Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pamiętniki

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
5,36 (344 ocen i 27 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
18
8
18
7
54
6
64
5
79
4
30
3
45
2
10
1
17
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-244-0118-5
liczba stron
624
słowa kluczowe
wojna, szlachta, Rzeczpospolita
język
polski
dodał
Łukasz Kuć

Inne wydania

Pamiętniki, które Pasek spisywał najprawdopodobniej pod koniec życia (w latach 1690-1695), zostały wydane drukiem w 1836 r. przez Raczyńskiego na podstawie uszkodzonego rękopisu. Stanowią one znakomity dokument szlacheckiej obyczajowości i mentalności w XVII w. Dzielą się na dwie części: lata 1655-1666 – żołnierska służba Rzeczypospolitej, lata 1667-1688 – żywot ziemiański (sprawy domowe i...

Pamiętniki, które Pasek spisywał najprawdopodobniej pod koniec życia (w latach 1690-1695), zostały wydane drukiem w 1836 r. przez Raczyńskiego na podstawie uszkodzonego rękopisu. Stanowią one znakomity dokument szlacheckiej obyczajowości i mentalności w XVII w. Dzielą się na dwie części: lata 1655-1666 – żołnierska służba Rzeczypospolitej, lata 1667-1688 – żywot ziemiański (sprawy domowe i publiczne). Bezpośrednie obserwacje, wspomnienia i przeżycia autora dają odzwierciedlenie jego zachowań i przemyśleń, konfrontując sarmackie myślenie z nieznanymi mu obyczajami i ludźmi. Relacja Paska jest barwna, pełna anegdot i przygód, łączy elementy autobiografii i wspomnień, zbliżając się do formy powieści historyczno-obyczajowej. Nie bez powodu nazywano Pamiętniki epopeją Sarmacji polskiej. Stały się one źródłem pisarskiej inspiracji w XIX w. (np. Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Henryka Sienkiewicza, Zygmunta Krasińskiego, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Henryka Rzewuskiego) i w literaturze XX w., np. w poezji Jerzego Harasymowicza, Ernesta Brylla, w powieści Witolda Gombrowicza Trans-Atlantyk (parodia gawędy szlacheckiej).
Niniejsza edycja oparta jest na wydaniu Zakładu Narodowego im. Ossolińskich z roku 1979 w opracowaniu edytorskim ze wstępem i przypisami Władysława Czaplińskiego. Publikację wzbogaca przedmowa prof. Janusza Tazbira oraz kolekcja XIX-wiecznych rycin autorstwa Jana Nepomucena Lewickiego.

 

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (881)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2077
onika | 2014-01-15
Przeczytana: styczeń 2014

Przyznaję, czytanie "Pamiętników" Paska momentami szło mi jak po grudzie. Mnóstwo wtrąceń z łaciny, anachronizmów, dość specyficzny styl wypowiedzi - no nie są to zalety tej lektury. Na szczęście moje wydanie miało doskonałe przypisy i objaśnienia, i pozwoliło mi pod tą grudą dojrzeć fascynującą treść.

Pasek pisał swoje "Pamiętniki" z myślą o przyszłych czytelnikach. Zawsze w takich przypadkach zastanawiam się, na ile rzeczywiste przeżycia autora są podkolorowane swoistą autokreacją. Opisy bitew, sejmów i sejmików, podróży do innych krajów, czy zwykłego ziemiańskiego życia świadczą o niezwykłym gawędziarskim talencie pana Paska. Mnie najbardziej zaskoczyło to, że przy lekturze "Pamiętników" miałam wrażenie, że czytam o rzeczach, które są mi dobrze znane. I nawet nie chodzi tu o fakty historyczne, ale o mentalność i sposób postrzegania pewnych wydarzeń - to absolutnie się nie zmienia na przestrzeni wieków.

Wiele sytuacji opisanych przez Paska mnie rozbawiło, kilka pozwoliło...

książek: 1379
Wojciech Gołębiewski | 2014-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2014

LUDZIE BUDŻTA SIĘ ! Z przerażeniem dowiaduję się, że tylko ok. 300 czytelników przyznaje się do znajomości tego rewelacyjnego, autentycznego, wszechstronnego opisu ówczesnej Europy. To nie jakieś wymysły autorów powiesci historycznych, lecz świat widziany oczami polskiego szlachcica, który szczerze wyraża swoje zdziwienie różnicami w obyczajach panujących w Polsce i na Zachodzie, głównie w Prusach. To się świetnie czyta

książek: 904
eduko7 | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane

Zgadzam się z Panem Wojciechem, co do oceny tego dzieła. Przeczytałam je jeszcze w czasach licealnych i już wtedy zachwyciła mnie trafność spostrzeżeń i bezkompromisowość w ocenie rzeczywistości. Dzisiaj wiem, że zawarte w nim uwagi dotyczące naszych wad narodowych nic nie tracą na aktualności.

książek: 3300
Danway | 2011-12-18
Przeczytana: 1997 rok

Lektura, która czyta się źle... Składające się z dwóch części Pamiętniki pokazują nam obyczajowość szlachecką z drugiej połowy XVII wieku... Z tego utworu dowiedzieć się można jak wyglądał szlachcic-wojak oraz jak wyglądał szlachcic-ziemianin...

Nie jest to moja wymarzona lektura, mimo, że lubię książki i powieści historyczne... Ta niestety do mnie nie trafia...

książek: 1512
chiave | 2014-11-18
Przeczytana: 18 listopada 2014

Coś fantastycznego! Cudowny język, dowcip, barwny i bogaty sposób opowiadania i wreszcie realia epoki i nietuzinkowa postać samego autora, wojaka i krewkiego zabijaki... Jednym słowem - rarytet, jak powiedziałby Jan Chryzostom Pasek.

książek: 3993
Książkowo_czyta | 2012-05-04
Przeczytana: 1998 rok

Na kartach tej książki poznajemy perypetie wojenne autora z okresu między innymi początków wojny szwedzkiej. Opisy obejmują lata 1655 - 1666.

książek: 213
byrcyn11 | 2015-03-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2015

Jan Ch. Pasek kojarzył mi się z pisarzem, kronikarzem, historykiem, no może duchownym odległych czasów, a tu okazuje się żołnierz, hulaka, awanturnik (5 krotnie skazany na banicję i raz na infamię), a dopiero pod koniec życia coś mu tam "wyszło mu spod pióra". Może czyta się "Pamiętniki" ciężko ze względu na staropolski język, ja miałem jednak "okazyję" wysłuchać w ciekawej narracji i ubawiłem się setnie, bo autor okazał się dobrym gawędziarzem i obserwatorem. Życie w drugiej połowie XVII w. było proste; od wojenki do awantury, od pojedynku do pijatyki i rozróby, czasami jakieś miłostki i polowania, ale oczywiście kto przeżył i miał szczęście, bo trup ściele się gęsto, a i w niewole popaść łatwo. Urzekająca jest historia o wydrze, która wytresowana jak pies polowała na ryby i je przynosiła, broniła swojego pana i spała z nim w łóżku. Ciekawostek sytuacyjnych jest bez liku, ale jak komuś nie w smak powieści stricte historyczne np. J.I. Kraszewskiego, ten niech się lepiej za...

książek: 705
Wachmistrz | 2011-05-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 1986 rok

Czytam nieustannie i wciąż od nowa... Jeden egzemplarz towarzyszy mi na biurku, drugi przy posłaniu, trzeci wożę w schowku automobila mego:) Wszystko z chęci poznania epoki i stylu, którego nie sposób podrobić...

książek: 441

Pamiętniki Jana Chryzostoma (imię to, nomen omen oznacza ,,Złotousty") Paska to wspaniały kawałek literatury wojennej i podróżniczej. Autor, służący w dywizji ruskiej wojewody, a potem hetmana polnego Czarnieckiego, odbył z nią prawdopodobnie (początek pamiętnika się nie zachował) cały szlak bojowy, biorąc udział w wyprawie do Danii, oraz w wielkich bitwach pod Połonką, Kuszlikami i w tragicznym, bratobójczym boju pod Mątwami. Z kart pamiętnika, poza zaszczytną służbą i bystrymi obserwacjami sąsiednich krajów (których Pasek uznaniem bynajmniej nie darzył, krytykując np. spożywanie kaszanki przez Duńczyków, czy zamiłowanie do mocnych trunków w Moskwie) momentami przebija się również inny obraz pana Paska - strasznego awanturnika, rębajłę i kobieciarza (chociaż nigdy się do tego wprost nie przyznał), postać z krwi i kości, słowem Sarmatę. Szczególnie to widać w ostatnim fragmencie wspomnień, kiedy po okropnościach wojny domowej Pasek rezygnuje z wojaczki, żeni się i zajmuje...

książek: 200
Gekon | 2014-11-18

„Pamiętniki” Jana Chryzostoma Paska nie należą do lektur, które się łatwo czyta. Przyczyną tego jest zawiły styl wypowiedzi oraz liczne makaronizmy i staropolszczyzna. Otwarcie napiszę, że gdyby nie było w książce przypisów i słownika przekładającego staropolszczyznę na język współczesny, miałbym ogromny kłopot z przeczytaniem i zrozumieniem tego dzieła. Na szczęście w miarę czytania można sobie przyswoić coraz więcej słów i zwrotów będących w powszechnym użyciu w epoce Jana Chryzostoma.
Pamiętnikarz opisuje polskie obyczaje szlacheckie z drugiej połowy XVII wieku oraz życie codzienne przeciętnego szlachcica. Barwnie opowiada o zwyczajach panujących w sarmackiej Rzeczypospolitej, ale również opisuje życie i obyczaje Europy zachodniej. Np. opis wyprawy duńskiej, w którym autor dziwi się obyczajom panującym w kraju Hamleta.
Dziejopisarz bardzo często koloryzuje swoje przeżycia, cóż taka wówczas była moda. Do tej pory zastanawiam się, czy historia wydry Robaka jest autentyczna czy...

zobacz kolejne z 871 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd