Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę Mgły

Cykl: Trylogia mgły (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,82 (10372 ocen i 1030 opinii) Zobacz oceny
10
633
9
909
8
1 545
7
3 005
6
2 452
5
1 196
4
300
3
273
2
31
1
28
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El príncipe de la niebla
data wydania
ISBN
9788374958509
liczba stron
221
język
polski
dodał
Yoggobela

Inne wydania

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego...

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego Rolanda, od którego dowiadują się różnych ciekawostek o miasteczku i o zatopionym pod koniec pierwszej wojny statku. Poznają także dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya. To on opowie im o złym czarowniku, Księciu Mgły, który gotów jest spełnić każdą prośbę lub życzenie, ale w zamian żąda bardzo wiele. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Musiało upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie zapomnieć owe letnie dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie magii.

 

źródło opisu: Muza, 2013

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p2859,ksiaze-mgly-carlos-ruiz-zafon.html

pokaż więcej

książek: 1243
AGA | 2011-02-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lutego 2011

Zanim zaczęłam czytać "Księcia mgły", byłam bardzo ciekawa jak wyglądały pierwsze książki Zafona, czy jego charakterystyczny styl powstawał w trakcie, czy pisarz od początku widział swój świat w tak niezwykły sposób.
Po przeczytaniu Księcia mogę powiedzieć że było i tak i tak. Zafon już w swojej pierwszej książce zawarł głęboko tajemnicze i obrazowe opisy, jednak jeszcze nie w takim stopniu jak to było choćby W Cieniu wiatru.

Książka zaczyna się jak typowa pozycja dla młodszej młodzieży. 13 letni Max wraz z rodziną przeprowadza się do nowego domu, dawnej posiadłości Fleischmannów położonej w małej i spokojnej wiosce u wybrzeży Atlantyku. Max nie jest zadowolony z opuszczenia swojego rodzinnego miasta, swoich znajomych ze szkoły. Nie oczekuje po przeprowadzce niczego ciekawego, sam dom robi na nim w pierwszej chwili okropne wrażenie starej, zapuszczonej rudery. Ale już pierwszego dnia dzieją się dziwne rzeczy, które zaczynają zastanawiać Maxa. Jeszcze na dworcu dostrzega zegar, którego wskazówki kręcą się wstecz. Dziwny kot o bursztynowych oczach natarczywie przygląda się jemu i innym członkom jego rodziny. Za oknem swojego pokoju dostrzega otoczony murem ogród, zarośnięty roślinnością, spowity mgłą wśród której dostrzec można ustawione w krąg posągi cyrkowców.
Następną zastanawiającą rzeczą mogą być znalezione w piwnicy filmy, amatorskie filmiki robione przez poprzedniego mieszkańca domu, zmarłego już chłopca - Jacoba. Na filmikach zobaczyć można ujęcia lasu, domu, i ogrodu z posągami. Lecz co w tym najbardziej niesamowite to fakt że posągi są ustawione inaczej niż w rzeczywistości, a stojący pośrodku Klown najwyraźniej lekko się porusza...

Początkowo poza Maxem nikt nie dostrzega nic niesamowitego. Lecz kiedy siostra Alice mówi o swoich snach z klownem, Irina ma dziwny wypadek w domu, a nowo poznany przyjaciel Roland pokazuje Maxowi wrak statku, chłopiec postanawia odkryć co tak naprawdę dzieje się w jego nowym miejscu zamieszkania. Wraz z Rolandem i Alice dowiadują się od latarnika niesamowitej historii Księcia mgły. "Człowiek" ten miał utonąć podczas wielkiego sztormu który zatopił Orfeusza, lecz najwyraźniej stało się z nim coś innego, po 25 latach znów daje o sobie znać w postaci tajemniczych widziadeł i chce odzyskać dawno obiecaną zapłatę za swoje usługi.

Jeśli początkowo ta książka wydaje się być dla dzieci, to wraz z kolejnymi rozdziałami coraz bardziej traci się takie wrażenie. Akcja robi się coraz bardziej tajemnicza i straszniejsza. Bohaterowie choć kilkunastoletni, są jak to u Zafona dużo bardziej dojrzali niż wskazuje na to ich wiek. Bardzo szybko powstała przyjaźń, u dwójki bohaterów zamienia się w miłość.

Na pewno nie jest to książka doskonała, niektóre sprawy są potraktowane bardzo powierzchownie jak to w książkach dla młodszych czytelników, klimat choć już bardzo Zafonowy, przesycony magią i tajemnicą nie jest jeszcze w takim natężeniu jak w późniejszych powieściach (choć to akurat niektórzy mogą uznać za plus). Mimo paru minusów mogę jednak powiedzieć że "Książę mgły" podobał mi się niesamowicie. Oprócz tajemnicy zawierał dużo akcji - a takie połączenie po prostu uwielbiam. Do moich zachwytów mogę dodać jeszcze zakończenie, tak odmienne od innych powieści, tak niezwykłe i zapadające w pamięć.

Bardzo polecam ;)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Brawn

Obiecywałam sobie, że robię przerwę od tego cyklu, a wyszło jak zwykle... A trzeba było się posłuchać, bo ten tom był najsłabszy. Najnudniejszy męski...

zgłoś błąd zgłoś błąd