Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kaligula czyli władza w ręku dwudziestolatka.

Tłumaczenie: Wojciech Gilewski
Seria: Biografie Sławnych Ludzi
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,77 (119 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
25
7
41
6
27
5
15
4
0
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Caligula ou le pouvoir a vingt ans.
data wydania
ISBN
8306018559
liczba stron
163
kategoria
historia
język
polski
dodała
devinette

Kaligula obwołany cesarzem po śmierci Tyberiusza w 37 roku, przeszedł do historii jako symbol tyranii, okrucieństwa, despotyzmu. Obraz ten przedstawiony za pośrednictwem analizy wielu różnorakich wątków związanych z osądem władcy stawia czytelnika pomiędzy przywołanym stereotypem władcy tyrana, a cesarzem rozważnie spoglądającym na losy państwa i swojego otoczenia, odwołując się zarazem do...

Kaligula obwołany cesarzem po śmierci Tyberiusza w 37 roku, przeszedł do historii jako symbol tyranii, okrucieństwa, despotyzmu. Obraz ten przedstawiony za pośrednictwem analizy wielu różnorakich wątków związanych z osądem władcy stawia czytelnika pomiędzy przywołanym stereotypem władcy tyrana, a cesarzem rozważnie spoglądającym na losy państwa i swojego otoczenia, odwołując się zarazem do wpływów przeszłości. Postawiona zostaje teza kwestionująca autentyczność relacji historyków takich jak Swetoniusz, Dion Kasjusz, Seneka oraz historyków żydowskich Józef Flawiusz i Filon dodając, że są to jedyne źródła jakimi dysponujemy. Opisy często sprzeczne z faktami, które przyczyniły się do pochopnego przypisywania negatywnych cech osobie Kaliguli. Autor książki stara się uświadomić nam sprawy związane z intencjami i sposobem rządzenia w tamtych czasach. Śmiało podejmuje się próby obalenia twierdzeń tyczących się kompromitującej oceny. Uważa że:
'' Można z całą pewnością stwierdzić, iż pomiędzy faktami i obrazem panowania takim, jaki nam przekazały kroniki, istnieje nie tyle zwykły rozziew, wynikający z mniej lub bardziej świadomej stronniczości historyków, a istna otchłań.'' Ponad to z treści książki możemy wyczytać jakimi postawami politycznymi charakteryzowali się ówcześni władcy czy sama społeczność. Dowiadujemy się jakimi cechami się odznaczali i do czego byli zdolni aby podkreślić swoją wyższość czy podążać do wybranego celu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 338
Aesir | 2011-09-23
Przeczytana: 07 kwietnia 2011

Jedyna znana mi monografia cesarza Gajusza Kaliguli, która przetłumaczona została na język polski. W historycznej deskrypcji tej wieloznacznej oraz otoczonej przepastną kurtyną stereotypów postaci autor ukazuje sylwetkę człowieka, która znacząco odbiega od romantycznego mitu szalonego potwora, wyeksponowanego choćby w "Kaliguli" Tinto Brassa.
Niejednokrotnie Kaligula oszkalowany został, choćby przez Tacyta, z racji osobistego dezyderatu historyka do prezentacji procesu zwyrodnienia władzy republikańskiej w absolutystyczną tyranię, tu opartą na modelu wschodnim. Auguet burzy, jednak wizerunek młodego cezara, jako zmiennego w nastrojach i chaotycznego w rządach, które oznaczały rzekomo nieszczęście dla poddanych. Echa słów Julii Augusty do syna, ówczesnego cesarza Tyberiusza o żmiji, którą hoduje dla Rzymu, nie wzbudzają w tej książce szczególnie donośnego echa. Nie jest Kaligula tym potworem, w jakiego postępowaniu nie spostrzegamy żadnego pierwiastka ludzkiego.
U Augueta widzimy młodego pryncepsa rozdającego pieniądze plebejuszom, reformującego różne dziedziny państwa, jak system fiskalny i wojsko, okrutnego raczej w rezultacie rygorystycznego wychowania, zogniskowanego na interesach państwa i sprawiedliwości. Nienawiść do niego pochodzi raczej z bezwarunkowego posłuszeństwa wobec racji władcy, do którego zmuszeni zostali jego najgorsi wrogowie - senatorowie rzymscy, przywykli do republikańskiej autonomii.
Podczas pryncypatu Kaliguli, naśladującego nieustępliwych Cezara i Germanika, Komedia Republiki przechodzi w Worst Case Scenario z dwudziestoletnim cesarzem, jako Bear'em Grylls'em.
Biografia napisana została przystępnym i klarownym językiem, stanowiąc syntezę, płytkiej niestety, psychoanalizy Kaliguli z dość lakonicznym opisem historycznego kontekstu.
Nacechowaną pewnym historyzmem tezę o powiązaniu dziejów rodziny cesarskiej z personalnym cynizmem młodego władcy Auguet podpiera, wprawdzie kilkunastoma trafnymi egzamplifikacjami, jakkolwiek ewaluacja Kaliguli jest uboga w bardziej szczegółowe ekspozycję i analizę tychże wydarzeń.
Bez wątpienia pozycja ta stanowi dobrą prolegomenę do bardziej pogłębionych studiów in spe nad postacią trzeciego rzymskiego cezara oraz tak potrzebny z pozytywistycznego punktu widzenia obraz kompensacyjny, w którym przewartościowana została percepcja tej osoby, przez wiele lat bazująca wyłącznie na powielanych przez pisarzy, jakby głośnym czarnym dytyrambem per se, stronniczych delacji. Nie wiem czy Auguet poszedłby z Kaligulą na senatorskie żony, jak również czy nie brałby udziału w spisku Cherei, wszelako ze wzbudzającej zainteresowanie maniery deskrypcyjnej pisarza wyklarowana została biografia daleka od potępienia i apologetyki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bez uczuć

Świetna książka. Mia Sheridan nadal potrafi mnie zaskoczyć. Może nie jakimiś spektakularnymi zwrotami akcji, bo większość jest do przewidzenia, jednak...

zgłoś błąd zgłoś błąd