Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wampiry i Wilkołaki. Źródła, historia, legendy od antyku do współczesności

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Aneta Pers
tytuł oryginału
Vampiri e lupi mannari
wydawnictwo
Universitas
data wydania
ISBN
83-242-0157-2
liczba stron
371
słowa kluczowe
wampiry, wilkołaki
kategoria
popularnonaukowa
język
polski
typ
papier
dodała
Paula
6,9 (163 ocen i 15 opinii)

Opis książki

Kompendium wiedzy o wampirach i wilkołakach występujących w literaturze, sztuce i filmie, ilustrowane fragmentami tekstów literackich i przedstawieniami graficznymi. Obejmuje dzieje wampirów od antyku po XX wiek oraz uwzględnia mitologie germańskie, słowiańskie, romańskie, skandynawskie, węgierskie.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 4317
Aga | 2014-08-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 sierpnia 2014

Wampiry i wilkołaki można spotkać w zasadzie w prawie wszystkich kulturach. Wilk stał się ucieleśnieniem doskonałej bestii. Często ta dwuznaczność pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem nie jest nawet wadą. W naszej cywilizacji postać wilkołaka jest związana z negatywnym, antyspołecznym zachowaniem. Natomiast Wampir uosabia przerażenie człowieka wobec śmierci i życia pozagrobowego. Reprezentuje obalenie prawa natury i jako takie budzi grozę.

Herbert Petoia analizuje te dwie postacie z antropologicznego punktu widzenia. Ten esej analizuje rolę tych potworów w kulturze i historii. To intrygująca podróż w kierunku naszych najgłębszych lęków. Autor zebrał tu tłumaczenia tekstów mitologicznych, kronik, a nawet prawdziwych spraw sądowych. Esej zawiera wyciągi z wielkich powieści, oferując wgląd w to jak przesądy dostarczyły inspiracji i materiału dla stworzenia postaci literackich.

Dzięki tej książce można obserwować drogę, która doprowadziła do narodzin wampira i wilkołaka. Autor ukazał...

książek: 1939

Zetknęłam się z książką podczas przygotowań do egzaminu ustnego z języka polskiego o wdzięcznym temacie "Motyw wampira w kulturze. Omów zagadnienie na podstawie wybranych przykładów.". Grzechem byłoby stwierdzić, że książka mi się nie przydała. Zawarte w niej przykłady wampiryzmu i likantropii nie tylko interesowały mnie ze względu na maturę. Dobór przykładów, świetny język i bogactwo ilustracji to zdecydowanie atuty owej pozycji.
I cóż dodać? Warto się zainteresować ;)

książek: 306
Gaba_Okey | 2014-06-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: czerwiec 2014

http://recenzentkaksiazek.blog.pl/2014/06/12/wampiry-i-wilkolaki-zrodla-historia-legendy-od-antyku-do-wspolczesnosci-erberto-petoia/

Od dziecka lubisz legendy? Historie opowiadane z pokolenia na pokolenie, nieprawdopodobne, a zarazem takie, w których kryło się ziarno prawdy. Fascynujące, intrygujące, ale równocześnie przerażające i budzące niepokój. W tej książce najbardziej pociąga mnie, oprócz samych rozważań na temat legend – przedmiot badań, czyli wampiry i wilkołaki.

„Tę książkę, będącą wynikiem skrupulatnych badań naukowych nad tekstami najczęściej mało znanymi i o różnym podłożu lingwistycznym i kulturowym, należy odczytać, jako opis długiej i niezwykłej przygody, gdyż porusza dwa zasadniczo równoległe zjawiska pozostające w sferze wyobraźni: likantropię, czyli wilkołactwo, i wampiryzm.”

Książka Erberto Petoia to kompendium wiedzy o wampirach i wilkołakach. Jest to pierwsza pozycja poruszająca tę dziedzinę, która autentycznie mnie zachwyciła. Dużym atutem jest przede...

książek: 203
Eufemi | 2011-04-17
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2011

Książka mile mnie zaskoczyła. Myślałam, że będzie to kolejny gniot z serii ,,wampiry i wilkołaki ludożercy''. Jednak już po kilku stronach zaczęłam coraz to bardziej wgłębiać się w jej treść. Erberto Petoia w swojej książce zamieścił wszystkie stare zapiski dotyczące wampiryzmu i ludzi zmiennokształtnych tzw. wilkołaków.

Książka godna polecenia tym, którzy interesują się istotami nadprzyrodzonymi i chcieliby zapoznać się z ich historią od początku, aż po dziś dzień.

książek: 166
mmesja | 2014-07-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2010 rok

Książka ciekawie napisana, przedstawia czytelnikowi od kiedy i dlaczego wampiry i wilkołaki zagościły w ludzkiej kulturze. Obowiązkowa pozycja dla wszystkich zainteresowanych zjawiskami tajemniczymi i "nie z tego świata".

książek: 807
Krysztyna | 2013-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 kwietnia 2013

Rzetelna praca naukowa. Na książkę składają się zbiór dosłownie cytowanych podań na temat nadnaturalnych istot oraz krótkie wprowadzenia do każdego z nich. Dużym plusem jest wstęp Alfonso M. Di Noli.

książek: 358
Maria | 2013-05-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2012 rok

Bardzo praktyczna książka, która zawiera mnóstwo wierzeń i mitów z różnych zakątków świata. Lepszego zbioru podań na temat wampirów i wilkołaków nie znajdziecie nigdzie indziej. Polecam gorąco.

książek: 211
RabidBlackDog | 2013-04-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Solidne i konkretne opracowanie, całe szczęście że to praca naukowa a nie zbiór mrocznych pierdół dla ubranych na czarno smutnych istot

książek: 88
Owczy | 2011-01-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 stycznia 2011

Polecam zainteresowanym tematem. Mnóstwo mitów, fragmenty opowiadań, ciekawostki. Potrafi zainteresować i zaintrygować.

książek: 7
Lisia | 2014-11-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 listopada 2014

Ze wszystkich wampirów zawsze najbardziej interesował mnie nieszczęśliwy upiór romantyków. Za każdym razem, kiedy powracałam do wampirycznych lektur szukałam w nich właśnie takiej jego interpretacji. Niewiele uwagi poświęcałam ohydnym wampirom z dawnych czasów, niespecjalnie interesowały mnie również towarzyszące im fantastyczne stwory. Nie mogłam ich jednak nie zauważyć i przyznaję, że nie raz zastanawiałam się , czemu tam, gdzie pojawiają się wampiry zazwyczaj występują również ghule i wilkołaki? Dlaczego niektóre wilkołaki stawały się wampirami po śmierci? Dlaczego Dracula Coppoli przemienia się w wilka? Co oznacza bycie wampirem, a co symbolizuje przybranie wilczej skóry?

Petoia nie odpowiada na te pytania. Na początku byłam tym faktem rozczarowana. Jednak po głębszym zastanowieniu uznałam, że chyba wymagam od Autora niemożliwego, ponieważ po to, by spełnić moje oczekiwania musiałby on napisać książkę o tym, czym jest wampir. Należy tu dodać: tysięczną książkę, w której...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd