Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Vita

Tłumaczenie: Joanna Wachowiak
Seria: Seria z miotłą
Wydawnictwo: W.A.B.
6,75 (114 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
9
8
26
7
33
6
18
5
13
4
5
3
5
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vita
data wydania
ISBN
9788374144773
liczba stron
509
słowa kluczowe
literatura włoska,
język
polski
dodał
Maniaczytania

W 1903 roku do Nowego Jorku przybija statek z rekordową liczbą włoskich emigrantów. Jest wśród nich Diamante - dwunastolatek, który w majtkach po ojcu ma zaszyte dziesięć dolarów. Towarzyszy mu dziewięcioletnia Vita, która wyobraża sobie, że jest córką sławnego śpiewaka Caruso... Oboje muszą przetrwać w pełnym przejmującej nędzy świecie terroryzowanym przez gangsterów z Mano Nera. Czy znajdzie...

W 1903 roku do Nowego Jorku przybija statek z rekordową liczbą włoskich emigrantów. Jest wśród nich Diamante - dwunastolatek, który w majtkach po ojcu ma zaszyte dziesięć dolarów. Towarzyszy mu dziewięcioletnia Vita, która wyobraża sobie, że jest córką sławnego śpiewaka Caruso... Oboje muszą przetrwać w pełnym przejmującej nędzy świecie terroryzowanym przez gangsterów z Mano Nera. Czy znajdzie się tu miejsce na ich nieśmiałą miłość? Czy spełni się marzenie Vity, by byli po prostu happy?

Piękna opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni. Ze skąpych informacji odnalezionych w amerykańskich archiwach autorka wyczarowuje postaci z krwi i kości, obdarzone silnym charakterem, nieustępliwe. Mazzucco zdaje się mówić: przecież tacy właśnie mogli być. Tak inni ode mnie, a zarazem tak bliscy.


"Vita" jest w pewnym sensie przypowieścią o nowym, wymarzonym świecie. Wypełniona hałaśliwymi głosami tworzącego się społeczeństwa, nie pozostaje obojętna na straty i smutki, które są nieodłącznym cieniem imigracji i asymilacji.
"The New York Times Book Review"

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2619
joly_fh | 2014-02-09
Przeczytana: 02 grudnia 2013

Vita znaczy życie, a powieść Melanii Mazzucco jest podróżą w przeszłość, w poszukiwaniu swoich korzeni. Jest początek XX wieku, z Włoch tysiące ludzi emigrują za chlebem do Stanów Zjednoczonych. Płynie tam również dziewięcioletnia Vita Mazzucco wraz ze swoim najlepszym przyjacielem, 12-letnim Diamante. Diamante był dziadkiem pisarki. Z jego pobytu w Ameryce zostało zaledwie kilka listów i zapomnianych pamiątek. Z tych okruchów wspomnień wynika, że przeżycia Diamante w Stanach nie należały bynajmniej do kategorii sukcesów. Jego droga tam to porażająca kronika: niewyobrażalna bieda, praca w nieludzkich warunkach, bezwzględność i okrucieństwo bliźnich, tęsknota za najbliższymi, którzy zostali we Włoszech, zawód miłosny. Życie nie szczędziło mu kopniaków. Autorka dokumentuje wstrząsającą przemianę Diamante z żywego, sprytnego chłopca (Diamante jak diament, a diament jest tak twardy, że nic go nie skruszy) w człowieka złamanego. Złamała go Ameryka, ten kraj będący obietnicą szczęścia. Kraj, który traktował Włochów jak najgorszą hołotę, nędzarzy i bandytów. Dziś Italia jest krajem wyśnionym, pełnym słońca i zabytków, jednak 100 lat temu szara rzeczywistość była taka, że był to kraj niesamowicie biedny. Ludzie umierali z głodu i dlatego masowo uciekali za ocean. A biedakiem każdy pomiata.

Mazzucco opowiada niesamowite historie, na poły rekonstruując je z tych nielicznych skrawków wspomnień, a na poły dopowiadając je chyba sobie sama. Konstrukcja powieści nie jest linearna, poruszamy się w czasie w przód i w tył, poznając różne postaci, jakie zaważyły na losach Diamante i Vity. Spora część tej książki kręci się wokół powstawania zorganizowanej przestępczości wśród włoskich emigrantów, czyli początków mafii w Stanach. Przenosimy się również w czasy drugiej wojny światowej i widzimy obraz kompletnie wyniszczonych Włoch.

Styl włoskiej pisarki jest barwny, gęsty od emocji, jak to w rodzinnych sagach, a zarazem precyzyjny jak skalpel. Mazzucco dokładnie wie, jak ubrać swój przekaz w słowa i wywołać w czytelniku odpowiednie reakcje. Rozstania, stracone złudzenia, zdeptane marzenia, spotkania po latach. Wspaniała, wzruszająca i zapisująca się na listę najlepszych książek, jakie czytałam. Absolutne chapeau bas.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mechaniczne pająki

Lubię steampunk, lubię pająki, nawet w wydaniu YA. Jestem w stanie dużo wytrzymać dla obu tych przyjemności ale niestety z przykrością zawiadamiam ż...

zgłoś błąd zgłoś błąd