Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mój wiek. Pamiętnik mówiony

Wydawnictwo: Czytelnik
7,73 (78 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
18
8
14
7
24
6
7
5
3
4
0
3
1
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-07-02610-5
liczba stron
414
język
polski
dodał
Snoopy

Inne wydania

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii,...

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii, zagadnieniach narodowościowych, literaturze, muzyce, przyjaźni i wielu innych sprawach. Stąd wielotematowość i polifoniczność tego dzieła, określanego przez Jeleńskiego jako "wszystko o wszystkim".

"Mój wiek" jest jednym z najważniejszych dzieł poświęconych kiedykolwiek fenomenologii i socjologii życia więziennego i zajmuje poczesne miejsce w tradycji rozciągającej się od Silvia Pellico poprzez Dostojewskiego po Sołżenicyna. (Tomas Venclova)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (241)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2015-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2015

Wat w wywiadzie rzeka przepytywany przez Czesława Miłosza opisuje swoje życie na tle wydarzeń historycznych. Drobiazgowo opowiada o swoich doświadczeniach wojennych i łagrowych, o losach najbliższych znajomych i przyjaciół. Książkę tę, moim zdaniem, można potraktować jako uzupełnienie "Archipelagu GUŁag" Sołżenicyna. Lektura obowiązkowa dla każdego Polaka!


To była opinia napisana na podstawie lektury książki gdzieś pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Dzisiaj skończyłem powtórnie "Mój wiek". Dodać muszę, że książka Wata zawiera jeszcze jedną szalenie istotna rzecz. Autor opisuje w drobnych szczegółach fascynację i zachłyśnięcie się komunizmem, by w dalszej części pokazać, jak bardzo była taka fascynacja niebezpieczna nawet dla sympatyka komunizmu (a przecież na Łubiance i w łagrach siedzieli nawet bliscy współpracownicy Lenina), by w końcu ukazać rozczarowanie, kompromitację ideologii, próby ucieczki z ZSRR, przejście na stronę rządu londyńskiego, strach przed NKWD. W sporej...

książek: 2450

Książka legenda, ale dla którego pokolenia? Chyba jednak już nie dla mojego. Z dobrymi chęciami, z przygotowaniem innymi lekturami na ten temat przystępowałem do czytania. Naczytałem się pochwał co niemiara. Trafiały się nawet zupełnie kuriozalne, jak stwierdzam po lekturze. Co do znaczenia tej książki - tu nie mam pytań, ani obiekcji. Prawdopodobnie jest to jedno z najbardziej wartościowych źródeł wiedzy na temat przejść Polaków przez komunizm, w szczególności intelektualistów, głównie literatów. To się potwierdziło. Natrafiłem na pełno wiadomości, których nigdzie wcześniej nie spotkałem. W sumie walor poznawczy stanowi argument na rzecz tego, że "Mój wiek" trzeba przeczytać. Co do pozostałych rzeczy - język. Cóż, książka jest zapisem rozmów. O ile Wat do słabych gawędziarzy nie należy, jednak czuje się cały czas, że są to rozmowy nagrane na taśmę, spontaniczne, nieuporządkowane. Gdzieś przeczytałem o wspaniałości, polskości, prawdziwości języka w tej książce. Doprawdy trudno mi...

książek: 82
Wiatrak | 2014-05-06
Na półkach: Przeczytane

Naprawdę fantastyczna książka. Pierwszy raz spotkałem się z literaturą tak perfekcyjnie oddającą klimat i nastrój okresu historycznego. Zobaczyłem w nowym świetle międzywojenną Polskę, przestała być dla mnie jakimś papierowym, dwuwymiarowym tworem i naprawdę poznałem ją na nowo prowadzony przez mądrego i przenikliwego przewodnika. Wat nie tylko opowiada historię swojego życia oraz miejsc, w których przyszło mu przebywać. Książka pełna jest obserwacji na temat literatury, filozofii oraz autorefleksji autora. Pozwala zrozumieć ideowe podłoże komunizmu oraz rzuca nowe światło na ludzi programowo nielubianych we współczesnej Polsce ze względu na ich komunistyczne sympatie. Naprawdę kupiłem ten przekaz i żałuję, że historia nie jest pełniejsza (ze względu na charakter spotkań Czesława Miłosza z Watem i chorobę tego ostatniego). Podsumowując: jest to dzieło wybitne, książka mądra i nietuzinkowa. Powinien przeczytać ją każdy, kto interesuje się historią literatury oraz związku radzieckiego.

książek: 1014
Roman Dłużniewski | 2016-11-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 listopada 2016

Czytałem i...nie dałem rady. Dyskusje literackie na takim poziomie, że najnormalniej w świecie mnie przerosły.

książek: 254
Marysia | 2012-12-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 grudnia 2012

to cudowne; to otwiera coś we mnie. siadam biorę książę i jest mi opowiadane. z każdym słowem inaczej widzę dzisiejszy dzień- więcej wiem.
trzy części ma. od początku opowieści do wyjścia z więzienia tematem jest JA opowiadane skrupulatnie i w sposób uporządkowany, widać że impet myśli w celi szedł w obszar autorefleksji i porządków. potem druga część- uwolnienie i szukanie rodziny. to część JA I KOCHANI lekko opowiedziane o siedzeniu na rozgrzanych węglach i tysiącach pocztówek; odnaleźli się bo nie mogło być inaczej; (przypomniałam sobie że Ginzburg mówiła że nie wolno było mieszkać z żoną/mężem sprzed aresztowania i że trzeba było wziąć sobie nowego). i część trzecia- JA I PODOBNI kiedy rodzina już jest razem, kiedy pracują przy pomocy ludziom wypuszczanym z łagrów i kołchozów opowiadanie zmienia formę staje się zbiorem telegramów. emocje skupione w przymiotnikach są tylko słowami; te wyłuskane z rytmu opowieści autentyczne i mocne i zgodne z treścią.
XX wiek ma kształt maszynki...

książek: 448
bezique | 2014-04-01
Przeczytana: 31 marca 2014

Wow. Po prostu wow, szczególnie do czasu przedostania się do Lwowa - opis stosunków II RP, realiów, motywacji politycznych, społecznych i literackich. Life-changing.

książek: 761
Paweł Skorupski | 2010-09-01
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 01 września 2010

Kopalnia wiedzy jakiej nie dowiemy się w szkole na polskim i historii. A przy tym dobrze czyta się wspomnienia człowieka naprawdę mądrego, doświadczonego.

książek: 380
Marek | 2013-01-19
Przeczytana: 19 stycznia 2013

Bardzo czytana w latach 80 dzisiaj, mam wrażenie, trochę na uboczu.
W wielu rozmowach z Miłoszem albo w tekstach jemu poświęconych "Mój wiek" często jest przypominany. Tak, to jest książka ważna, może nawet ważniejsza w XXI wieku. Czytając np. trzy dekady temu, z wypiekami na twarzy, bardziej interesował nas system i sami bolszewicy. Nawet zło odczytywaliśmy poprzez organizację więzień i łagrów. Dzisiaj gdy zło przeplata się z dobrem na tą książkę patrzę jeszcze inaczej. Dostrzegam miłość i "niewiarę w to że wierzył". Wątek teologiczny a może nawet filozoficzny jest tutaj bardzo interesujący. Po sobie widzę, że bardzo istotny jest czas w którym zaczynam obcować z lekturą bo podaje czytelnikowi nowe dodatkowe obrazy, których wcześniej nie dostrzegał.... Nie chcąc jednak być podejrzanym o poprawność polityczną (np. pisząc zło zamiast komunizm)powinienem dodać że p. A. Wat przedstawia nam kompetentny antykomunizm. A to jest szczególna nauka z której powinniśmy skorzystać. Właśnie w...

książek: 368
literalna_czytaczka | 2016-11-03
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam pierwszy tom "Mojego wieku" i nie, nie żałuję, choć nie jest to lektura najłatwiejsza.
W swojej szczerej rozmowie Wat opowiada Miłoszowi o wszystkim i o niczym, ale przede wszystkim o tym, jak się stawało komunistą i jak się z komunizmu wyrastało. Dosyć wnikliwie opisane jest też życie więzienne - poeta bowiem przebywał w 11 więzieniach w różnych krajach.
Myślę, że jest to książka atrakcyjna pod względem historycznym, ale trzeba pamiętać, że Aleksander Wat nie był do końca wiarygodny w swych osądach (wiek, choroba, kwestia pamięci).
Niewątpliwie upierdliwe były przypisy na końcu książki... Wiem, niby nic.
Dałam 6 - dla jednych tylko, ale dla mnie aż, bo nie kręcą mnie ogólnie takie książki, tym bardziej z artystami - powiedzmy sobie szczerze - drugoplanowymi. Tu jednak dotrwałam do końca i czuję satysfakcję. Dlatego, jeśli taka tematyka Cię interesuje i chcesz poznać subiektywną relację z I połowy XX wieku - sięgnij po tę książkę i czytaj śmiało.

książek: 221
olkademolka | 2012-06-03
Na półkach: Chcę przeczytać

Przeczytałam kilka rozdziałów i jestem zaciekawiona. Wrócę na pewno.

Nie tylko quasi-biografia wielkiego intelektualisty i erudyty, nie tylko wspaniały materiał historyczny, nie tylko źródło wiedzy o Międzywojniu (i nie tylko), ale także zapis spotkania dwóch wielkich umysłów naszej kultury. Mniam.

zobacz kolejne z 231 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd