Mój wiek. Pamiętnik mówiony

Wydawnictwo: Czytelnik
7,77 (94 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
18
8
23
7
28
6
9
5
2
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-07-02610-5
liczba stron
414
język
polski
dodał
Snoopy

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii,...

Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę Watową. Głównym tematem tych wspomnień jest zjawisko stalinizmu, ale mowa w nich również o religii, zagadnieniach narodowościowych, literaturze, muzyce, przyjaźni i wielu innych sprawach. Stąd wielotematowość i polifoniczność tego dzieła, określanego przez Jeleńskiego jako "wszystko o wszystkim".

"Mój wiek" jest jednym z najważniejszych dzieł poświęconych kiedykolwiek fenomenologii i socjologii życia więziennego i zajmuje poczesne miejsce w tradycji rozciągającej się od Silvia Pellico poprzez Dostojewskiego po Sołżenicyna. (Tomas Venclova)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 620
rafkuc | 2018-01-04
Przeczytana: 04 stycznia 2018

Dla mnie opowieści Wata o przedwojennych, komunizujących pisarzach, to tylko wstęp do zasadniczej treści książki, którą są przeżycia w sowieckich więzieniach. To druga po „Innym świecie” książka, która uświadomiła mi czym był komunizm. Inny wątek do przemyślenia - jak bardzo człowiek potrafi walczyć o swoje życie: kłamiąc, donosząc, oszukując innych, a potem siebie, że tego nie robił.
Formuła nagrywanej, mówionej spowiedzi Wata jest szczególnie wartościowa w konfrontacji z kilkoma rozdziałami, które nie zachowały się w oryginale i zostały ponownie odtworzone w wersji napisanej (opracowanej) przez Wata).
Brakuje mi tylko jakichś bardziej pogłębionych pytań Miłosza. Jest tam statystą, ale prawdopodobnie taki był pomysł na tę książkę. Widocznie wystarczyła jego osobowość, aby Wat mógł się otworzyć.

książek: 1792
chiave | 2017-10-14
Przeczytana: 14 października 2017

Książka należy do kanonu polskiej literatury rozrachunkowej z komunizmem i porusza tym bardziej, że autor przebył drogę od fascynacji i pełnego oddania ideologii do całkowitego i bezwzględnego jej odrzucenia. Jest to świadectwo tym wartościowsze, że pochodzi od kogoś obdarzonego wybitną inteligencją i zdolnością analizowania i wyciągania wniosków, a zarazem intelektualną i moralną uczciwością, nie pozwalającą mu przemilczać i wybielać własnej postawy. Opowieść przykuwająca, choć przyznam, że nie zdołałam przyswoić sobie perspektywy, z której da się mówić o tym, jak koleżeńska była Wanda Wasilewska i jak przyzwoitym i kulturalnym człowiekiem był ten czy inny komunistyczny aparatczyk.
Na marginesie lektury – po raz kolejny uderzyło mnie, jak wspaniale wykształcone było tamto pokolenie (bo przecież dotyczy to nie tylko Wata). Znajomość języków obcych, erudycja, szerokie spectrum odniesień kulturowych. Ideał, który dzisiaj, gdy ton życiu publicznemu nadają rzesze aroganckich...

książek: 166
Bluszczokrzew | 2017-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2017

Poeta futurystyczny, krytyk literacki, wydawca, polski Żyd, ateista, katolik, komunista i lewicowy antykomunista. Z pewnością nie był konformistą i przemiany jego poglądów szły na przekór modom i falom politycznym. Bardzo szczegółowa analiza dylematów i przemian światopoglądowych, osobistej odwagi wobec zewnętrznych nacisków i stalinowskiego terroru.
Mamy tu świetne opisy polskiego społeczeństwa, życia literackiego, portrety czołowych postaci wraz z różnymi strategiami radzenia sobie z polityką, wojną, stalinizmem.
Jeśli kogoś nie interesuje życie literackie, może przeskoczyć do rozdziałów o Lwowie pod sowiecką okupacją, oraz wędrówki autora przez więzienia (m.in. Łubiankę), podróż do Kazaschstanu i pracę wśród Polaków uwolnionych po układzie Sikorski-Majski. Tu również uwagę zwracają opisy współwięźniów i życia więziennego.

książek: 205
Skaz | 2017-05-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 kwietnia 2017

Książka bez dwóch zdań bardzo ważna, nie tyle nawet przez opis doświadczeń w sowieckich więzieniach i obozach, ile przez naświetlenie lat międzywojennych, oczywiście tego wycinka, który dotyczył życia kulturalnego. Powtórzeń nie ma aż tak wiele. Dla wszystkich zainteresowanych tamtym czasem, ale też ogólnie najnowszą historią Polski – pozycja obowiązkowa.

książek: 1752
Roman Dłużniewski | 2016-11-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 listopada 2016

Czytałem i...nie dałem rady. Dyskusje literackie na takim poziomie, że najnormalniej w świecie mnie przerosły.

książek: 480
literalna_czytaczka | 2016-11-03
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam pierwszy tom "Mojego wieku" i nie, nie żałuję, choć nie jest to lektura najłatwiejsza.
W swojej szczerej rozmowie Wat opowiada Miłoszowi o wszystkim i o niczym, ale przede wszystkim o tym, jak się stawało komunistą i jak się z komunizmu wyrastało. Dosyć wnikliwie opisane jest też życie więzienne - poeta bowiem przebywał w 11 więzieniach w różnych krajach.
Myślę, że jest to książka atrakcyjna pod względem historycznym, ale trzeba pamiętać, że Aleksander Wat nie był do końca wiarygodny w swych osądach (wiek, choroba, kwestia pamięci).
Niewątpliwie upierdliwe były przypisy na końcu książki... Wiem, niby nic.
Dałam 6 - dla jednych tylko, ale dla mnie aż, bo nie kręcą mnie ogólnie takie książki, tym bardziej z artystami - powiedzmy sobie szczerze - drugoplanowymi. Tu jednak dotrwałam do końca i czuję satysfakcję. Dlatego, jeśli taka tematyka Cię interesuje i chcesz poznać subiektywną relację z I połowy XX wieku - sięgnij po tę książkę i czytaj śmiało.

książek: 2863

Książka legenda, ale dla którego pokolenia? Chyba jednak już nie dla mojego. Z dobrymi chęciami, z przygotowaniem innymi lekturami na ten temat przystępowałem do czytania. Naczytałem się pochwał co niemiara. Trafiały się nawet zupełnie kuriozalne, jak stwierdzam po lekturze. Co do znaczenia tej książki - tu nie mam pytań, ani obiekcji. Prawdopodobnie jest to jedno z najbardziej wartościowych źródeł wiedzy na temat przejść Polaków przez komunizm, w szczególności intelektualistów, głównie literatów. To się potwierdziło. Natrafiłem na pełno wiadomości, których nigdzie wcześniej nie spotkałem. W sumie walor poznawczy stanowi argument na rzecz tego, że "Mój wiek" trzeba przeczytać. Co do pozostałych rzeczy - język. Cóż, książka jest zapisem rozmów. O ile Wat do słabych gawędziarzy nie należy, jednak czuje się cały czas, że są to rozmowy nagrane na taśmę, spontaniczne, nieuporządkowane. Gdzieś przeczytałem o wspaniałości, polskości, prawdziwości języka w tej książce. Doprawdy trudno mi...

książek: 0
| 2015-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2015

Wat w wywiadzie rzeka przepytywany przez Czesława Miłosza opisuje swoje życie na tle wydarzeń historycznych. Drobiazgowo opowiada o swoich doświadczeniach wojennych i łagrowych, o losach najbliższych znajomych i przyjaciół. Książkę tę, moim zdaniem, można potraktować jako uzupełnienie "Archipelagu GUŁag" Sołżenicyna. Lektura obowiązkowa dla każdego Polaka!


To była opinia napisana na podstawie lektury książki gdzieś pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Dzisiaj skończyłem powtórnie "Mój wiek". Dodać muszę, że książka Wata zawiera jeszcze jedną szalenie istotna rzecz. Autor opisuje w drobnych szczegółach fascynację i zachłyśnięcie się komunizmem, by w dalszej części pokazać, jak bardzo była taka fascynacja niebezpieczna nawet dla sympatyka komunizmu (a przecież na Łubiance i w łagrach siedzieli nawet bliscy współpracownicy Lenina), by w końcu ukazać rozczarowanie, kompromitację ideologii, próby ucieczki z ZSRR, przejście na stronę rządu londyńskiego, strach przed NKWD. W sporej...

książek: 85
Wiatrak | 2014-05-06
Na półkach: Przeczytane

Naprawdę fantastyczna książka. Pierwszy raz spotkałem się z literaturą tak perfekcyjnie oddającą klimat i nastrój okresu historycznego. Zobaczyłem w nowym świetle międzywojenną Polskę, przestała być dla mnie jakimś papierowym, dwuwymiarowym tworem i naprawdę poznałem ją na nowo prowadzony przez mądrego i przenikliwego przewodnika. Wat nie tylko opowiada historię swojego życia oraz miejsc, w których przyszło mu przebywać. Książka pełna jest obserwacji na temat literatury, filozofii oraz autorefleksji autora. Pozwala zrozumieć ideowe podłoże komunizmu oraz rzuca nowe światło na ludzi programowo nielubianych we współczesnej Polsce ze względu na ich komunistyczne sympatie. Naprawdę kupiłem ten przekaz i żałuję, że historia nie jest pełniejsza (ze względu na charakter spotkań Czesława Miłosza z Watem i chorobę tego ostatniego). Podsumowując: jest to dzieło wybitne, książka mądra i nietuzinkowa. Powinien przeczytać ją każdy, kto interesuje się historią literatury oraz związku radzieckiego.

książek: 449
bezique | 2014-04-01
Przeczytana: 31 marca 2014

Wow. Po prostu wow, szczególnie do czasu przedostania się do Lwowa - opis stosunków II RP, realiów, motywacji politycznych, społecznych i literackich. Life-changing.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd