Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Muszę kończyć, umieram

Wydawnictwo: Szafa
6,53 (108 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
10
8
13
7
30
6
23
5
15
4
5
3
5
2
1
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-88141-09-6
liczba stron
272
język
polski
dodała
Ag2S

Maksymilian, trzydziestoparolatek, przewrażliwiony na punkcie poprawności językowej sprzedawca szkoleń, cierpi z powodu licznych lęków i obsesji. Nie ma przyjaciół, wśród sąsiadów na osiedlu strzeżonym Lazur III uchodzi za wariata, a w domowej hierarchii wyżej od niego stoi nawet kot. Maksymilian od czternastu lat planuje rozstać z żoną, ale nie wie, jak jej o tym powiedzieć... Czy ktoś, kto...

Maksymilian, trzydziestoparolatek, przewrażliwiony na punkcie poprawności językowej sprzedawca szkoleń, cierpi z powodu licznych lęków i obsesji. Nie ma przyjaciół, wśród sąsiadów na osiedlu strzeżonym Lazur III uchodzi za wariata, a w domowej hierarchii wyżej od niego stoi nawet kot. Maksymilian od czternastu lat planuje rozstać z żoną, ale nie wie, jak jej o tym powiedzieć... Czy ktoś, kto umiera ze strachu w windzie i wpada w panikę w supermarkecie na widok siedemnastu rodzajów keczupu, jest zdolny do popełnienia morderstwa z zimną krwią?
Niezwykle zabawna opowieść o lękach, fobiach, błędach językowych, małżeństwie i zbrodni.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 154
Emit | 2016-01-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 stycznia 2016

Muszę kończyć, umieram.

Sam tytuł zasługuje na dziesięć gwiazdek.
Widząc go w księgarni, przed oczami stanęła mi mordowana nastolatka, która żując swą ostatnią gumę z irytacją przerywa gadaninę swojej najlepszej psiapsiuły na temat najnowszych jeansów Maryśki z klasy B. To dosyć oczywiste. W końcu jej zgon jest ciekawszym tematem niż pogadanka o zadku jakiejś zołzy.

Mniej więcej takiej historii się spodziewałam a otrzymałam-

Dziwną historie paranoika.
Nie była zła lecz nie była i wybitna. Często wypadałam z rytmu to przez sny, tu przez wizje, czasem przez same myśli bohatera.
Dialogi były interesujące, relacje między postaciami dosyć żywe (lub i martwe jakby się zastanowić). Niemniej im dalej końca tym mniejszą miałam przyjemność z czytania, gdzieś w trakcie ten interesujący pomysł dał się pokroić. Zdecydowanie szkoda.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mróz

Pierwsza moja książka słuchana na audiobooka, nie wiem jak inaczej bym ją odebrała czytając, bo jednak jestem wzrokowcem. Też natrafiłam na nią przypa...

zgłoś błąd zgłoś błąd