Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Poskromienie złośnicy

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Stanisław Barańczak
tytuł oryginału
Taming of the Shrew
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
978-83-240-0832-2
liczba stron
172
słowa kluczowe
Szekspir, komedia, złośnica, Kasia
język
polski
typ
papier
dodała
Agnieszka
7,17 (1064 ocen i 41 opinii)

Opis książki

Tytułowa złośnica to Kasia, piękna córka bogatego kupca z Padwy, słynąca z niesfornego charakteru i ciętego języka. O rękę jej młodszej siostry, Bianki, będącej uosobieniem łagodności, zabiega tłum wielbicieli. Ojciec postanawia jednak, że nie zgodzi się na jej zamążpójście, dopóki nie wyda za mąż starszej córki...

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3724

Trzy komedie Szekspira uważam za perełki, za koronkowe arcydzieła sztuki dramatycznej. Są lekkie i błyskotliwe - ale przeraźliwie realne. Ich bohaterowie wydają się nurzać w słońcu, ale każdy z nich otrze się o dramat - po prostu jak w życiu. Są to: "Poskromienie złośnicy", "Wiele hałasu o nic" i "Wieczór Trzech Króli".

Każda z tych komedii dotyka innego problemu związków międzyludzkich. Nie należy dać się zwieść rubasznym przepychankom służących i pozornej idylli. Bo jak to u Szekspira - nic nie nie jest powiedziane wprost i nic nie jest tym, co się na pozór wydaje:).

W "Poskromieniu złośnicy" na przykład, wszyscy sugerują się tytułem. I niektórzy nie widzą w tej komedii nic więcej, poza utemperowaniem charakteru jednej sekutnicy przez jeszcze większego sekutnika:).

Tymczasem, ta komedia, od samego początku wciągnęła mnie w życie i stosunki dwóch sióstr, z których jedna - Bianka jest ulubienicą ojca, a druga Katarzyna, wprost przeciwnie. Jak mało Baptysta dbał o Katarzynę,...

książek: 219
Shiosai | 2015-02-20
Na półkach: 2015, Przeczytane

"Poskromienie Złośnicy", czyli inaczej: poradnik "Jak postępować z kobietami".

Jest to historia, którą powinien poznać i przemyśleć każdy mężczyzna! Każdy przyszły mąż i każdy ojciec. Bardzo dobrze rozjaśnie umysł i otwiera oczy, na to, że "nie wszystko złoto co się świeci" i nie wszystko jest takie, za jakie je bierzemy. A przede wszystkim Kobieta.

Kobiety natomiast mogą się obrażać i oburzać, że Petrukio nie miał prawa "znęcać się" (hahaha) nad Katarzyną. Ale to czysto nowoczesnofeministyczne myślenie i pozostawię je bez komentarza.

Prześwietne jest to, jak Szekspir w sposób obcesowy, ale za to zwięzły i jak zwykle celny potrafi dotrzeć do sedna spraw. Z prostotą i lekkością opowiada o rzeczach najważniejszych, bez lawirowania. U Szekspira - tak jak w życiu - na początku nic nie jest jasne, ale w końcu z szarości wyłania się sens. Czarne staje się czarne, a białe białe (lub czarne staje się białe, a białe czarne, jak w tym przypadku ;))

książek: 295
TheLostSymbol | 2014-06-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 18 czerwca 2014

Jest to wspaniała i przezabawna komedia, podczas której czytania wiele razy się śmiałam. Ogromną rolę odegrało tu świetne tłumaczenie, gdyż miałam przekład Stanisława Barańczaka. Do perełek należą dialogi Petruchia z Grumiem, relacja Biondella z podróży Petruchia na ślub oraz dialog Grumia z Curtisem. Mój śmiech wywoływała również postawa Kasi oraz zachowanie Petruchia wobec niej, które miało na celu przytemperowanie jej charakterku.

książek: 2325
krosciucha | 2011-01-24
Na półkach: Przeczytane

Dla mnie to tylko - dramatyczny podręcznik szowinizmu. Może przesadzam, ale po Szekspirze spodziewałam się większej subtelności.

książek: 1014
ChoiYoona | 2010-12-07
Przeczytana: 07 grudnia 2010

Książkę otrzymałam w prezencie od kolegi. Tytuł był aluzją co do mojej osoby. Książka bardzo interesująca i dobrze mi się ją czytało mimo tego że nie lubie dramatów. Bardzo ciekawie przedstawiona jest główna bohaterka Katarzyna, która jest idealnym przykładem kobiety wybrednej i stawiającej zawsze na swoim, szybko denerwującej się i można rzec pysznej (ale nie chodzi mi o to że była smaczna :P). Jedna z ciekawszych książek Shakespeare'a. Według mnie zasługuje na miejsce w lekturach szkolnych w liceum :) Polecam

książek: 30
Energia | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane, Klasyka, Komedia

Krótko mówiąc kobieta w tych czasach miała być jak pies która miała robić to, co jej kazano. Złośnica była okropna, ale kiedy miała rację, to miała, inni tylko patrzyli na swój egoizm. Z jednej strony komedia. Z drugiej nie ma nic do śmiechu.

książek: 542
Ebrill | 2014-04-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 kwietnia 2014

Mam bardzo mieszane uczucia co do tej komedii. Z jednej strony bardzo mi się podoba jej humor, jak zawsze świetnie zarysowane postacie, z drugiej strony (jak już to ktoś zaznaczył w swojej opinii) końcówka jak dla mnie jest bardzo szowinistyczna. Może jestem przewrażliwiona, może to wina tamtych czasów ale jednak nie jestem tym dramatem tak zachwycona jak innymi Szekspira.

książek: 984
Dociekliwy_Kotek | 2015-02-12
Przeczytana: styczeń 2015

O czym pisać pisząc o "Poskromieniu złośnicy"? O językowej maestrii tłumacza, która nie podlega dyskusji, o współczesnej recepcji Shakespeare'a czy może podjąć karkołomną i z góry w zasadzie skazaną na porażkę próbę odczytania komedii przez pryzmat mentalności ludzi, do których była kierowana?

Tak, w "Poskromieniu złośnicy" nie brak fragmentów skrzących się humorem, tym bardziej błyskotliwych, że chodzi bardziej o humor słowny niż sytuacyjny, a tym Barańczak posługuje się z mistrzostwem wręcz olśniewającym. Wszystkie te gry słów, kalambury i dwuznaczne aluzje to jest klasa sama w sobie, która najgorszy sceniczny gniot mogłaby zamienić w doskonałą zabawę.
Tak, intryga w tej sztuce jest oczywiście przewidywalna i oczywiście doskonale poprowadzona, zatem dostarcza solidnej czytelniczej rozrywki: wszystkich niezbędnych w komedii elementów jest w sam raz i wszystko dobrze się kończy.
Ale.

Ale jakoś nie bawi mnie cynizm Petruchia, który wprost mówi, że jest mu dokładnie obojętne, z...

książek: 792
emmamollie | 2014-01-22
Na półkach: Przeczytane

Forma mi się podoba, ale treść wcale.

książek: 632
Justyna | 2013-02-18
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 17 lutego 2013

William Szekspir to angielski poeta, dramaturg oraz aktor, obecnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy wszech czasów. W jego dorobku literackim znajdują się 154 sonety i około 40 sztuk, zarówno tragedii, jak i komedii. Do tej pory moim największym zainteresowaniem cieszyły się te pierwsze, ale pod wpływem spektaklu teatralnego postanowiłam z bibliotecznej półki wziąć "Poskromienie złośnicy". Z całym przekonaniem stwierdzić muszę, iż w żaden sposób się nie zawiodłam.

Sztuka jest jednym z pierwszych dzieł Szekspira, ale w niczym nie gorszym od późniejszych. Akcja rozgrywa się we włoskim mieście Padwa i ukazuje w komiczny sposób historię bogatego mieszczanina Baptisty Minoli oraz jego dwóch córek. Młodsza, Bianka, jest jego oczkiem w głowie, dumą i skarbem. Ułożona, piękna, miła, mająca wianuszek adoratorów. Starsza to tytułowa złośnica, kobieta z natury kłótliwa, złośliwa, niesympatyczna - utrapienie ojca i przyczyna wszystkich jego zmarszczek. Niestety, do ożenku z nią...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd