Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tropami rena

Cykl: Dziennik Północny (tom 2)
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
7,2 (61 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
8
8
13
7
27
6
9
5
4
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373922471
liczba stron
190
język
polski

"Tropami rena" to drugi - po "Domu nad Oniego" - tom "Dziennika północnego", w którym Mariusz Wilk włóczy się po Dalekiej Północy, tym sposobem dołączając do grona pisarzy-nomadów - Kennetha White'a. Nicolasa Bouviera czy Bruce'a Chatwina. Chce wniknąć w życie, obyczaje, poznać pochodzenie dziwnego ludu Saamów. Saamowie zamieszkują Norwegię, Szwecję i Finlandię, a także Rosję. Trudnią się...

"Tropami rena" to drugi - po "Domu nad Oniego" - tom "Dziennika północnego", w którym Mariusz Wilk włóczy się po Dalekiej Północy, tym sposobem dołączając do grona pisarzy-nomadów - Kennetha White'a. Nicolasa Bouviera czy Bruce'a Chatwina. Chce wniknąć w życie, obyczaje, poznać pochodzenie dziwnego ludu Saamów.

Saamowie zamieszkują Norwegię, Szwecję i Finlandię, a także Rosję. Trudnią się rybołówstwem, myślistwem, rękodziełem, czasem uprawą roli; najważniejszym jednak ich zajęciem jest wypas renów. Mają swoją mitologię, rysunki naskalne, swych szamanów - przewodników po świecie transcendencji. Autor, by przebywać wśród nich, zamieszkał w Łowozierze na Półwyspie Kolskim.

Kluczem do zrozumienia duszy Saamów wydają się dziko żyjące reny. Wilk, podążając ich śladem, wydeptuje własną t r o p ę - szlak, który każdy musi odkryć i wyznaczyć tylko dla siebie. Tam, w przedsieniach zaświatów, wśród scen ze snów Ziemi, gdzie zmarły przyjaciel jest tak samo realny jak żywy, i gdzie z bratem-renem śni się nawzajem własne sny.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (168)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 62
126powodów | 2014-01-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2014

Trudno mi zgodzić się z pochwalnymi opiniami na temat tej książki. Nie mogłam się zdecydować do ostatecznej oceny, ale pozostaję jednak wierna pierwszemu wrażeniu po zakończeniu czytania.

Mam wrażenie, że autor chciał zbyt wiele zmieścić w jednej książce. Dużo w niej chaosu. Rozumiem, że to są zapiski z podróży, stąd ten "porwany" charakter relacji. Jednak jest tu tyle myśli, wątków, nazw, nie do końca jasnych - co, skąd i w jakim celu... Nie raz byłam skonsternowana, że nim wątek został rozwinięty, już się urwał.
Wiele wyjaśniać może niezwykle wartościowe, dające do myślenia zakończenie - jest dopełnieniem opowieści o krainie renów, tłumaczy niejako tytuł. Może też wyjaśniać stylistykę opowieści, ale to już tylko mój domysł, wobec czego moja opinia pozostaje niezmieniona.

Ponieważ jestem upartym, podatnym na intrygowanie niejasnościami czytelnikiem, więc sięgnę też po "Wilczy notes".

książek: 626
carecera | 2014-07-24
Na półkach: Przeczytane

Bardzo przyjemna lektura, autor skupia się przede wszystkim na ludziach, nie pomijając jednakże krajobrazów, warunków życia, historii i kultury. Sprawozdanie z podróży okraszone humorem i ironią, na uwagę zasługują przede wszystkim te informacje, których nie znajdziemy nigdzie indziej, chyba że sami wybierzemy się w dalekie ostępy Europy i zapracujemy sobie na zaufanie tubylców. Wspomnienia, opowieści, mity i komentarze z pierwszej ręki - wszystko to znajdziemy w tak przystępnej formie, jaką niewątpliwie jest dziennik z podróży.

książek: 118
magda | 2014-04-20
Na półkach: Przeczytane

Odziedziczyłam wszystkie książki pana Wilka wraz pozycjami pana Stasiuka i kanonem dzieł filozoficznych po moim tacie. Sięgnęłam po nią, bo chciałam po prostu ją przejrzeć i zakochałam się. Wcale nie w Samach, ale w cudownie męskim dystansie do życia i samego siebie oraz tego co robi autor. Pisze z piękną swobodą, ujęło mnie bardzo gdy zauważył że jesteśmy tak daleko od natury, że wszelkiego rodzaju szamanizmy to cepelia i skansen. Mówi to człowiek, który jest bliżej natury, niż cały nasz kraj z Adamem Wajrakiem na czele i wierzę mu i tak to czuję.
dzięki tato

książek: 403
Marek | 2011-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2011

Czytając słuchałem Neila Younga i Mari Boine. Nawet nie przypuszczałem że listopad tak mi szybko przeleci. Dosłownie. Nie wykluczam także iż zacznę czytać Chatwina. Wilczy cztero-ksiąg dał mi naprawdę wiele i przypomniał o kilku starych marzeniach. Dawno nie przebyłem takiej drogi w tak krótkim czasie...

książek: 213
Ryszard Derdzinski | 2010-11-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2010

Czytać książki Wilka to jakby dotknąć stopą jego życiowej ścieżki. Nie tylko mnóstwo wiedzy o mieszkańcach Północy, ale też wiele mądrych zdań, sentencji, myśli.

książek: 2214
Lukrecja | 2017-04-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 kwietnia 2017
książek: 213
Aququ | 2017-01-05
książek: 25
Leon | 2016-09-19
Na półkach: Przeczytane
książek: 111
straszne-bobo | 2016-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 sierpnia 2016
książek: 90
MHK | 2016-06-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 czerwca 2016
zobacz kolejne z 158 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd