Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ukradziona twarz. Mieć 20 lat w Kabulu

Tłumaczenie: Maria Michalik
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Literka". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Albatros
6,5 (325 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
13
8
30
7
117
6
92
5
38
4
11
3
10
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Visage volé: avoir vingt ans à Kaboul
data wydania
ISBN
83-7359-152-4
liczba stron
237
słowa kluczowe
kobieta, Afganistan, wspomnienia
język
polski
dodał
pomfrey

Wstrząsający pamiętnik młodej kobiety, mieszkanki Afganistanu, która wraz z rodziną uciekła z kraju krótko przed pamiętnymi wydarzeniami z 11 września 2001 roku. Chwytająca za serce relacja z życia pod rządami talibów, widzianego oczami młodziutkiej niewinnej dziewczyny. 26 września 1996 roku, w dniu wkroczenia talibów do Kabulu, Latifa miała szesnaście lat i głowę pełną marzeń. Pragnęła jak...

Wstrząsający pamiętnik młodej kobiety, mieszkanki Afganistanu, która wraz z rodziną uciekła z kraju krótko przed pamiętnymi wydarzeniami z 11 września 2001 roku. Chwytająca za serce relacja z życia pod rządami talibów, widzianego oczami młodziutkiej niewinnej dziewczyny.
26 września 1996 roku, w dniu wkroczenia talibów do Kabulu, Latifa miała szesnaście lat i głowę pełną marzeń. Pragnęła jak najszybciej dorosnąć i zostać dziennikarką. Pomimo iż w Afganistanie od 17 lat szalała wojna, Latifa czuła się szczęśliwa i zadowolona z życia. Tego dnia szkoły zostały zamknięte, a kobiety pozbawione prawa do pracy, upokorzone, zmuszone do noszenia czadri, do życia w zamknięciu i nędzy. Latifa nie poddała się reżimowi. Ryzykując życiem, zorganizowała tajną szkołę dla młodych dziewcząt. Nauczanie innych przywróciło jej sens życia, nadzieję na lepsze jutro, uzbroiło w determinację do walki o wolność i godność afgańskich kobiet.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (731)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 884
Alicja | 2015-06-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 czerwca 2015

Kolejna odsłona smutnej i przerażającej prawdy o Afganistanie przekazana ustami młodej dziewczyny Latify.Przedstawia codzienne życie i zwyczaje mieszkańców Kabulu podczas okupacji radzieckiej i pod rządami Talibów.Odkąd się urodziła w tym kraju trwała wojna, toczyły się walki plemienne, religijne, z obcym najeźdźcą, panował terror polityczny i masowe represje dokonywane przez służby bezpieczeństwa.Lecz najgorsze przyszło,kiedy do Kabulu wkroczyli Talibowie. Autorka miała 16 lat uczyła się, miała plany na przyszłość, głowę pełną marzeń, kochającą się rodzinę i nagle to wszystko się skończyło.Zaczyna obowiązywać nowe surowe prawo zwyczajowe zgodne z Szariatem, jednakże dowolnie interpretowanym przez Talibów.Wymierzone głównie w kobiety, którym unicestwiono wolność, odsunięto całkowicie od życia społecznego i publicznego, zamknięto w domach, a na zewnątrz okryto burkami.Nie miały prawa do niczego. Jak poczułby się człowiek, który żyje na miarę XX wieku z pewnymi ograniczeniami,...

książek: 3405
Monika | 2012-06-22
Przeczytana: 23 czerwca 2012

O Afganistanie napisano całkiem sporo książek. Wszystkie są przeraźliwie smutne. Tak smutne, jak smutne musi być życie w kraju nieustannie nękanym wojnami.

Gdyby była to moja pierwsza książka o tym kraju byłabym wstrząśnięta. I podejrzewam, że książka podobałaby mi się bardziej.
Latifa pisze dość ciekawie, ale bardzo daleko jej do mistrzostwa jej rodaka, Khaled'a Hosseini.

To kolejna książka która pozwala mi budować w wyobraźni wizerunek kraju pięknego, ale umęczonego. Kraju uciemiężonych kobiet i zakazanych latawców.


bela -> dziękuję :)

książek: 259
wii00 | 2015-02-16
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 15 lutego 2015

Aż wstyd mi się przyznać, ale przez całe moje czternastoletnie życie chodziłam z klapkami na oczach.
Jestem wstrząśnięta moim zobojętnieniem- "Ukradziona twarz" jest dla mnie pierwszą powieścią tego typu.
Czy opisana historia mnie poruszyła? Oczywiście.
Czy moje poruszenie komuś pomoże? Nie.
Jestem zbulwersowana, bo mimo iż po przeczytaniu otworzyły mi się trochę oczy, ja i tak czuję się jeszcze bardziej zagubiona.
Bezradność- to chyba najodpowiedniejsze słowo do opisania moich uczuć po przeczytaniu historii Latify.

książek: 245
Izabela | 2010-11-12
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 12 listopada 2010

To wręcz wydaje się nieprawdopodobne, że w czasie gdy czytam książę w przytulnym pokoju, jednocześnie piję pyszną herbatę i słucham muzyki w tle, tam... kobiety przemycają książki, są upokarzane, pozbawione pracy i dostępu do informacji i wiedzy, żyją w nędzy, w zamknięciu, każdy dzień jest walką o siebie, dzieci, o życie, o godność...
Warto przeczytać.

książek: 86
monia89a | 2010-11-22
Na półkach: Przeczytane

zgadzam się absolutnie ze zdaniem Izabeli.To tak poruszająca książka,że ja autentycznie miałam wyrzuty sumienia,że wróciłam z pracy i zakupów w centrum handlowym,obok krząta się mój chlopak i robi mi kawę,a ja siedzę i czytam wstrząsająca historię o zAbraniu marzeń,prawa do wolności słowa,czynu.Latifa chciała pracować,uczyć się,wychodzić ze znajomymi.To wszystko jej zabrano.Najbardziej boli mnie to,jak bardzo kobieta jest zależna tam od mężczyzn,już nawet nie chodzi o to,żeby być mężatką.Njagorsze jest to,że nie mając w kręgu bliskich mężczyzny kobeita nie może sama wyjść do sklepu ani pracować.Straszne.A ja siedzę i marudze,że but mi się rozkleil.Wrrrr....Dzięki takim książkom jak ta,czuję,że żyję.

książek: 1875
Asia-Polihymnia | 2014-01-17
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Kolejny głos mówiący o zniewoleniu kobiet pod rządami talibów w Afganistanie. Może nie najlepszy, ale na pewno bardzo ważny.

książek: 0
| 2010-07-28
Na półkach: Przeczytane

Niewesoły obraz życia afgańskiej rodziny w wiecznie ogarniętym wojną mieście. Latifa przeprowadza nas przez swoje życie od dzieciństwa, poprzez wczesną młodość, aż do niefortunnego wyjazdu do Francji. Watki osobiste przeplatane są faktami z historii Afganistanu. Książkę warto było przeczytac przede wszystkim z tego względu - uzupełniłam wiedzę o historii najnowszej w bezbolesny sposób.

książek: 155
Ewa | 2011-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2004 rok

Bardzo ciekawie się czyta, jeśli interesuje kogoś los kobiet islamu

książek: 423
Zosia | 2014-05-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 maja 2014

Od małego jestem bardzo ciekawa świata, od dłuższego czasu z przyjemnością sięgam po relacje innych ludzi, tych, którzy w życiu przeszli coś trudnego, wstrząsającego, czy po prostu - niespotykanego na co dzień. Uwielbiam czytać reportaże i historie innych.
Toteż, zachęcona opisem na okładce:"Wstrząsający pamiętnik młodej Afganki. 5 lat życia pod rządami talibów" zaczęłam czytać opowieść Latify. I, przyznam się, za pierwszym razem odłożyłam książkę po 15 stronach - zupełnie mnie nie wciągnęła, byłam rozczarowana. Po roku postanowiłam zasiąść do niej raz jeszcze.
Owszem, przeczytałam. Ale, wbrew oczekiwaniom, nie jestem zachwycona. Powiedziałabym nawet, że się zawiodłam. Miało być "wstrząsające", było wyjątkowo spokojne, tytułowy "pamiętnik" to raczej krótkie relacje wymieszane z opisami z podręczników do historii. Jedyne, co stanęło w tej książce "na wysokości" zadania to opisy życia codziennego. Rzeczywiście, bardzo skrupulatnie i obrazowo opisana jest przemiana bohaterki i jej...

książek: 7
Stefanomalo | 2015-07-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2015

Polecam. Nie mogę dać maksymalnej liczby gwiazdek, bo te trzymam dla utworów literackich. A to jest rodzaj publikacji dziennikarskiej. Ale dzieło oceniam jako nadzwyczaj wartościowe. Wstrząsające świadectwo pisane z perspektywy młodej kobiety. Myślę, że od czasu powstania Państwa Islamskiego możemy na książkę spojrzeć inaczej bez kompleksów, że oto kolejna produkcja dla kobiet, na fali wywołanej sukcesem książek Waris Dirie. Publikacja uczy pokory. Uświadamia, ze nic nie jest nam dane raz na zawsze. Wystarczy grupa fanatyków religijnych, żeby wywrócić do góry nogami całe państwo.
W tego typu publikacjach cenię szczegóły. Jak choćby te o wypuszczaniu kanarków i wywożenia z miasta charta afgańskiego. O co chodzi? odsyłam do lektury.

zobacz kolejne z 721 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd