Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Triumfator. Triumf i ideologia zwycięstwa w starożytnym Rzymie epoki cesarstwa

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
5,5 (4 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
1
6
2
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8371772610
liczba stron
17
kategoria
historyczna
język
polski

Książka poświęcona jest triumfowi najwyższemu i najbardziej prestiżowemu wyróżnieniu militarnemu w antycznym Rzymie, ujętemu w kontekst rzymskiej ideologii zwycięstwa, jako jej najwyraźniejszy przejaw i środek, za pomocą którego w znacznym stopniu ją kreowano. W książce wykazano polityczną rolę i ważkość triumfu w dążeniach poszczególnych cesarzy do wylansowania tych wartości i idei, które w...

Książka poświęcona jest triumfowi najwyższemu i najbardziej prestiżowemu wyróżnieniu militarnemu w antycznym Rzymie, ujętemu w kontekst rzymskiej ideologii zwycięstwa, jako jej najwyraźniejszy przejaw i środek, za pomocą którego w znacznym stopniu ją kreowano. W książce wykazano polityczną rolę i ważkość triumfu w dążeniach poszczególnych cesarzy do wylansowania tych wartości i idei, które w założeniu tworzyć miały powszechny wizerunek władcy idealnego i niepokonanego, stojącego na czele potężnego i silnego Imperium. To właśnie dzięki odnoszonym zwycięstwom i celebrowanym triumfom cesarze rzymscy tworzyli wokół siebie aurę niezwyciężoności. Niejednokrotnie za jej pomocą legitymowali swe prawa do tronu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 917
Elevander | 2015-12-17
Przeczytana: 17 grudnia 2015

Wprawdzie instytucja triumfu kojarzy się nam bardziej z epoką republikańską, to przecież nie zniknęła wraz z nastaniem pryncypatu. Triumfy Rzymu cesarskiego (od Augusta po Dioklecjana) również stanowiły bardzo ważny element świata rzymskiej polityki i ideologii. Analiza Autorki pokazuje, w jaki sposób przetworzono dawne pomysły i jak uczyniono je jednym z elementów propagandy cesarskiej. Ciekawe jest nie tylko to, kto triumfy odbywał, ale i to, kto tego nie uczynił i dlaczego tak się stało (przyczyny były bowiem różne).

Najdłuższy rozdział III prezentuje w układzie chronologicznym kolejnych triumfatorów epoki cesarstwa. Oparty jest nie tylko o źródła pisane, ale także o epigrafikę, numizmatykę oraz archeologię. Daje to wrażenie kompletności i dużo wnosi do wiedzy nie tylko o samym triumfie, ale o całej polityce epoki Cesarstwa, dziedziczeniu władzy oraz budowaniu ideologii władzy na tzw. teologii zwycięstwa. Uderzyło mnie zdanie Autorki, z pozoru dość oczywiste, ale na dobrą sprawę bardzo głębokie: władza Augusta (i wielu jego następców, którzy uzyskali tron dzięki wojnie domowej) rzeczywiście oparta była o sukces militarny nad przeciwnikami i zwycięstwo w wojnie rzeczywiście stanowiło kamień węgielny rządów rzymskich cesarzy.

Tomasz Babnis

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Calamity

Dobra, choć chyba oczekiwałam czegoś więcej od zakończenia serii. Mam też kilka uwag do polskiego wydania: przede wszystkim dlaczego w 2 części mamy e...

zgłoś błąd zgłoś błąd