Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę Mgły

Cykl: Trylogia mgły (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,82 (10747 ocen i 1057 opinii) Zobacz oceny
10
658
9
929
8
1 626
7
3 120
6
2 539
5
1 229
4
314
3
274
2
31
1
27
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El príncipe de la niebla
data wydania
ISBN
9788374958509
liczba stron
221
język
polski
dodał
Yoggobela

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego...

Rodzina Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają kilkunastoletniego Rolanda, od którego dowiadują się różnych ciekawostek o miasteczku i o zatopionym pod koniec pierwszej wojny statku. Poznają także dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya. To on opowie im o złym czarowniku, Księciu Mgły, który gotów jest spełnić każdą prośbę lub życzenie, ale w zamian żąda bardzo wiele. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Musiało upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie zapomnieć owe letnie dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie magii.

 

źródło opisu: Muza, 2013

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p2859,ksiaze-mgly-carlos-ruiz-zafon.html

pokaż więcej

książek: 1008
Kama | 2012-03-31
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 25 marca 2012

" Książę mgły" jest pierwszą powieścią napisaną przez Zafona (1992). Chociaż największą sławę przyniósł mu znany wśród blogerów " Cień wiatru", po książki napisane wcześniej i przeznaczone nie tylko dla młodzieży sięgają czytelnicy bez względu na swój wiek. Cieszą się one ogromną popularnością i sympatią. I wcale się nie dziwie, bo książka mnie wprost oczarowała.

Pewnego letniego dnia, głowa rodziny - Maksymilian Carver ogłosił żonie i trójce dzieci, żeby spakowali walizki. Powodem nagłej przeprowadzki do małego miasteczka była chęć ucieczki od trwającej wojny.
Od momentu przybycia do miasteczka Maksowi wydaje się, że coś mu w tym miejscu nie pasuje. Tajemniczy zegar, ogród z posągami, i mroczna historia dotycząca domu w którym się zatrzymali to tylko początek tego co nas czeka. Podczas jednej z wycieczek do miasta Maks poznaje chłopca o imieniu Roland i od pierwszego spotkania między nimi nawiązuje się nić porozumienia. Do ich grona dołącza także Alicja - siostra Maksa. Pod wpływem wydarzeń, które rozgrywają się w najbliższym otoczeniu, Roland przedstawia rodzeństwu swojego dziadka - Victora Kray'a. Latarnik dzieli się z nimi historią ze swoich lat młodzieńczych. Opowiada o tajemniczym magu - Kainie, zwanym też " Księciem mgły", który ma spełnić każde życzenie. Ale w zamian trzeba oddać mu coś o wiele cenniejszego, a nie ma potężniejszej siły niż obietnica.

Ale błędem, poważnym błędem jest wiara w to, że można ziścić marzenia, nie dając nic w zamian.

Książka jest bardzo wciągająca i szybko się ją czyta. Napisana lekkim, przyjemnym językiem. To co jest najistotniejsze to to, że nie jest się w stanie przewidzieć zakończenia historii. Właśnie dzięki temu jest taka niezwykła, niemalże baśniowa. Przesiąknięta magią, czarnymi mocami czającymi się tuż za rogiem. Niemalże od samego początku coś się dzieje, by na koniec akcja osiągnęła apogeum. Powolne budowanie napięcia sprawiło, że chwilami miałam ciarki na plecach. Doskonałe opisy sprawiły, że wprost wsiąkłam w historię, w magiczny sposób na te kilka godzin, znalazłam się w samym środku akcji. Odczuwałam wszystkie emocje, lęki i niepokoje bohaterów. A postać Kaina - sama nie wiem czemu - przypominała mi trochę Voldzia :)

Jest to powieść o prawdziwej przyjaźni, pierwszej miłości, niebezpiecznych przygodach i tajemniczych historiach. Polecam zarówno fanom Zafona jak i tym, dla których twórczość autora jest obca.
I na sam koniec cytat, który dołączył do listy moich ulubionych.

Złych wspomnień nie musisz brać ze sobą. I bez tego będą cię prześladować.


http://psycho-life.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostateczny argument

Seria należałaby do moich ulubionych gdyby nie fatalna końcówka. Cała książka w każdym momencie przewidywalna z wyjątkiem końcówki gdzie wszys...

zgłoś błąd zgłoś błąd