Pałac lodowy

Tłumaczenie: Beata Hłasko
Seria: Proza Współczesna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
7,02 (149 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
21
8
20
7
40
6
31
5
17
4
3
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Is-slottet
data wydania
liczba stron
133
kategoria
klasyka
język
polski

"Pałac lodowy" jest to poetycka baśń opowiedziana w sposób realistyczny, bez najmniejszej domieszki elementu literackiej fantastyki. Baśniowość książki wynika stąd, że autor ukazuje w niej świat widziany oczyma dziecka, jedenastoletniej dziewczynki, która po raz pierwszy przeżywa wielką, egzaltowaną przyjaźń i po raz pierwszy styka się ze śmiercią. Niewiele jest w całej literaturze światowej...

"Pałac lodowy" jest to poetycka baśń opowiedziana w sposób realistyczny, bez najmniejszej domieszki elementu literackiej fantastyki. Baśniowość książki wynika stąd, że autor ukazuje w niej świat widziany oczyma dziecka, jedenastoletniej dziewczynki, która po raz pierwszy przeżywa wielką, egzaltowaną przyjaźń i po raz pierwszy styka się ze śmiercią. Niewiele jest w całej literaturze światowej utworów poświęconych dziecku, które dorównałyby kunsztem artystycznym i wnikliwością psychologiczną dziełu Vesaasa.

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (585)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 422
czytający | 2015-06-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 czerwca 2015

Jakąż wielką siłę przyciągania może mieć misterna lodowa konstrukcja. Potrafi do siebie ściągnąć wszystkie troski i radości tej jednej bardzo krótkiej powieści i pokazać jak wielką jest potęgą. Jej kolosalna siła opiera się na odczuciach, przekazywanych w zasadzie bez konieczności używania wyszukanych słów. W komnatach tej lodowej budowli panuje niesamowita pustka, która przygniata swoją ciszą. Tutaj wszystko się kończy, stąd nie ma ucieczki. Tu każde uczucie zamarza na kamień aby móc powrócić do życia z nadejściem wiosny. Wszystko co jest związane z pałacem z lodu oplata tajemnica. Trzeba czekać wiele mroźnych miesięcy aby móc uchylić chociaż jej rąbka.

Wraz z nadejściem śnieżnej zawiei stało się jasne, że Tarjei Vesaas chciał, żebym poszedł z nim tam, gdzie powstał pałac. Pałac ten jest niesamowity bo cały swój urok zawdzięcza wodospadowi, który utkał go z zamarzającej wody. Nie musiałem się martwić czy ktoś mnie w nim odnajdzie, śnieg przysypał wszystkie ślady a ja mogłem się...

książek: 2999
Gosia | 2013-05-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 16 kwietnia 2013

Nie podobał mi się sposób opowiadania tej historii, jak dla mnie zbyt alegoryczny.

książek: 1267

Zachęcona pozytywnymi opiniami oraz w większości bardzo dobrymi ocenami, postanowiłam rozpocząć przygodę z Vesaas’em od „Pałacu lodowego”. Czy była to dobra decyzja? I tak, i nie…

Zaczęło się bardzo dobrze. Oto Vesaas poznał mnie z przebojową, rezolutną, popularną w szkole Siss. Chwilę później poznaję Unn: skromną, cichą, wiecznie trzymającą się gdzieś z boku szkolnego towarzystwa. Jedenastolatka bardzo zaintrygowała swoją osobą Siss, która to zapragnęła poznać ją bliżej. Miedzy dziewczynkami rodzi się nić porozumienia. Przyjaźń? A może bardziej uczucie ocierające się o głęboką fascynację? To już zależy od interpretacji własnej czytelnika.
Gdy pewnego dnia Unn znika, Siss zaczyna poznawać czym jest ból związany ze stratą bliskiej osoby.

Autor opisuje wydarzenia posługując się alegoriami, poetycko wiąże ze sobą przemyślenia, sytuacje. Nieraz robi to w naprawdę ładny sposób. Moją szczególną uwagę zwróciły opisy komnat lodowego pałacu: jedne mroczne, inne wzbudzające zachwyt, a...

książek: 555
AleksandraB | 2011-11-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Zachwyca stylem i obrazowością, to prawda. Jednak to przede wszystkim fabuła książki, a raczej jej drugie dno, przyprawia czytelnika o drżenie, gdzieś tam w środku. Słowo katharsis, wyświechtane już niemiłosiernie, byłoby tu najlepszym określeniem.
"Pałac Lodowy" to genialne, a zarazem wyjątkowo proste spojrzenie na relacje międzyludzkie oraz na sposoby radzenia sobie ze stratą. Lektura tej powieści to wyjątkowe, oczyszczające doznanie.

książek: 978
Mario | 2016-08-07
Na półkach: Przeczytane

Ballada o losie ludzkim, w który to los wpisana bywa tragedia, której nie można zapobiec ani jej się ustrzec.
I o tym, że doświadczenie tragedii czyjegoś losu też może być tragedią losu, i także nie ma sposobu, by tego uniknąć. Może to właśnie czyni z nas ludzi, istoty odczuwające i przeżywające.
Aż dziw, że taki, sądząc z wyglądu, grubo ciosany mężczyzna (taki jest Vesaas na zdjęciach) potrafił odtworzyć (stworzyć?) odczucia i myśli młodziutkiej dziewczynki. A potrafił, i to jak głęboko!
Przepiękny, melancholijny poemat pisany tak melodyjnie, że przy czytaniu wręcz słyszy się dźwięki muzyki. Również dlatego, że tłumaczenie jest bez dwóch zdań doskonałe.

książek: 1573
Lea | 2016-07-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lipca 2016

Najmocniejszą stroną tej opowieści jest jej klimat—z książki aż wieje chłodem. Długie mroźnie wieczory, blask księżyca nad lasem, zamarznięte jezioro i ciepłe, przytulne wnętrza domów, czy fascynujący opis zamarzniętego wodospadu.
Jest to powieść o dojrzewaniu, o lojalności. Lodowy pałac natomiast jest symbolem, nie tyle pamięci, co rozliczenia się z bolesną przeszłością.

książek: 1074
Edrisan | 2015-02-23
Przeczytana: 23 lutego 2015

Krótka,skondensowana historia. Piękna i smutna. Alegoryczna, taka do wypełnienia. Nawet postacie, tylko dwie otrzymały imiona, bo reszta jest tłem lub dopełnieniem. Ma też w sobie coś z dramatu jako gatunku literackiego. Ten układ zdarzeń wokół centralnego problemu. I jeszcze trochę grozy i tajemniczości. Na tak niewielu stronach, tak wiele znaczeń i tropów. Polecam.

książek: 112
what_for | 2012-03-16
Na półkach: Przeczytane

"Pałac lodowy"-opowieść o przyjaźni , dorastaniu i trudnym radzeniu sobie ze śmiercią. Napisana w latach 60 ubiegłego wieku jest ponadczasowa. Niesie z sobą pewne przesłanie. Główną bohaterką jest młoda dziewczyna, obserwujemy ją przez pryzmat jej przeżyć. Rozpacz, która przelewa się przez jej serce dostaje się również do naszego umysłu. Podszyta przerażającym chłodem i realizmem książka wciąga tak mocno , że pragnie się mieć wpływ na losy Siss i Unn . Utwór ten ukazuje jak wielki wpływ na nas ma to co nam się przydarza. Pokazuje w jak łatwy sposób z wesołej radosnej osoby, pod wpływem przeżyć można zmienić się w samotnika. Aż czuje się mróz na palcach z każdą przewracana stroną. I choć zakończenie pozbawia nas wszelkich złudzeń to pozostaje pewien niedosyt. Jest to książka pełna niedomówień, czytelnik sam musi sobie odpowiedzieć na wiele pytań.
Książka ta skłania do myślenie,z ostaje w głowie i nasuwa wiele pytań natury filozoficznej. Kim jestem? Jaki wpływ na innych mają nasze...

książek: 972
Poetyka | 2010-07-13
Przeczytana: 12 lipca 2010

****************************************************************************

Wspaniała książka na upalne dni!
Czaruje opisami, które przenoszą nas w lodowy, baśniowy świat.
Historia dziewczynki, która traci kogoś wyjątkowego, a jej cierpienie można porównać z zamarzaniem...

To historia, która została we mnie na zawsze.

****************************************************************************

https://www.facebook.com/bookijoany/photos/pcb.850693705081021/850686228415102/?type=3&theater

książek: 1052
Kasia | 2018-11-14

„Ptaki” Tarjei Vesaasa oczarowały mnie smutną, eteryczną i pełną refleksji historią przedstawioną w nieoczywisty sposób. Dlatego też wybór kolejnej książki autora – „Pałacu lodowego” – był niemal spontaniczny. I jakież było moje zaskoczenie, kiedy oplotła mnie magiczna energia słowa. Tak niepozorna lektura, a wcale nie przeczytana „na raz”.

Chcecie bajki? Oto bajka…

Od pierwszych stron zostajemy wessani w mroźny i surowy klimat. Każdy podmuch wiatru wdziera się w najbardziej ukryte zakamarki naszego jestestwa. Topniejąca na skórze drobinka śniegu przyprawia o uczucie paraliżującego chłodu.

"Właściwie było dopiero popołudnie, choć ciemno dokoła. Późna, dojmująco mroźna jesień. Widać gwiazdy, lecz nie ma księżyca ani śniegu, na którym kładą się smugi światła, toteż na przekór gwiazdom panuje gęsty mrok. Po obu stronach las cichy, niby zamarły, mimo że w tejże chwili mnóstwo żywych, przemarzniętych istot kryje się w jego głębi."

„Pałac lodowy” jest utworem baśniowym, który w...

zobacz kolejne z 575 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd