Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czułość i obojętność

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,92 (335 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
32
8
51
7
119
6
57
5
49
4
2
3
7
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-08-04098-0
liczba stron
188
słowa kluczowe
sens, życie, pytania
język
polski
dodała
Luna

Kiedy myślisz, że już dochodzisz do sedna, ukazuje się kolejna tajemnica! Opowieści szkatułkowe, mistrzowskie połączenie codziennych obserwacji i wydarzeń z przeszłości, skłaniające do refleksji nad tym co jest naprawdę w życiu ważne. Autorka w najnowszym tomie opowiadań "Czułość i obojętność", z właściwą sobie życiową mądrością doskonale opisuje istotne punkty na naszych życiowych mapach....

Kiedy myślisz, że już dochodzisz do sedna, ukazuje się kolejna tajemnica!

Opowieści szkatułkowe, mistrzowskie połączenie codziennych obserwacji i wydarzeń z przeszłości, skłaniające do refleksji nad tym co jest naprawdę w życiu ważne.

Autorka w najnowszym tomie opowiadań "Czułość i obojętność", z właściwą sobie życiową mądrością doskonale opisuje istotne punkty na naszych życiowych mapach. Jak nadać życiu właściwy kierunek, tęsknoty, które tkwią w każdym z nas; za ładem w życiu, sensem, stabilnymi korzeniami, za miłością i szacunkiem.
Roma Ligocka odpowiada na wzorowane na kwestionariuszu Prousta pytania, które chodź proste na pierwszy rzut oka, okazują się fundamentalne, pokazując rzeczywistość z niezwykłą głębią i trafnością oraz złożonością. Wielka gratka dla wszystkich miłośników jej twórczości oraz tych, którzy chcą bliżej poznać Autorkę.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1229
Krzysiek | 2015-12-29
Na półkach: Przeczytane, 2015, Polskie
Przeczytana: 25 grudnia 2015

Ponownie wylało się na mnie morze szczerości. Niemalże ocean szczerej prawdy o nas samych. O naszych słabościach, niedoskonałościach, o tym co nas boli, co nas łamie, co nam podcina skrzydła, co nas uskrzydla i sprawia, że stajemy na nogi...
Im lepie poznaję samą autorkę, tym w coraz większym stopniu widzę w niej siebie samego. Jest cała masa podobieństw, które mnie z nią łączą. Mentalność, spojrzenie na świat, relacje z ludźmi, ich ocena. Są rzeczy, które mnie od niej odróżniają, ale w tych, które wymieniłem łączy mnie z panią Ligocką bardzo wiele.
Nie tylko w tej książce, ale i ogólnie odnajduje w niej wiele smutku, tęskonoty, melancholii, poczucia obcości, tęsknoty, bezradności, zagubienia. Bardzo wiele tych cech jest w również we mnie. Może nie jestem całkowicie tak emocjonalnie pesymistyczny, bo optymizm też tam gdzieś we mnie tkiw. Być może dlatego czasem się uśmiecham, a niekiedy błąkam się w swoich przygnębiających przemyśleniach...

W tej książce Roma Ligocka opowiada o swoich miłościach, czułościach, obojętnością, tych mniejszych, jak i tych większych. Tym razem pragnęła podzielić się ze swoimi czytelnikami tym, co jest dla niej ważne. Podzieliła się tym, jakie cechy ceni sobie w ludziach, a jakie już niekoniecznie. Dając się poznać mówi o tym, co ważne jest dla niej u mężczyzny, kobiety, przyjaciela. Przez co można się dowiedzieć, czym można wzbudzić w autorce jej sympatię, bądź niechęć...
Ponadto można poczytać o jej ulubionych bohaterach tych literackich, jak i tych, których miało okazję spotkać i poznać w życiu codziennym, w swej podróży przez życie, podczas tej swojej tułaczki. Zresztą ogólnie pisze o wielu ulubionych rzeczach związanych z jej codziennością.
Zastanawia się także nad dylematami natury moralnej, związanej ze śmiercią i jej prawdopodbnymi alternatywami. Oprócz tego mówi o tym, co ją boli, czego nie cierpi...
Ogólnie rzecz biorąc pisze o różnych aspektach swojej codzienności.

Szczerze powiem, że nie spotkałem się jeszcze z autorem, któryby w aż tak wielkim stopniu zdradzał tajemnice swojego życia. To pozwala nam, czytelnikom poznać bardzo blisko osobę piszącą. Lecz czy sam chciałbym by inni wiedzieli o mnie tak wiele, tak bardzo znali moje osobiste, intymne życie...?
Raczej nie...
...w aż tak wielkim stopniu nie zdradzałbym swojej prywatności, nie zdzierałbym aury tajemnicy... Część tego zostawiłbym dla siebie...
Taka otwartość i szczerość podnosi wartość książki. Przez staje się ona autentyczna, prawdziwa..., jakby każda strona oddychała własnym życiem, a każde słowo byłoby jej wdechem i wydechem...
Takie książki są inspirujące, zmieniają człowieka...Tak przelana na kartki szczerość jest niezwykle zaraźliwa i prowokuje do tego, by w szczery sposób spojrzeć na własne życie...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wielki Błękit

Ostatnia już, niestety, część trylogii nie różni się od poprzednich - jest wciągająca i bardzo dobrze napisana. Niektóre rozdziały czytałam mając łzy...

zgłoś błąd zgłoś błąd