Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę Mgły

Cykl: Trylogia mgły (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,82 (10437 ocen i 1034 opinie) Zobacz oceny
10
644
9
910
8
1 560
7
3 025
6
2 460
5
1 205
4
301
3
273
2
31
1
28
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El príncipe de la niebla
data wydania
ISBN
9788374958509
liczba stron
221
język
polski
dodał
Yoggobela

Inne wydania

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego...

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego Rolanda, od którego dowiadują się różnych ciekawostek o miasteczku i o zatopionym pod koniec pierwszej wojny statku. Poznają także dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya. To on opowie im o złym czarowniku, Księciu Mgły, który gotów jest spełnić każdą prośbę lub życzenie, ale w zamian żąda bardzo wiele. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Musiało upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie zapomnieć owe letnie dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie magii.

 

źródło opisu: Muza, 2013

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p2859,ksiaze-mgly-carlos-ruiz-zafon.html

pokaż więcej

książek: 3773
Anna | 2012-06-18
Przeczytana: 18 czerwca 2012

Max Carvert wraz z najbliższymi przenosi się do małej wioski rybackiej. Nie jest to dla niego pocieszające. Ojciec chłopca jest jednak tutaj niezwykle potrzebny, ponieważ zegarmistrz przyda się tej mieścinie, gdzie nawet miejski zegar wskazuje inną godzinę, niż w rzeczywistości. Co ciekawe jego wskazówki poruszają się wstecz. Rodzina wprowadza się do domu, którego historia jest dość tajemnicza. Od tej pory zaczynają dziać się dziwne rzeczy.

Poznawanie nowych miejsc jest niezwykle interesujące ale budzi we mnie coś na kształt niepokoju przed nieznanym. Nie jest to uczucie dojmujące, lecz wprowadzające dreszczyk emocji. Podobnie jest, kiedy odkrywam nowego autora. W tym wypadku jednak coś, co dopiero było przede mną, wiedzieli już niemal wszyscy, a ja zastanawiałam się, czy moje emocje będą choć troszkę zbliżone do opinii innych. Wzięłam więc głęboki oddech i dałam się ponieść historii. W pewnym momencie, mojemu zdziwieniu nie było końca, bo poczułam się niezwykle znajomo w przedstawionej rzeczywistości. Po chwili, wiedziałam już co było tego przyczyną. Carlos Ruiz Zafón postanowił zastosować całkiem skuteczny zabieg, choć nie jestem przekonana, czy nie posuwam się, w tym co zaraz przeczytacie, nieco za daleko.

Pewne znane porzekadło mówi, że lubimy to, co znamy. Chyba jest w tym stwierdzeniu sporo racji. Sama czasem szukam wszelakich powiązań, między książkami, czy filmami. Z niezwykle znanych i nieco przykurzonych motywów literackich, powstało tym razem coś niezwykle nowego i świeżego. Wszak cała budowa głównego wątku „Księcia mgły” jest zręcznie sklejona z już znanych fragmentów. Nie uważam, by autor świadomie dopuszczał się plagiatu. Po prostu chyba zwykle kopiujemy, dodając jednocześnie coś od siebie i powstaje nowa historia, która jest całkiem unikatowa, a jednocześnie tak podobna, do tego co było. Nie trudno zauważyć np. zestawienia Kaina i Wolanda z „Mistrza i Małgorzaty” W debiutanckiej powieści Hiszpan udowodnił, że nie warto odżegnywać się od dorobku pisarzy klasyków. Warto wręcz z niego czerpać i pokazywać go w swoich utworach.

Czas znowu wrócić ma główny tor. „Książę mgły” jest zaliczany do literatury młodzieżowej. Patrząc, więc oczami mojej siostry nastolatki, muszę stwierdzić, że to pozycja świetna, dla tego kręgu odbiorców, choć akurat w tym przypadku, jestem przekonana, że przeczytać ją może absolutnie każdy Ciekawa fabuła i mroczny klimat sprawia, że nikt nie może się przy tej książce nudzić.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miecze cesarza

Książka przeleżała na półce chyba rok. Do końca nie pamiętam czym się kierowałem przy zakupie, ale zapewne kupiłem ją na zasadzie klucza -> miecze,...

zgłoś błąd zgłoś błąd