Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gracze

Seria: Mroczna Seria
Wydawnictwo: W.A.B.
5,98 (54 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
5
8
4
7
9
6
18
5
8
4
4
3
1
2
2
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7414-807-8
liczba stron
320
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Cezary i Michał to nastolatkowie z dwustutysięcznego miasta. Namiętnie grają w gry komputerowe. Michał wychowywany jest przez matkę prostytutkę i ich relacje są bardzo trudne; Cezary pochodzi z typowej mieszczańskiej rodziny, w której rodzice starają się przekazać dzieciom najważniejsze wartości, tłumaczą, czym jest dobro i zło. Pewnego dnia w głowach Cezarego i Michała rodzi się szalona myśl,...

Cezary i Michał to nastolatkowie z dwustutysięcznego miasta. Namiętnie grają w gry komputerowe. Michał wychowywany jest przez matkę prostytutkę i ich relacje są bardzo trudne; Cezary pochodzi z typowej mieszczańskiej rodziny, w której rodzice starają się przekazać dzieciom najważniejsze wartości, tłumaczą, czym jest dobro i zło. Pewnego dnia w głowach Cezarego i Michała rodzi się szalona myśl, by wcielić w życie motywy z ulubionej gry - Misji. Chłopcy zamierzają dokonać brutalnego morderstwa - wierzą, że jeśli rozprawią się z "ludzkimi śmieciami", świat zmieni swe oblicze. Ich zamiary przypadkiem odkrywa lokalna dziennikarka Sabina Krop. Sabina, samotna i nieszczęśliwa, jest uzależniona od przesiadywania wieczorami na czatach internetowych, co stanowi dla niej sposób na odreagowanie stresującej pracy. Czy zdoła zapobiec tragedii, która może rozegrać się tuż obok? Sabina próbuje przeszkodzić "graczom", a jej walka doprowadzi do zaskakującego odkrycia.

Gracze to powieść o szaleństwie nastolatków; napisałam ją takim językiem, by to szaleństwo zobrazować. Pisałam tę książkę jednym tchem, jakbym chciała przeżyć w literaturze coś, co każdemu z nas, rodziców, mogłoby się przytrafić. W ten sposób czułam, że mierzę się z lękiem, przeżywam go, trawię, nasiąkam nim do tego stopnia, że się nim staję, aż w końcu wychodzę poza niego i przestaję go odczuwać. I znów mogę kochać swoje dzieci z wiarą, że moja miłość je ocali - choć jest to rzecz, której my, rodzice, możemy być najmniej pewni, wiedząc, że w wirtualnym świecie, w którym nasze dzieci spędzają coraz więcej czasu, pewne jest tylko to, że ten świat je podnieca.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (125)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 209
Justyna Wydra | 2015-06-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 czerwca 2015

O przyczynach zła...

Książka, choć wydana w Mrocznej serii, nie jest kryminałem - od razu ostrzegam tych, co podobnie jak ja nastawiają się na wieczór z niewyjaśnioną zbrodnią w tle. Zbrodnia jest, tyle że od początku wiadomo, kto zabił (zabije?).

Najkrócej - jeśli chodzi o formę, mamy tu strumień świadomości kolejnych bohaterów. Raczej wulgarny strumień. Jeśli chodzi o temat - zło, które jest w człowieku. Funny Games i Sala Samobójców. Skąd się bierze instynkt mordercy? Brutalizacja kultury? Zmiana sposobu wychowania dzieci? Testosteron?

Czytajcie, a zaczniecie sami szukać odpowiedzi na to pytanie.

Sądząc po recenzjach, sposób prowadzenia narracji Kariny Obary nie każdemu odpowiada. Mnie odpowiadał bardzo. Na pewno sięgnę po inne jej książki.

książek: 1092

Świetna książka. Na początku miałem trochę obaw związanych z dość dziwnym stylem. Okazało się jednak, że styl narracyjny jaki zastosowała tu autorka nie przeszkadza zupełnie w czytaniu. Książkę przeczytałem błyskawicznie. Bardzo zajmujący i przejmujący temat. Trudno po lekturze i nawet w trakcie niej pozostać obojętnym bo książka zawiera potężny ładunek emocjonalny. Do tego bardzo wyraziście przedstawione postaci. To wszystko składa się na naprawdę wspaniałą prozę. Nie zniechęcajcie się stylem bo czyta się naprawdę łatwo. Polecam.

książek: 161
Jacek Lipski | 2011-09-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 września 2011

Z pierwszych rozdziałów książki trudno wnioskować, że to kryminał. Specyficzna forma narracji wybrana przez autorkę, która kojarzy mi się nie wiedzieć czemu ze „strumieniem świadomości”, nie ułatwia czytania:

„Czystość usadza matkę przy oknie, aby mogła czekać na syna spokojna, przekonana, że dziś jest lepsze dziś, niż było jeszcze wczoraj, jeszcze rankiem, który już należy do przeszłości, a ta nie musi się liczyć, nie liczy się właściwie wcale, bo od dziś matka będzie liczyć inaczej.”

Po przebrnięciu przez pierwsze 150 stron czytelnik zaczyna dopiero zauważać subtelny zamysł autorki. „Gracze” to książka pisana z perspektywy kobiety-matki. Kobiety, która boi się że jej dzieci mogą zagubić się we własnym życiu tak jak dwójka głównych bohaterów czyli Michał i Cezary. Zanurzeni w świat komputerowych gier nastolatkowie tracą zdolność rozróżniania światów wirtualnego od tego off line.W efekcie ci zakompleksieni, samotni i nierozumiani przez najbliższe otoczenie chłopcy popełniają...

książek: 2170
emindflow | 2013-03-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 marca 2013

"Gracze" zostali wydani w Mrocznej Serii, jednak nie jest to kryminał. Zbrodnia popełniona przez dwóch nastolatków jest przyczynkiem do głębokiej refleksji nad coraz powszechniejszym zjawiskiem przemocy wśród młodzieży. Autorka we wstrząsający sposób pokazuje tragedię nie tylko sprawców i ofiar, ale również, a może przede wszystkim, ich rodzin i bliskich. Co sprawia, że "normalni" młodzi ludzie w świadomy sposób dopuszczają się morderstwa? Jaki sens mają zasady moralne, religijne, etyczne w obliczu absurdalnie bezsensownej zbrodni? Jak to możliwe, że rodzice podporządkowujący własne życie swoim dzieciom nie są w stanie dostrzec u nich postępującej degradacji osobowości? Czy i gdzie jest granica między wirtualnym światem gier komputerowych a codzienną rzeczywistością? Te i wiele podobnych pytań zadaje autorka, pozostawiając odpowiedź czytelnikowi. Z podobnym problemem mieliśmy do czynienia w filmie "Sala samobójców". Mankamentem książki jest dziwny sposób narracji zmuszający do...

książek: 63
beatak955 | 2016-04-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 kwietnia 2016

Książka pisana stylem narracyjnym bez dialogowym. Porusza wstrząsający problem wpływu gry komputerowej na umysł nastolatków,którzy stwarzają pod jej wpływem własną chorą wizję świata. Okrutna zbrodnia i kara dla chłopców oraz wpływ tego czynu na życie rodzin. Skłania do refleksji z dreszczem niedowierzania. :(

książek: 72
Kiyoshiee | 2016-01-19
Przeczytana: 17 stycznia 2016

Katastrofa po całości, marnotrawstwo papieru i niesłychana zbrodnia na czytelniku, który odważył się wydać na to pieniądze.

Na nieszczęście wyżej wspomnianego, autorka postanawiła "unowocześnić" swoje dzieło o oryginalny, niespotykany styl. Otrzymaliśmy więc dziwną papkę, będącą połączeniem mowy zależnej i niezależnej. Wypowiedzi bohaterów mieszają się czytelnikowi z ich myślami, te zaś - z czynami i po pewnym czasie niczego nie można już być pewnym. Gdyby nie moje założenie, według którego nie porzucam żadnej książki, odpuściłbym sobie po pierwszych stronach. Tutaj niestety byłem skazany na takich trzysta, z czego czytanie każdej z nich, nawet tej ostatniej, bolało mnie wewnętrznie.
Przechodząc do treści - jest całkowicie NIJAKA. Przez pierwszą połowę książki poznajemy więc dwóch głównych bohaterów, o których dowiadujemy się tyle, że mnóstwo czasu spędzają przed komputerem, są wulgarni wobec rodziców (i wszystkich innych) oraz - jak to KAŻDY nastolatek - notorycznie myślą o...

książek: 38
SCP | 2014-12-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 kwietnia 2014

Nie mogłam przebrnąć przez tą ksiażkę. Styl jakim została napisana spowodował, że wyrzuciłam ją po 100 stronie. Ten wulgarny język, zdania przedłużane na siłę...
Autorka posługuje się stereotypami, widać że nie ma pojęcia o czym pisze.
Zdecydowanie odradzam.

książek: 30
Belhitef | 2012-12-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Zupełna nieznajomość środowiska, o którym stara się pisać autorka. Ciągłe posługiwanie się stereotypami popularnymi 10, 20 lat temu. Przewidywalna i płytka fabuła. Nie dał był do czytania nawet komuś nielubianemu przeze mnie. Lektura tylko za karę.

książek: 1082
Ina1973 | 2011-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2011

Rewelacyjna książka,obowiązkowa dla rodziców nastolatków!

książek: 864
Volumen | 2016-09-12
Na półkach: Przeczytane

Bardzo dobra książka.

zobacz kolejne z 115 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Znak kryminał 300x500
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pociąg do czytania w Intercity

Pasażerowie, którzy 8, 9 i 10 sierpnia wyruszą z Warszawy jednym z sześciu ekspresów nie muszą pakować książek do walizki. Dobrą literaturę znajdą w przedziałach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd