Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,63 (259 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
14
8
39
7
92
6
67
5
28
4
9
3
6
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Don Juan ou Le festin de pierre
data wydania
ISBN
8373892524
liczba stron
96
słowa kluczowe
komedia, don Juan, klasycyzm,
język
polski
dodała
MadziaT

Inne wydania

Tytułowy bohater jest postacią zaczerpniętą z wierszowanej komedii Tirso de Moliny. Don Juan to synonim uwodziciela pozbawionego wszelkich zasad i skrupułów. Bohater Molière'a działa pod wpływem impulsu, ale za każdym razem doskonale potrafi uzasadnić swoje postępowanie; jest człowiekiem całkowicie wolnym wobec zasad moralnych i norm społecznych, a przy tym nie pozbawionym odwagi. Na końcu...

Tytułowy bohater jest postacią zaczerpniętą z wierszowanej komedii Tirso de Moliny. Don Juan to synonim uwodziciela pozbawionego wszelkich zasad i skrupułów. Bohater Molière'a działa pod wpływem impulsu, ale za każdym razem doskonale potrafi uzasadnić swoje postępowanie; jest człowiekiem całkowicie wolnym wobec zasad moralnych i norm społecznych, a przy tym nie pozbawionym odwagi. Na końcu czeka go jednak straszliwa kara.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (641)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1380
Marysieńka | 2011-12-08
Na półkach: Przeczytane

Tytułowy bohater tej sztuki, Don Juan to młody, przystojny i majętny szlachcic. Elokwentny, wykształcony, pełen osobistego uroku, co pozwala mu bez trudu rozkochiwać w sobie kobiety, uwodzić je i porzucać. Uwielbia takie rozwiązłe zycie pozbawione wszelkich zasad moralnych. Nie liczy się z uczuciami porzuconych kobiet. Nie ma skrupułów. Zdaje sobie sprawę ze zła, które czyni ale nie ma zamiaru się zmienić. Czy można tak w nieskończoność??? Jakie skutki dla naszego bohatera będzie miało jego postepowanie? Czym się to skończy?
Dziś również nie brakuje takich Don Juanów, gorzej z ich szlacheckim pochodzeniem:))) Doskonała komedia. Polecam.

książek: 357
TheLostSymbol | 2013-06-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2013

Gdy pierwszy raz usłyszałam o „Don Juanie” od razu chciałam lepiej poznać jego historię. Sięgając po książkę Moliera byłam pełna entuzjazmu, który niestety stopniowo malał wraz z czytaniem. Nie ma tu zbyt wielu czynów, tylko czcze gadanie. Don Juan wygłasza oracje na temat swojej niewiary i tego jak dobrze postępuje, bo przecież robi wszystko w zgodzie z samym sobą. Nikt nie jest w stanie na niego wpłynąć, oszukuje ojca, a jego sługa Sganarel jest tchórzem, którego zachowanie tylko mnie irytowało.

Liczyłam na opisy jego przygód, miłosnych podbojów, a tu… nic. Jest tylko skrzywdzona Donna Elwira, którą wyrwał z klasztoru (niestety nie wiemy jak przebiegał cały proces adoracji, bo na początku książki jest już jego żoną) oraz adoracja (oszukiwanie) dwóch wieśniaczek Karolki i Małgosi, która się nie rozwija, nie wiemy co się dalej z nimi działo. Czy Karolka jednak poślubiła Pietrka? Co się działo z Małgosią? Don Juan uciekł i na tym koniec.

Zakończenie jest typowo moralizatorskie,...

książek: 239
Przemek | 2015-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 kwietnia 2015

Paradoksalnie jest to pozycja mówiąca o człowieku - racjonaliście i ateiście, który - by dochować wairy swoim przekonaniom idzie, choć ostrzegany, mimo interwencji niebios, żwawym krokiem ku swej zgubie, niejednokrotnie wykazując się niewiarygodną wręcz brawurą. Warto wspomnieć, że jest to jedyna wersja Don Juana, podczas której bohater tytułowy pozostaje nieugięty aż do samego końca.

Jest to również wyśmienita czarna komedia, wypunktowująca hipokryzję wyższych sfer, obnażająca ich obłudę - przez co wciąż aktualna. Obłudę, za Moliera polegającą na przybieraniu przez szlachtę maski świętoszka, traktowaniu pokazowej religijności jako przepustki do swobodnego życia za pan brat z największymi łajdactwami.

Polecam ten dramat, jest to rzadki przykład prawdziwie zabawnej książki, niosącej w sobie pewne wartości.

książek: 1233
Pani Akne | 2015-01-06
Przeczytana: 05 stycznia 2015

Każda sztuka Moliera, którą dotąd przeczytałam, to klasa sama w sobie. Z "Don Juanem" sprawa ma się podobnie.

książek: 143
Marcin Łochowski | 2015-11-01
Na półkach: Przeczytane

Chyba najmroczniejsza z molierowskich komedii. Czytając ją, zrozumiałem, jak wielki wpływ miał Molier na twórczość Camusa, zwłaszcza na dramaty Kaligula i Nieporozumienie. W twórczości obu tych francuskich artystów przewija się temat spętanych więzami fizyczności oraz ziemskich układów, dążących do wyższych celów idealistów, których absurd życia często stawia w opozycji do panującego "tutaj" prawa. W Don Juanie najbardziej spodobała mi się nie tyle aktualność, co pewne proroctwo - tytułowy bohater wierzący tylko w to, co widzi, że "dwa plus dwa równa się cztery", z każdą stroną stając się w oczach czytelnika coraz bardziej odczłowieczony, dąży do zagłady. Takie samo jest dzisiejsze społeczeństwo Don Juanów, oddanych najprymitywniejszemu epikureizmowi, bezrefleksyjnie przyjmujących osiągnięcia nauki i statystyki, coraz rzadziej zastanawiających się nad sensem, nie szanujących autorytetów, żyjących jakby z przypadku.

książek: 683
Patrycja | 2013-12-27

Don Juana chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. To typowy wolnomyśliciel i libertyn uwodzący kobiety i obiecujący im złote góry. Paradoksalnie - one mu wierzą, choć ten sam przyznaje się do tej obłudy. Utwór ukazuje zepsucie, brak moralności i przede wszystkim otępienie społeczeństwa na prawdę.

książek: 123
Zuzanna Kamińska | 2015-02-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lutego 2015

Przeczytałam ją dwukrotnie na lekcje francuskiego. Polecam :)

książek: 637
Moderna | 2012-07-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jedna z najbardziej ponadczasowych opowieści o człowieku. Dowcip i znajomość tematu na najwyższym poziome, a rozmowa Don Juana z dwiema wieśniaczkami, które jednocześnie uwodzi i obmawia powinna stać się szkolną lekturą obowiązkową.

książek: 43
syntezator | 2014-05-24
Na półkach: Przeczytane

Przyjemnie się czyta i daje dużą satysfakcję, ale puenta... Cóż, mam trochę inne zdanie niż Molier na temat religii i grzechu.

książek: 37
samuraizy | 2013-07-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2013

Momentami wkurza mnie naiwny humor molierowski, ale mam pomysł na ciekawą adaptację :)

zobacz kolejne z 631 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znalezione w Ninatece: Śladami Carmen, Don Juana i Cyrulika

”Kto nie widział Sewilli, nie widział cudu”. W dzisiejszym odcinku cyklu przenosimy się do Hiszpanii i wędrujemy w spiekocie andaluzyjskiego słońca śladami Carmen, Don Juana, Cyrulika, Corteza i Kolumba. Trasę wędrówki wyznaczają Elżbieta i Andrzej Banachowie, autorzy ”Dziennik podróży po Hiszpanii”.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd