Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Sumienie

Sumienie

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Wydawnictwo Zodak
data wydania
ISBN
837036005X
liczba stron
230
słowa kluczowe
kara śmierci
język
polski
typ
papier
dodała
Karolina
6,73 (59 ocen i 7 opinii)

Opis książki

Powieść psychologiczna, przedstawiająca przeżycia, wątpliwości i rozterki prawnika Piotra, głosującego za karą śmierci dla dwukrotnego mordercy kobiet. Utwór zawiera istotne i ciągle aktualne pytanie o sens moralny stosowania kary śmierci w naszym cywilizowanym świecie.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 965
Dag | 2010-10-31
Na półkach: Przeczytane

Ktoś, kto pożyczył mi tę książkę powiedział "Od teraz zawsze, gdy będę się zastanawiać, czy podjąłem dobrą decyzję - przeczytam Sumienie i będę znowu pewien". I tak jest rzeczywiście, Nienacki nie tylko zadaje trudne pytania, ale także - co odróżnia go od innych autorów poruszających podobne tematy - na nie odpowiada. Sumienie czyta się dobrze, ale na pewno nie szybko a to dla mnie jedna z najlepszych pochwał jakie można napisać o książce.

książek: 357
Meszuge | 2014-03-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 września 2011

Był w życiu pisarza taki okres, w którym pisał już całkiem niezłe powieści przygodowe dla młodzieży (pierwsze tomy przygód Pana Samochodzika, którym zresztą po czasie zmieniano tytuły), natomiast jeszcze niezbyt dobrze, albo wręcz niedobrze, wychodziło mu pisanie dla dorosłych. Utwory takie jak „Laseczka i tajemnica”, czy właśnie „Sumienie” zaliczam dziś (dziesięć lat temu też) do ewidentnych knotów: naiwne, nieciekawe i nijakie, ale uwaga! To są oceny mniej więcej współczesne. Jak oceniano te pozycje pół wieku temu, czyli wtedy, kiedy powstały i w czasach, których dotyczyły – nie wiem, nie mam pojęcia. Nie spotkałem nikogo, kto by je wtedy czytał, do dziś to pamiętał i mógł na ich temat cokolwiek powiedzieć.
W tym momencie przypomina mi się fragment jakiejś zupełnie innej książki, kryminału, a dotyczący mrożącego krew w żyłach pościgu Syrenki za Wartburgiem, albo odwrotnie. Dziś może wywoływać to salwy huraganowego śmiechu, ale wtedy… Ano, właśnie – wtedy mogło to być odbierane zupeł...

książek: 323
Agnieszka | 2013-07-01
Na półkach: 2013, Przeczytane

Mamy tutaj głównego bohatera Piotra, który jest ławniekiem w sądzie. Razem z sędzią i drugim ławnikiem podpisuje wyrok skazujący na śmierć człowieka, który (rzekomo) zabija dwie kobiety (dodam tylko, że ostatni wyrok śmierci w Polsce miał miejsce w 1988r). Piszę rzekomo bo Piotra od początku sprawy trapi wiele wątpliwości co do zarzutów oskarżonego. Podjął tą decyzję raczej pod presją społeczeństwa, niż z własnej nieprzymuszonej woli. Kiedy dowiaduje się, że wyrok został wykonany nie może znaleźć sobie miejsca. Wraca na miejsce zbrodni i szuka dla siebie usprawiedliwienia. Szuka też zrozumienia u innych, ale nie znajduje go. Zadaje sobie pytanie czy rzeczywiście miał prawo skazać obcego człowieka na śmierć, czy nie lepiej byłoby, aby skazany mógł odpokutować swoje winy w więzieniu. Piotr toczy wewnętrzą walkę ze swoim sumieniem, ale kto wygrywa wie tylko on sam.

książek: 279
zglonowana | 2014-08-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2014

Mam wrażenie, że w tej książce Nienacki drwi sobie z czytelnika. Czytelnika przyzwyczajonego do intryg, zdrad i tego, że każdy wyjazd służbowy kończy się nowym romansem. W tej książce wszystkie sprawy cielesne schodzą na drugi plan. A nawet trzeci. Momentami brak dynamiki na tym polu irytuje. Ale wspaniałą rekompensatą staje się tu dylemat moralny i wewnętrzna walka głównego bohatera. Nie jest to typowa, oklepana walka o sprawiedliwość, nie jest to walka dobra ze złem. To bitwa o spokojne sumienie.

książek: 279
Katarzyna | 2014-07-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 lipca 2014

Piotr jest dramaturgiem, krytykiem teatralnym oraz ławnikiem. Każde z tych zajęć wymaga od niego wydawania sądów. Moment, w którym dowiaduje się o wykonaniu kary śmierci na mężczyźnie, w sprawie którego brał udział wydając wyrok skazujący, jest dla niego punktem zwrotnym. Piotr zaczyna zastanawiać się jak bardzo obciążone jest jego własne sumienie.

książek: 31
leszel | 2013-04-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Książka wartościowa. Daje do myślenia.

książek: 340
kudybcia | 2012-12-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

trzeba zajrzeć w głąb siebie

książek: 296
Netula_CK | 2014-09-30
Na półkach: Przeczytane
książek: 14
Okwes | 2014-08-20
książek: 516
Karol | 2014-06-27
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Susanna Clarke
    55. rocznica
    urodzin
    Can a magician kill a man by magic?" Lord Wellington asked Strange. Strange frowned. He seemed to dislike the question. "I suppose a magician might," he admitted, "but a gentleman never could.
  • Roderick Gordon
    54. rocznica
    urodzin
    Przeszłość zawsze wydawała mu się miejscem o wiele ciekawszym i milszym od ponurej teraźniejszości.
  • Bronisława Ostrowska
    133. rocznica
    urodzin
  • Michael Robotham
    54. rocznica
    urodzin
    Serce ma swoje powody, których rozum nie ogarnia.
  • Ida Fink
    93. rocznica
    urodzin
    Uśmiechnął się. Wyczułam: to był uśmiech człowieka śmiejącego się wyrozumiale z głupstw dziecka.
  • Gordon R. Dickson
    91. rocznica
    urodzin
    - Uczeń ma zamiatać, że tak powiem - ciągnął z zadowoleniem Carolinus - wygładzać ostre brzegi pozostawione przez mistrza. Może nawet wykonywać jakieś samodzielne prace, które mistrz może później przypisać sobie. Właśnie takie są zasady ich wzajemnych stosunków, Jim. Przecież znasz to z doświadczeni... pokaż więcej
  • Anthony Kiedis
    52. rocznica
    urodzin
    Niesamowitym doznaniem było obserwować, jak od "Nie, nie, ja nie jestem taka" przechodzi do "Proszę pieprz mnie jeszcze".
  • Jarek Szubrycht
    40. rocznica
    urodzin
    Co pomyślelibyście o chłopaku, który w tamtych czasach powiedziałby wam, że właśnie rzucił szkołę, że nie zamierza szukać ciepłej posady w biurze, szkole czy fabryce, bo jego miłością jest film i tylko temu zamierza się poświęcić? Co pomyślelibyście o nastolatku, który po obejrzeniu kilku westernów... pokaż więcej
  • Szymun Wroczek
    38. rocznica
    urodzin
    Co robisz, kiedy tracisz wszystko? Idziesz się utopić? Słabi tak właśnie robią. Silni tak właśnie robią. A tacy jak ty - ni to, ni sio, średniaki, zaczynają pić.
  • Paweł Zych
    34. rocznica
    urodzin
  • Avery Williams
    37. rocznica
    urodzin
    Ludzie wciąż szukają magii, chociaż prawdziwe cuda można odnaleźć w świecie samej natury
  • Lucky McKee
    39. rocznica
    urodzin
  • Dale Carnegie
    59. rocznica
    śmierci
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Alfred Jarry
    107. rocznica
    śmierci
    Ubu: To bardzo możliwe, ale ja zmieniłem rząd i ogłosiłem w Dzienniku Ustaw, że się będzie płaciło dwa razy wszystkie podatki, a trzy rady te, które rząd naznaczy później. Przy tym systemie zrobię prędko majątek, wówczas pozabijam wszystkich i wyjadę.
  • William Styron
    8. rocznica
    śmierci
    cały seks jest w mózgu
  • Hoimar von Ditfurth
    25. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd