Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę Mgły

Cykl: Trylogia mgły (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,82 (10477 ocen i 1038 opinii) Zobacz oceny
10
645
9
911
8
1 572
7
3 040
6
2 468
5
1 207
4
302
3
273
2
31
1
28
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El príncipe de la niebla
data wydania
ISBN
9788374958509
liczba stron
221
język
polski
dodał
Yoggobela

Inne wydania

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego...

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego Rolanda, od którego dowiadują się różnych ciekawostek o miasteczku i o zatopionym pod koniec pierwszej wojny statku. Poznają także dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya. To on opowie im o złym czarowniku, Księciu Mgły, który gotów jest spełnić każdą prośbę lub życzenie, ale w zamian żąda bardzo wiele. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Musiało upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie zapomnieć owe letnie dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie magii.

 

źródło opisu: Muza, 2013

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p2859,ksiaze-mgly-carlos-ruiz-zafon.html

pokaż więcej

książek: 669
Drrim | 2012-09-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 września 2012

Max - wraz z rodzicami i rodzeństwem - przeprowadza się do małej rybackiej osady nad Atlantykiem. Ojciec kupił tam dom, którego historię opowiada im w drodze do nowego miejsca.
Historia ta nie jest zbyt szczęśliwa. Opowiada o małżeństwie, które nie mogło mieć dzieci, jednak kiedy kobieta zaszła już w ciążę, zaledwie sześcioletni chłopiec tonie w morzu.
Chłopiec dziwnie czuje się przebywając w tym domu, jednak poznaje tam Ronalda, z którym szybko się zaprzyjaźnia.
Razem z nowo poznanym kolegą i siostrą Alicją wysłuchują opowieści starego latarnika o Księciu Mgły, który za spełnienie Twojego marzenia, każe sobie słono płacić.
Czy legenda o Księciu Mgły to zwykła legenda, czy może prawda?
Skąd wzięły się tajemnicze posągi za domem Maxa?
Co skrywa wrak "Orfeusza"?


"Po raz pierwszy w jego życiu czas zaczął biec szybciej, niżby sobie tego życzył, ale tym razem nie mógł uciec w sen minionych lat. Karty zostały rozdane, ale tym razem nie wiedział w jakiej grze bierze udział."

Za książkę Zafóna miałam ochotę już od dawna, więc nawet się nie zastanawiając, wypożyczyłam Księcia Mgły jak tylko zobaczyłam go w bibliotece.
Byłam pozytywnie nastawiona do tej książki, chociaż po okładce i opisie mogłam domyślić się, że jest to książka z elementami fantastycznymi, za którymi nie za bardzo przepadam.
Jednak kiedy zaczęłam już czytać nie stanowiły one dla mnie najmniejszego problemu.

Bohaterowie nie są zbyt barwni i interesujący, ale od pierwszych stron wydają się bardzo sympatyczni. Głównego bohatera - Maksa - polubiłam już od samego początku. Jak na swój wiek jest on bardzo dojrzały i odpowiedzialny. Po prostu wymarzony młodszy brat.
Alicja - siostra Maksa - na początku wydaje się zarozumiała i pewna siebie, ale kiedy bliżej się ją pozna okazuje się miłą i sympatyczną szesnastolatką.
Z trójki rodzeństwa jest jeszcze najmłodsza Irina. Młoda, łatwowierna istotka, która kocha zwierzaki i pierwszego dnia w nowym miejscu przygarnia do domu kotka. Kotek, który wcale nie wydaje się taki miły i sympatyczny jak jego pani.
Ronald to pierwszy kolega, którego zdobył Max w nowym miejscu. Podobnie jak Alicja, z początku wydaje się być strasznie zarozumiały, pewny siebie i egoistyczny, ale... Nie widzę żadnego "ale", nie polubiłam tej postaci.
Wszyscy razem tworzą mieszankę różnych charakterów, których nie dane jest nam bliżej poznać ze względu na małą objętość książki.


Jeśli chodzi o treść książki to muszę przyznać, że przypadła mi do gustu. Nie miałam do czynienia z taka tematyką, więc wydaje mi się ona oryginalna i pomysłowa.
Od pierwszych stron można się nieźle wciągnąć i z każdą przeczytaną stroną jest coraz trudniej oderwać się od książki. Przemyślana fabuła intryguje czytelnika i z każdą stron chce się więcej.
Oprócz kilku drobnych literówek nie rzuciły mi się w oczy żądne błędy.
Na uwagę zasługuje również okładka książki, która przyciąga wzrok i zachęca do zapoznania się z jej treścią.

W kilku zwięzłych słowach, pierwsze spotkanie z Zafónem zaliczam do niezwykle udanych.
Bardzo wciągająca książka, która trafi do każdego czytelnika. Do młodszego i do starszego.
Krótka, w sam raz na jeden,m jesienny wieczór.
Polecam każdemu kto nie czytał żadnej z książek Zafóna, ale też tym, którzy z jego twórczością mieli już do czynienia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mój Alex

Cudowna książka o dwójce ludzi oddalonych tysiącami km, o niepewności i nadziei gdy już są blisko. Zdecydowanie polecam !:)

zgłoś błąd zgłoś błąd