Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ukradziona twarz. Mieć 20 lat w Kabulu

Tłumaczenie: Maria Michalik
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Literka". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Albatros
6,51 (337 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
13
8
33
7
121
6
96
5
39
4
11
3
10
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Visage volé: avoir vingt ans à Kaboul
data wydania
ISBN
83-7359-152-4
liczba stron
237
słowa kluczowe
kobieta, Afganistan, wspomnienia
język
polski
dodał
pomfrey

Wstrząsający pamiętnik młodej kobiety, mieszkanki Afganistanu, która wraz z rodziną uciekła z kraju krótko przed pamiętnymi wydarzeniami z 11 września 2001 roku. Chwytająca za serce relacja z życia pod rządami talibów, widzianego oczami młodziutkiej niewinnej dziewczyny. 26 września 1996 roku, w dniu wkroczenia talibów do Kabulu, Latifa miała szesnaście lat i głowę pełną marzeń. Pragnęła jak...

Wstrząsający pamiętnik młodej kobiety, mieszkanki Afganistanu, która wraz z rodziną uciekła z kraju krótko przed pamiętnymi wydarzeniami z 11 września 2001 roku. Chwytająca za serce relacja z życia pod rządami talibów, widzianego oczami młodziutkiej niewinnej dziewczyny.
26 września 1996 roku, w dniu wkroczenia talibów do Kabulu, Latifa miała szesnaście lat i głowę pełną marzeń. Pragnęła jak najszybciej dorosnąć i zostać dziennikarką. Pomimo iż w Afganistanie od 17 lat szalała wojna, Latifa czuła się szczęśliwa i zadowolona z życia. Tego dnia szkoły zostały zamknięte, a kobiety pozbawione prawa do pracy, upokorzone, zmuszone do noszenia czadri, do życia w zamknięciu i nędzy. Latifa nie poddała się reżimowi. Ryzykując życiem, zorganizowała tajną szkołę dla młodych dziewcząt. Nauczanie innych przywróciło jej sens życia, nadzieję na lepsze jutro, uzbroiło w determinację do walki o wolność i godność afgańskich kobiet.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 884
K-czyta | 2013-12-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2013

Dla wielu z nas fakt, że mamy prawo decydowania o sobie, kształcenia się czy swobodnego wybierania życiowego partnera jest oczywistością. Nie traktujemy tych spraw jako przywileju, ale raczej jako normalny element codzienności, w której wyjścia z domu nie ogranicza nam żaden odgórnie narzucony dekret. Jesteśmy wolne i w większości niezależne, a to w jaki sposób kreujemy własną przyszłość zależy przede wszystkim od nas samych. Napotykamy pewne ograniczenia, zderzamy się z niesprzyjającymi okolicznościami czy nieprzychylnymi ludźmi, ale wciąż mamy możliwości, których pozazdrościłoby nam wiele kobiet mieszkających w krajach, gdzie uważane są za gorsze i bezwartościowe. O tym właśnie opowiada Latifa w swojej książce - o braku wolności i codzienności naznaczonej strachem i bezsilnością.

Do 27 września 1996 roku Latifa mogła nazwać się szczęśliwą nastolatką - może nieco rozpieszczaną przez rodzinę, ale pełną ambicji i samozaparcia do osiągnięcia w życiu czegoś znaczącego. Jej plany kształcenia się na wydziale dziennikarstwa zeszły jednak na boczny tor w obliczu wkroczenia do Kabulu talibów. W chwili, w której nad meczetem zaczęła powiewać biała flaga, Afganistan stopniowo pokryła czarna otchłań, która wciągała w swoje czeluście całe rodziny, a szczególnie dotkliwie kobiety. Z dnia na dzień stały się one istotami nieczystymi, poniżanymi i niewartymi jakiegokolwiek szacunku. Zamknięte w domach, bez możliwości podejmowania pracy czy chociażby swobodnego chodzenia ulicami miasta, pogrążały się w coraz większej bezradności. Tak było w przypadku Latify, która w prosty sposób pisze o rzeczach trudnych - o potwornym niejednokrotnie traktowaniu jej rodaczek w imię wykorzystywanych według własnego widzimisię praw szariatu i o rzeczywistości, w której wolność jest jedynie mglistym marzeniem.

Sytuacja w Afganistanie jeszcze przede wkroczeniem talibów nie była pozbawiona konfliktów, ale nawet wówczas gdy wojna domowa powodowała zniszczenia i niepokoje społeczne, kobiety miały określone prawa. We wrześniu 1996 roku odebrano im wszystko. Jedyne czego nie zdołano im zabrać to siła oporu i poczucie własnej wartości tak usilnie tłumione kolejnymi absurdalnymi dekretami, niesprawiedliwością i brutalnością oprawców.

Chciałabym móc napisać, że ta książka mnie zszokowała, otworzyła oczy na wiele spraw czy dogłębnie mną wstrząsnęła. Nie stało się tak jednak nie dlatego, że to, o czym pisze Latifa nie jest porażające i poruszające, ale dlatego, że zbyt wiele o temacie łamania praw człowieka w różnych rejonach świata czytałam i zbyt żywe są te obrazy (kto z nas nie kojarzy chociażby tej historii i okładki), by dało się namalować je jeszcze wymowniej, niż już wcześniej zrobił to ktoś inny. Nie da się jednak pozostać obojętnym na przeżycia tej młodej przecież dziewczyny, której historia jest kolejnym przykładem na ludzkie okrucieństwo i hipokryzję.

Chociaż nie sposób nie dostrzec pewnej dysproporcji w opowiadaniu o okresie po wkroczeniu talibów i poprzedzających je wydarzeniach z życia Latify i jej rodziny (miałam wrażenie, że tych drugich było więcej, choć pewnie stanowiło to również rodzaj porównania) to nadal jest to pozycja, którą warto przeczytać. I która mimo warsztatowych niedociągnięć, poruszyć może niejedno serce. Moje poruszone zostało już wcześniej, ale nie oznacza to, że wobec tej książki pozostałam obojętna. Polecam nie tylko tym, którzy szczególnie interesują się łamaniem praw kobiet – „Ukradziona twarz” to opowieść dla każdego. Tym bardziej emocjonalna, bo nad wyraz prawdziwa i w wielu aspektach nadal aktualna.

http://k-recenzjeksiazek.blogspot.com/2013/09/latifa-chebeka-hachemi-ukradziona-twarz.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Tam ci będzie lepiej

Super książka. Zaczyna się trochę niemrawo, sporo opisów, wydawałoby się nieistotnych. Do tego też specyficzny język narratora, oparty na gwarze pozna...

zgłoś błąd zgłoś błąd