Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mój wiek. Pamiętnik mówiony

Wydawnictwo: Czytelnik
7,75 (89 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
19
8
18
7
26
6
9
5
3
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-07-02610-5
liczba stron
414
język
polski
dodał
Snoopy

Inne wydania

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii,...

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii, zagadnieniach narodowościowych, literaturze, muzyce, przyjaźni i wielu innych sprawach. Stąd wielotematowość i polifoniczność tego dzieła, określanego przez Jeleńskiego jako "wszystko o wszystkim".

"Mój wiek" jest jednym z najważniejszych dzieł poświęconych kiedykolwiek fenomenologii i socjologii życia więziennego i zajmuje poczesne miejsce w tradycji rozciągającej się od Silvia Pellico poprzez Dostojewskiego po Sołżenicyna. (Tomas Venclova)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 292
Marysia | 2012-12-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 grudnia 2012

to cudowne; to otwiera coś we mnie. siadam biorę książę i jest mi opowiadane. z każdym słowem inaczej widzę dzisiejszy dzień- więcej wiem.
trzy części ma. od początku opowieści do wyjścia z więzienia tematem jest JA opowiadane skrupulatnie i w sposób uporządkowany, widać że impet myśli w celi szedł w obszar autorefleksji i porządków. potem druga część- uwolnienie i szukanie rodziny. to część JA I KOCHANI lekko opowiedziane o siedzeniu na rozgrzanych węglach i tysiącach pocztówek; odnaleźli się bo nie mogło być inaczej; (przypomniałam sobie że Ginzburg mówiła że nie wolno było mieszkać z żoną/mężem sprzed aresztowania i że trzeba było wziąć sobie nowego). i część trzecia- JA I PODOBNI kiedy rodzina już jest razem, kiedy pracują przy pomocy ludziom wypuszczanym z łagrów i kołchozów opowiadanie zmienia formę staje się zbiorem telegramów. emocje skupione w przymiotnikach są tylko słowami; te wyłuskane z rytmu opowieści autentyczne i mocne i zgodne z treścią.
XX wiek ma kształt maszynki do mięsa i raz wprawiony w ruch świder tylko mlaska. a ludzie z tej przygody wychodzą pokiereszowani i to jest pewne. a emocje ani czucie nie słabną, paskudne przygody nie łamią czegoś najważniejszego w środku. i to daje dodatkowe światło hisorii.
chcę żeby drugi wat drugiemu miłoszowi za 50 lat opowiedział drugi mój wiek. to powinno zdarzać się częściej. lepiej byśmy się zrozumieli.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ktokolwiek widział…

Czytając jednym tchem miałam wrażenie, że dam 7-kę. Niestety zakończenie mnie rozczarowało. Owszem było zaskakujące, ale... główna bohaterka Frankie c...

zgłoś błąd zgłoś błąd