Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Powojnie: Historia Europy od roku 1945

Tłumaczenie: Robert Bartołd
Seria: Historia współczesna
Wydawnictwo: Rebis
8,02 (42 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
15
8
11
7
5
6
4
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Postwar. A history of Europe since 1945
data wydania
ISBN
9788373018426
liczba stron
1024
kategoria
historyczna
język
polski

Tony Judt profesor europeistyki na New York University, autor jedenastu książek, publicysta objaśnia współczesną historię i tożsamość Europy "Naprawdę znakomita - wspaniałe osiągnięcie. Trudno sobie wyobrazić lepszą - i przyjemniejszą w lekturze - historię powstania dzisiejszej Europy z popiołów 1945 roku. Nie przychodzi mi na myśl żadna inna praca poświęcona drugiej połowie XX w., która...

Tony Judt profesor europeistyki na New York University, autor jedenastu książek, publicysta objaśnia współczesną historię i tożsamość Europy

"Naprawdę znakomita - wspaniałe osiągnięcie. Trudno sobie wyobrazić lepszą - i przyjemniejszą w lekturze - historię powstania dzisiejszej Europy z popiołów 1945 roku. Nie przychodzi mi na myśl żadna inna praca poświęcona drugiej połowie XX w., która mogłaby się z nią równać. Ujmując rzecz ogólnie - prawdziwe arcydzieło".

Ian Kershaw
historyk, autor monumentalnej biografii Hitlera

"Tony Judt błyskotliwie dowodzi szczególnego wyczulenia na prawdziwą Europę i szacunku dla niej - dla, jak to ujmuje, «odrębnego smaku narodów i tradycji». Ta rzetelna i autorytatywna książka tworzy jasne i bardzo potrzebne ramy wytyczające drogę tego kontynentu".

David Owen
były minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii

W 1945 roku Europa była zdruzgotana. Znaczną jej część spustoszyły wojna, masowe rzezie i bombardowania. Panował chaos. Wschodnia część kontynentu dostała się pod panowanie Związku Radzieckiego - jeden despotyzm zastąpił drugi. Dzisiaj ZSRR już nie ma, a demokratyczna Unia Europejska sięga granic Rosji.

Powojnie przedstawia wspaniałe i skomplikowane dzieje, na które wciąż pada cień wojny. Opowiada o podnoszeniu się kontynentu z gruzów, o upadku radzieckiego komunizmu, powstaniu Wspólnot Europejskich i UE, o końcu imperiów kolonialnych oraz niełatwym i zmieniającym się stosunku do związanych z Europą supermocarstw: Rosji i Ameryki.

Tony Judt docieka przyczyn rozkwitu niemieckiego i upadku brytyjskiego przemysłu motoryzacyjnego, łączy paryskie wydarzenia 1968 roku z tym, co się wtedy działo w Pradze, w Warszawie i we Włoszech, porównuje dyktaturę Salazara w Portugalii, Hiszpanię Franco i Rumunię Ceauşescu. Jasno i zwięźle opowiada o nowych zjawiskach ogarniających całą Europę, a zarazem o różnicach doświadczeń jej wschodniej i zachodniej części.

Autor zapoznaje czytelnika z grecką wojną domową, skandynawską demokracją socjalną, napięciami w wielojęzycznej Belgii, walkami w Irlandii Północnej i kraju Basków. Snuje jednak nie tylko historię narodów, ale i ludzi, Churchilla i Mitteranda, generałów Franco i Jaruzelskiego, Silvia Berlusconiego i Józefa Stalina.

Powojnie mówi też o historii kultury i społeczeństw: o francuskim i czeskim kinie, o powstaniu lodówki i upadku autorytetu intelektualisty, o imigracji i gastarbeiterach, egzystencjalizmie i punk rocku, Montym Pythonie i architekturze brutalistycznej.

Tony Judt urodził się w 1948 roku w Londynie. Kształcił się w King's College w Cambridge i École normale supérieure w Paryżu. Wykładał w Cambridge, Oksfordzie, Berkeley i na New York University, gdzie obecnie jest profesorem europeistyki i dyrektorem Instytutu Ericha Remarque'a, który założył w 1995 roku.

Autor lub redaktor jedenastu książek, często pisuje do "New York Review of Books", "Times Literary Supplement", "New Republic", "New York Timesa" i wielu innych pism europejskich i amerykańskich.

 

źródło opisu: Rebis, 2010

źródło okładki: www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 28
Mateusz | 2014-12-07
Na półkach: Przeczytane

Tony Judt – Postwar: A History of Europe Since 1945 („Powojnie. Historia Europy od roku 1945”)

Opus magnum Tony’ego Judta i jego największe dzieło. Encyklopedyczna i niezwykle obszerna (całe 833 stron!) synteza dziejów Europy w latach 1945 – 2005.

‘Postwar’ jest książką, której autor postawił sobie niezwykle ambitne zadanie – opisać w sposób syntetyczny, całościowy i w miarę kompletny dzieje Europy w ciągu 60 niezwykle bogatych pod względem wydarzeń lat. O ile w przypadku np. średniowiecza, taki odcinek czasu może się wydawać mało znaczącym (ze względu na ograniczoną ilość źródeł) o tyle w przypadku historii najnowszej zasypuje on historyka natłokiem faktów, które trzeba ułożyć w jakąś sensowną całość. Judtowi się to praktycznie udało.

Już na samym początku autor zastrzega, że nie będzie w tej książce jakichś wielkich, odkrywczych teorii oraz wielkich narracji, które dążyłyby do całkowitej reinterpretacji minionego 60-lecia. Judt stara się patrzeć na historię w sposób pluralistyczny i nie naciągać wydarzeń do jakichś z góry ustalonej wyższej tezy. Czyni to z korzyścią dla wartości historycznej książki, ukazując okres powojnia w całej swojej różnorodności i z całą powagą warsztatu historycznego.
Ten warsztat jest najwyższej próby. Onieśmiela czytelnika niezwykła encyklopedyczność książki, nieskończone odwołania do bardzo konkretnych statystyk i obrazowanie ogólniejszych tez dużą ilością przykładów źródłowych. Bibliografia jest niezwykle bogata i widać wyraźnie, że za słowami Judta stoi realna wiedza, a nie powielanie banałów innych historyków.

Jednocześnie książka jest napisana prostym językiem. Zdania są krótkie i bardzo konkretne, a podział na akapity wręcz monotonny do bólu. Wszystko jest połączone ciągiem logicznym i brak tu jakichś bezsensownych wtrętów. ‘Prostota’ języka tkwi tu w jego precyzji i umiejętności ważenia słów. Judt pisze wspaniałą angielszczyzną, precyzyjną, konkretną a jednocześnie ciekawą i absorbującą. Nie jest to typowa encyklopedia – ‘Powojnie’ czyta się z przyjemnością niczym książkę beletrystyczną. Połączenie tych dwóch czynników – niezwykłego natłoczenia wiedzy i jednocześnie ubrania jej w przystępne dla zwykłego czytelnika szaty – to największa zaleta tej książki
Są jednak minusy wynikające z samego zamysłu książki. Opisanie tak bogatej przestrzeni jak kontynent europejski w tak długim okresie czasu jak okres powojenny zmusza do ogromnych uproszczeń. Uproszczenia te nie przekrzywiają rzeczywistości, ale sprawiają, że patrzymy na ogólny kontur bez zagłębiania się w dokładną specyfikę poszczególnych krajów. Oto historia lat ’50 albo ’60 w Europie – po 3-4 akapity dla Francji, 3-4 dla W. Brytanii, po parę akapitów dla Włoch czy państw Europy Wschodniej. Inaczej się zapewne nie dało, ale np. polski czytelnik nic bardzo ciekawego o historii Polski się nie dowie. Przeczyta prawdziwe informacje na temat swojego kraju, poparte rzetelnymi statystykami i paroma ciekawostkami... i tyle. Mamy do czynienia z historią najnowszą więc sporo informacji jest dla nas dosyć oczywistych itp itd. Ale czy dało się bardziej dokładnie? Aby zachować zamysł książki – chyba nie.

Książka Judta wyróżnia się potraktowaniem Europy Wschodniej jako pełnoprawnego uczestnika historii Europejskiej. Zwykle historycy myśląc o Europie powojennej ograniczają się do krajów Europy Zachodniej i brytyjski historyk unika tego uproszczenia. Brawa za to. Ale samo spojrzenie na demoludy jest co najmniej mocno nieobiektywne. Rzuca sie w oczy bardzo mocny antykomunizm Judta, który słusznie krytykując zbrodniczość tych reżimów nie chce nawet przyznać zasługi w kwestiach znaczących reform społeczno-ekonomicznych. Sam fakt industrializacji jest, ale w całości przysłonięty jest on przez ukazanie jak bardzo niezrównoważona, niewydolna i szkodliwa dla środowiska ona była. Brak tu wyważenia i przyznania najbardziej nawet oczywistych zasług realnego komunizmu.

Ten ‘subiektywizm’ ma jednak także swoje pozytywne strony jak ironiczne potraktowanie rewolucji 1968 i zbuntowanej młodzieży tamtego okresu. Tony Judt był aktywnym uczestnikiem tamtych wydarzeń i jego opis mentalności ‘nowej lewicy’ zasługuje na uznanie jako nieszablonowe. Z książki bucha także niczym para jego niechęć do Tony’ego Blaira oraz Francoisa Miterranda. Słuszność tych osądów jest już do uznania przez czytelnika.

Historia Europy po 1945 ukazana została naprawdę całościowo, nawet jeśli nieco pobieżnie. Mamy politykę międzynarodową (powstawanie UE i zimna wojna), sytuację w poszczególnych krajach, politykę ekonomiczna i gospodarczą, reformy społeczne, prądy intelektualne, a także mody w ubraniach, filmie czy muzyce. Wielka szkoda, że filmy i muzyka zostały potraktowane stosunkowo pobieżnie i autor ‘Powojnia’ ogranicza się do wymieniania ich po przecinku, z uwagami do niektórych z nich.

Książka ta nie zmieni zapewne światopoglądu żadnego z jej czytelników, ale jest to chyba najbardziej kompletna synteza dziejów powojennej Europy. Warto chociaż raz przeczytać i postawić sobie na półce. Żadnej innej historii najnowszej Europy szukać już nie trzeba i można sobie ten punkt już odhaczyć.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Betty Boob

Sympatyczna opowiastka o niedoskonałościach ciała. Bohaterka traci pierś - w konsekwencji: pracę i chłopaka. Borykając się ze swoją "uł...

zgłoś błąd zgłoś błąd