Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czerwona Azalia

Tłumaczenie: Michał Madaliński
Wydawnictwo: Prima
6,65 (311 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
21
8
52
7
97
6
77
5
40
4
9
3
4
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Red Azalea
data wydania
ISBN
83-7152-03-87
liczba stron
239
język
polski
dodała
kasia2409

To pełna dramatyzmu, szokująca autobiografia młodej chińskiej dziewczyny dorastającej i wychowującej się w okresie Rewolucji Kulturalnej. Opowieść o osamotnieniu i wyobcowaniu, o życiu w atmosferze politycznej i seksualnej represji, a także o miłości, odwadze, nadziei i wytrwałości, napisana przepiękną prozą; uważana za jedno z najważniejszych dokonań literatury Chin minionego dziesięciolecia....

To pełna dramatyzmu, szokująca autobiografia młodej chińskiej dziewczyny dorastającej i wychowującej się w okresie Rewolucji Kulturalnej. Opowieść o osamotnieniu i wyobcowaniu, o życiu w atmosferze politycznej i seksualnej represji, a także o miłości, odwadze, nadziei i wytrwałości, napisana przepiękną prozą; uważana za jedno z najważniejszych dokonań literatury Chin minionego dziesięciolecia. Książkę tę często porównuje się do "Dzikich łabędzi. Trzech cór Chin" Jung Chang.

 

źródło opisu: Oficyna Wydawnicza Prima, 1996

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (613)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 519
Marlena | 2014-07-13
Przeczytana: 12 lipca 2014

"Czerwona Azalia" to autobiograficzna opowieść pochodzącej z Chin Anchee Min. Jej młodość przypadła na wyjątkowy czas przemian, Rewolucji Kulturalnej i komunizmu spod znaku Mao.
Książek poruszających tematykę codziennego życia w państwie totalitarnym jest wiele, stąd zachwyty wydawcy, który w notce na okładce zapewnia, że mamy do czynienia z "jednym z najważniejszych dokonań literatury Chin minionego dziesięciolecia" wydają się być nieco na wyrost. Niemniej jednak, powieść mniej więcej od połowy staje się całkiem wciągająca. Trochę przeszkadza język, opowieść Anchee Min składa się w większości ze zdań pojedynczych, które przy czytaniu nieco "tną" narracje i brzmią dość nienaturalnie. Zapewne jest to wina faktu, że język angielski, w którym pisała autorka nie jest jej językiem ojczystym.
"Czerwona Azalia" nie jest literackim arcydziełem (jak zresztą większość bestsellerów), ale też chyba nie ma aspiracji, by nim być. Dostajemy ciekawą, prawdziwą historię - a samo to jest już...

książek: 5826
teri | 2012-09-20
Na półkach: 2012, Przeczytane
Przeczytana: 19 września 2012

Miedzynarodowy bestseller,sfilmowany przez Olivera Stone'a.Autobiografia chinki dorastajacej w czasie Rewolucji Kulturalnej.Wszystko to,robi wrazenie...i rzeczywiscie,ksiazka jest pod pewnymi wzgledami wstrzasajaca,jest swiadectwem tego,co przezyli ludzie pod rzadami Mao i jego malzonki.Lecz musze powiedziec,ze chociaz podobala mi sie,to spodziewalam sie czegos wiecej.China,comunismo è la storia vera...

książek: 1085
CicheBaBum | 2015-12-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 grudnia 2015

Nie mogłam się oderwać! Wciągająca. Świetna. Tylko próby upoetyzowania są słabsze.
Czerwony to kolor władzy i namiętności. Dzięki tej książce dowiedziałam się jakie znaczenia mają te pojęcia w historii Chin.
Dostrzegam w utworze pewne momenty hipokryzji, ale każdy utwór literacki musi czarować, zaskakiwać sztuczkami godnymi mistrza iluzji. Min przetrwała swój los dzięki indywidualnemu uporowi, sile ambicji i choć to fatalizm- dzięki nieokiełznanemu, "niebezpiecznemu" dla "mas" umysłowi.
Wybitna książka o ideałach, zapale, namiętności, władzy, manipulacji, samotności i oczywiście samych Chinach czasu "rewolucji", rządów Mao. [ Tu spojler- zamknij oczy jeśli nie czytałeś/aś książki i chcesz zostawić sobie niespodzianki na później]
I o miłości lesbijskiej.

książek: 532
Anna | 2016-08-22
Przeczytana: 21 sierpnia 2016

Książka ta zrobiła na mnie bardzo dziwne wrażenie.
Ciekawa - owszem, dramatyczna i szokująca - z pewnością...
Miałam jednak nadzieję na rzeczywistą autobiografię, tak jak było wstępnie opisane. A tu: wycinek okresu życia i tego, co przeżyła dziewczyna w chińskim obozie pracy. Dla mnie to bardziej reportaż.

Wątek "miłosny" poruszający. Pytanie tylko (na które nie znalazłam odpowiedzi) jak ta miłość przetrwała w pamięci autorki po 20 latach życia na Zachodzie w innym świecie i innej rzeczywistości...

Tego typu powieści to trochę nie moja bajka, ale oczywiście polecam, bo warto czytać zawsze... :)

książek: 3190

To ten rodzaj autobiografii,która nie pozwala przejść obojętnie, na dodatek można śmiało powiedzieć,że nie dotyczy jednej osoby ale "dotknęła" całe ówczesne pokolenie młodych Chinek zmagające się z dorastaniem w okresie rewolucji kulturalnej.
Opis koszmarnego życia osoby podporządkowanej komunizmowi, osamotnionej i represjonowanej. Na przemian zatracanie się w przykazach Mao i odwadze wierząc we własne prawdy. Jest "masa", w której jednostka ginie,zatraca swą osobowość.
Czas wydarzeń bierze swój początek w latach 60-tych,na które to przypada dzieciństwo Anchee,od pierwszych lat szkolnych wciągniętą w szeregi Hungwejpingów.Potem będąc już 17-latką zostaje wywieziona do ciężkich prac w polu,aż staje sie "gwiazdom" filmów propagandowych.Aż przychodzi rok 1976 - śmierć Mao. Najpierw represjonowana za bycie nie dosć rewolucyjną,po czym po śmierci tego,któremu winna uwielbienie karana przez nowy front za odgrywanie roli "Czerwonej Azalii".
Ciekawe spojrzenie kogoś kto nasiąkał tą...

książek: 368
talia44 | 2013-05-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 maja 2013

przeczytałam z przyjemnością chociaż powieśc o podobnej tematyce "dzikie łabędzie.Trzy córy Chin" bardziej mi sie podobala i wywarła na mnie wieksze wrazenie.

książek: 1128
Tina | 2015-03-02
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Nie czytam zbyt wiele o Chinach, bo to nie "moja część świata", jednak chcąc nieco nadrobić te braki, postanowiłam sięgnąć po "Czerwoną azalię". Książka przeraziła mnie realizmem opisu czerwonego terroru za czasów Mao. Jest doskonała, głęboka, prawdziwa i pozostająca w pamięci. Widać, że została napisana z doświadczenia, ponieważ takich rzeczy nie da się po prostu zmyślić. Pani Anchee Min żyła w Chinach w okresie rządów mordercy i szaleńca-autora "Czerwonej książeczki", na swojej skórze doświadczyła więc terroru, tłumienia wszystkich przejawów indywidualizmu, ale przede wszystkim panującej atmosfery śmierci i inwigilacji. Poniszy cytat dobrze oddaje odczucia nie tylko glownej bohaterki,ale i innych obywateli owczesnych Chin:

Samotność przenikała mnie na wskroś. Niczym nie różnię się od krów, przy których pracuję. Trzeba jakoś znosić to życie, powiedziałam sobie. Codziennie prażymy się na słońcu, klęczymy na twardej ziemi, sadzimy nasiona bawełny i wycinamy trzciny. To otępia....

książek: 1713
Edi_Edi | 2012-10-26
Przeczytana: 25 października 2012

Jak większość książek o ludziach wschodu "Czerwona Azalia" nie jest łatwą pozycją. Inne realia, jakże odmienne nawet od naszego rodzimego komunizmu. Inna mentalność. A jednak książka wciąga i wsysa czytelnika, przynajmniej mnie :) Jest to powieść bazująca na losach autorki. Tym bardziej przerażająca, że w dużej mierze prawdziwa.

książek: 262
Ana | 2011-06-23
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2011

Podobno w szczytowym okresie Zimnej Wojny Zachód nie mógł uwierzyć w warunki, w jakich przychodziło żyć obywatelom ZSRR. Łatwiej było uwierzyć w totalitarną propagandę, niż, chociażby, w istnienie obozów. Z podobnym niedowierzaniem podeszłam do rzeczywistości, opisywanej przez Anchee Min. W końcu, “Czerwona Azalia” to książka autobiograficzna, więc powinna opierać się o fakty. A te są niezwykle ważne, ponieważ książka opisuje drogę autorki z maoistycznych Chin do względnej normalności, jaką mogła zaznać dopiero w Stanach Zjednoczonych w 1984 roku.

“W tym momencie zdałam sobie sprawę, że zbyt łatwo się nam śpiewało: “Pójdę wszędzie tam, gdzie wskaże mi palec przeodniczącego Mao”. Nie zdawałam sobie sprawy, o czym śpiewam, aż do tego dnia.”

Książkę czyta się jak pamiętnik, zapiski o iście orwellowskiej rzeczywistości maoistowskich Chin. Niektóre wątki są nam do bólu znane: przymusowe prace w gospodarstwach rolnych, represje wobec inteligencji, wszechobecne donosicielstwo, jedyna...

książek: 71
Eliza | 2010-06-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Moja fascynacja do Chin, rewolucji i Mao trwa już grubo ponad rok. Przeczytałam już trochę książek w tym temacie. Jednakże, ta pobiła wszystkie wcześniej przeczytane. Gorąco polecam.

zobacz kolejne z 603 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd