastraszenie i wypranie mózgów milionom ludzi? Odpowiedź zna sam Stalin, którego sylwetkę przedstawia Rybakow na kartach powieści.

Na koniec cytat z książki: „Sergo Ordżonikidze spoczął pod murem kremlowskim. (…) Pewien czeczeński poeta ogłosił drukiem wiersze okolicznościowe. Pochwalono je na związku pisarzy czeczeńskich. Uszczęśliwiony tym poeta obiecał: „Kiedy umrze towarzysz Stalin, napiszę jeszcze lepsze!” Trzeba było durnia rozstrzelać.”

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
3096 dni

Nie mogłam się oderwać od tej książki! Miałam ciarki na plecach czytając historię Nataschy i wyobrażając sobie, że to nie fikcja - to całe zło wydarzy...

zgłoś błąd zgłoś błąd