Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wyrwane Strony

Wydawnictwo: Fundacja Zeszytów Literackich
6,58 (12 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
1
7
4
6
5
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360046036
liczba stron
316
słowa kluczowe
sztuka, dziennik
język
polski
dodał
Snoopy

To zbiór stron „wyrwanych” z dziennika Józefa Czapskiego i przeznaczonych do druku przez autora. Szkice snów, książek, problemów, obrazów w "Wyrwanych stronach" należą do najważniejszych dzieł polskiej prozy XX wieku, polskiej prozy w ogóle. Dziennik nie na pokaz pomyślany, ale jako kontrola oddechu dnia. Chyba najlepsze, co napisałem, to są moje dzienniki [...]. Wyraziły mnie najwięcej i z...

To zbiór stron „wyrwanych” z dziennika Józefa Czapskiego i przeznaczonych do druku przez autora. Szkice snów, książek, problemów, obrazów w "Wyrwanych stronach" należą do najważniejszych dzieł polskiej prozy XX wieku, polskiej prozy w ogóle.

Dziennik nie na pokaz pomyślany, ale jako kontrola oddechu dnia.
Chyba najlepsze, co napisałem, to są moje dzienniki [...]. Wyraziły mnie najwięcej i z tego powodu literacko są najlepsze. (Józef Czapski)

Jedyny swego rodzaju dziennik i najwierniejszy autoportret. (Konstanty A. Jeleński)

Szkice snów, książek, problemów, obrazów w Wyrwanych stronach należą do najważniejszych dzieł polskiej prozy XX wieku, polskiej prozy w ogóle. (Wojciech Karpiński)

Józef Czapski (1896–1993) od wczesnej młodości prowadził dziennik. W Warszawie podczas okupacji uległ zniszczeniu cały zbiór jego zapisków. Kiedy po wojnie osiadł we Francji w podparyskim Maisons-Laffitte na poddaszu domu będącego siedzibą redakcji miesięcznika "Kultura", powrócił do dawnego zwyczaju. Przez kolejne lata zapełniał duże kajety oprawne wpierw w czarne, potem w szare okładki. [...] Przepisywał cytaty z lektur i ulubionych wierszy. Zapiski prowadził piórem, flamastrem, ołówkiem - zawsze odręcznie, coraz trudniejszy mi do odszyfrowania literami, porównywanymi przez przyjaciół do hieroglifów. Często skrótowe, rzucane na papier dla siebie same go, dla postronnych nie były w pełni czytelne nie tylko ze względu na charakter pisma. Przeplatał w nich języki, który mi władał - polski, francuski, niemiecki, rosyjski; imiona, familiarne zdrobnienia i inicjały osób, a także całe zwroty, które go zastanawiały lub uderzały trafnością, przechwycone z cudzych listów, dzienników, zwierzeń. Odnotowywał spotkania, wydarzenia artystyczne, polityczne, tytuły książek, obrazy, nad który mi pracował, nazwiska lub inicjały osób, którym je sprzedał lub darował, adresy, numery telefonów. Sny. Te szybkie notatki, tworzące wątek wydarzeń wdzierających się w jego pracę artystyczną, przetykały rozmyślania, jakimi żył. Był człowiekiem kontemplacji. Odczuwał zarazem silny głód ludzi, podróży, aktywności, spotkań. Świata, którego oblicze i przemiany obserwował z pasją. (Barbara Toruńczyk)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 412
Kinia | 2014-11-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 października 2016

nudne ale trochę ciekawostek o malarzu

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ziemia kłamstw

To w sumie bardzo smutna historia. Początek jest trudny w odbiorze i nie zawsze łatwo połapać się w bohaterach ale kiedy cała rodzina spotyka się w go...

zgłoś błąd zgłoś błąd