Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rzeka podziemna

Wydawnictwo: Jacek Santorski & Co
6,92 (64 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
10
7
23
6
13
5
6
4
1
3
0
2
2
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389763397
liczba stron
226
słowa kluczowe
szaleństwo, psychika, życie
język
polski
dodała
Agnieszka

Powieść jest wstrząsającym zapisem choroby duszy, gdzie szaleństwo przeplata się z trzeźwym widzeniem siebie i świata. Jest zapisem dramatu pędzącej coraz szybciej cywilizacji, a zarazem historią pogrążającego się w depresji człowieka, który nie wytrzymał tego tempa. Bohater „Rzeki podziemnej” rozpada się psychicznie, tracąc powoli wszelkie punkty odniesienia. Minione czasy „drugiego obiegu”,...

Powieść jest wstrząsającym zapisem choroby duszy, gdzie szaleństwo przeplata się z trzeźwym widzeniem siebie i świata. Jest zapisem dramatu pędzącej coraz szybciej cywilizacji, a zarazem historią pogrążającego się w depresji człowieka, który nie wytrzymał tego tempa. Bohater „Rzeki podziemnej” rozpada się psychicznie, tracąc powoli wszelkie punkty odniesienia. Minione czasy „drugiego obiegu”, „Solidarności” i stanu wojennego, po których pozostał ból zwycięstwa i moralnej porażki, często powracają w jego pamięci. Rzeka podziemna to świadectwo naszego czasu. I chociaż lustro, które ustawił Tomasz Jastrun jest niemal czarne, widać w nim zaskakująco wiele

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

książek: 396
Narcyz | 2016-01-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 stycznia 2016

Mam trochę mieszane uczucia co do tej książki. Początkowo miałem wrażenie, że będzie to coś w pilchowskim stylu (początek trochę to sugerował), ale z każdą stroną coraz bardziej zaczyna się robić poważnie. Coraz więcej emocjonalnych flaków wychodziło na wierzch. Od połowy zaczyna się robić bardzo przygnębiająco.
Bohater coraz bardziej zatraca się w sobie. Przeżycia dzieciństwa, kiepskie życie rodzinne, rozpad małżeństwa, płytkie relacje z kobietami oparte tylko na seksie, literackie rozczarowania, rozczarowanie swoją działalnością opozycyjną w czasach Stanu Wojennego, frustrująca praca nie dająca żadnej satysfakcji. Wszystko to się latami nawarstwia i przekracza w pewnym momencie próg wytrzymałości głównego bohatera i dopada go depresja.
Mamy tutaj studium jak ta depresja wyniszcza człowieka, i choć wyraźnie widać, że bohater sam się walnie przyczynił do powstania wielu swoich problemów, to nie zmienia faktu cierpienia jakie są jego udziałem.
Do tego mamy kilka refleksji dotyczących kierunku w jakim zmierza dzisiejsza Polska, czy szerzej świat. Generalnie nie są to refleksje optymistyczne.
Mocno przygnębiająca lektura, ale całkiem dobra.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mężczyzna z laserem. Historia szwedzkiej nienawiści

Seria morderstw motywowanych rasistowsko opisana z drobiazgowością i dbałością o szczegóły zarówno jeśli chodzi o tło polityczno-społeczne, jak i biog...

zgłoś błąd zgłoś błąd