Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pojedynek detektywów

Pojedynek detektywów

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Ossolineum
data wydania
ISBN
978-83-04-04639-9
liczba stron
280
język
polski
typ
papier
dodała
dona
6,88 (34 ocen i 5 opinii)

Opis książki

Demiurg czekał na mnie w czarnej limuzynie przy głównej szosie pod lasem niedaleko Magdalenki. Podobno tym razem nie chodziło o mojego brata Marka. Uwierzyłem mu. - Czy pan wie, panie Arturze - odezwał się cicho po chwili, siedzący na tylnym siedzeniu auta, szef agencji detektywistycznej CIOS - gdzie leży Oporów?

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 91
Baszka | 2014-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Niewątpliwym atutem tej książki jest nieprzewidywalna fabuła. Akcja rozwija się powoli, ale ciekawie. Na początku poznajemy bohaterów,swoją drogą ciekawy zestaw oryginałów o równie ciekawych pseudonimach: Bond, Lara Croft, Harry Potter, Miss Marple, Colombo itd. Później dowiadujemy się o ich zdolnościach i wzajemnych relacjach. Gdy wszystko wydaje się jasne, akcja komplikuje się. Pojawiają się nowi bohaterowie, a rozgrywające się wydarzenia nabierają tempa. Mamy tu klasyczne śledzenie podejrzanych, pościgi, kradzieże, a nawet porwanie i przetrzymywanie jednego z bohaterów. Naprawdę trudno przewidzieć, co wydarzy się za moment. Książka po prostu trzyma czytelnika w napięciu. Autor powieści dołożył wielu starań, żeby osiągnąć efekt autentyczności opisanych wydarzeń. Miejsca, które przedstawia w toku akcji, istnieją naprawdę, a wydarzenia z 1657 roku rzeczywiście się rozegrały. Czytelnik może poznać mnóstwo faktów z historii Oporowa pochłoniętego szwedzkim potopem, jak również odkryć wiel...

książek: 1396
Naila | 2011-05-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2011

"Pojedynek detektywów" Arkadiusza Niemirskiego jest lekturą lekką, przyjemną i całkiem relaksacyjną. Arkadiusz Niemirski kontynuował przez jakiś czas twórczość Zbigniewa Nienackiego "Pan Samochodzik.." i muszę przyznać, że czytany przeze mnie "Pojedynek detektywów" jest bardzo silnie inspirowany postacią Pana Samochodzika. Mnie to jednak wcale nie przeszkadza. Artur, romantyczny matematyk, dostaje propozycję uczestniczenia w nietypowym pojedynku, którego celem jest znalezienie skarbu przez grupkę osób, związanych z zawodem detektywa. Do ich dyspozycji jest tajemnicza płytka miedziana, której nikt nie potrafi rozszyfrować, a zachętą wysoka nagroda pieniężna. Artur godzi się na uczestniczenie w tej przygodzie i razem śledzimy poczynania zazdrosnych współuczestników. Mamy tu kapkę historii, tajemnicę, pomoc dzieciaków oraz kobiet, do których Artur, podobnie jak Pan Samochodzik miał słabość :) Muszę przyznać, że całkiem przyjemnie spędziłam czas w odkrywaniu historycznej tajemnicy.

książek: 134
Marta | 2011-07-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 czerwca 2011

Książka trzyma w napięciu, czyta się ją szybko, jednym tchem. Co chwila zaskakuje czytelnika zwrot akcji, trudno się domyślić co będzie dalej. Moim zdaniem na prawdę warto przeczytać. Autorem jest polski pisarz - pokazuje, że nie tylko zagraniczne książki są dobre!

książek: 614
Aisog | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2009

Bardzo dobra, wciągająca książka detektywistyczna.

książek: 32
Baj | 2013-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 maja 2012

Podobała mi się

książek: 295
marcla117 | 2014-06-22
książek: 125
Emisiek | 2014-04-07
Na półkach: Przeczytane
książek: 186
firiel | 2014-03-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 stycznia 2014
książek: 611
Ania | 2014-01-25
Na półkach: 104/2014, Przeczytane
książek: 499
ally111 | 2014-01-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2003

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd