Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka nierządnicy

Cykl: Nierządnica (tom 5)
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,23 (260 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
27
9
29
8
45
7
88
6
41
5
20
4
3
3
4
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die Tochter der Wanderhure
data wydania
ISBN
9788375081947
liczba stron
532
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Beata

Kasztelan Michał Adler zostaje zamordowany podczas przyjęcia weselnego Bony, przyjaciółki swojej córki, Trudi. Jego żona Maria oraz córki są wstrząśnięte i załamane. Po śmierci kasztelana sytuacja rodziny staje się bardzo ciężka. Wszyscy sądzą, że wdowa nie zdoła utrzymać majątku, a ci, których uważała za przyjaciół, okazują się chciwymi zawistnikami. Do tego protektor Adlerów, poprzedni...

Kasztelan Michał Adler zostaje zamordowany podczas przyjęcia weselnego Bony, przyjaciółki swojej córki, Trudi. Jego żona Maria oraz córki są wstrząśnięte i załamane. Po śmierci kasztelana sytuacja rodziny staje się bardzo ciężka. Wszyscy sądzą, że wdowa nie zdoła utrzymać majątku, a ci, których uważała za przyjaciół, okazują się chciwymi zawistnikami. Do tego protektor Adlerów, poprzedni biskup Würzburga, nie żyje, więc nie mają do kogo zwrócić się o pomoc. Jedyną nadzieją wydaje się król Fryderyk. Trudi potajemnie, bez wiedzy matki, udaje się w daleką, pełną niebezpieczeństw podróż, żeby prosić go o wsparcie.

 

źródło opisu: Sonia Draga, 2010

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 339
jusia1986 | 2014-12-05
Przeczytana: 04 grudnia 2014

Cóż zrobić, gdy człowiek jest prowodyrem tylu nieszczęść w rodzinie ( nie chcąc tego)?. Nie wszystkie są bezpośrednio związane z daną osobą, poniekąd jednak można poczuwać się do odpowiedzialności... Należy jak najszybciej naprawić szkody...

"Córka nierządnicy" to czwarta część sagi pt. "Nierządnica". Tym razem główną bohaterką wydarzeń jest najstarsza córka Marii i Michała Adlerów - Hiltruda Adler, zwana przez rodzinę i przyjaciół - Trudi. To słodkie zdrobnienie nijak ma się do prawdziwego charakteru dziewczyny. W wyniku największego błędu jaki może popełnić tak młoda osoba - lokuje ona uczucia w mężczyźnie, któremu nie zależy na niej - naraża swoją rodzinę na prawdziwe niebezpieczeństwo. Rezultatem tego zadurzenia jest wiele nieszczęść, nie wszystkie jednak spowodowane są przez córkę Marii. Wie ona, że jedyną szansą pomocy sobie, i swojej rodzinie jest odbycie długiej podróży w celu zdobycia wsparcia od króla. Saga: "Nierządnica", nie byłaby sagą, gdyby nie działy się w niej rzeczy nieprzywidywalne. Dzięki tak żywiołowej i bezpośredniej bohaterce, nie ma szans, aby czytelnik się nudził...

Akcja w części czwartej jak dla mnie, zaczęła się na dobrą sprawę w momencie, gdy Hiltruda Adler wyruszyła w podróż. Wszystko to co działo się do tego czasu, było bardzo istotnym wprowadzeniem, jednak dla mnie zbyt rozciągniętym w czasie. Sama postać Trudi nie wzbudziła we mnie tak wielkiej sympatii, jaką czułam w stosunku do jej matki i ojca. Działo się tak do końca, aczkolwiek sposób odbierania jest oceną subiektywną. Napewno nie można odmówić Trudi szczerości, bezpośredniości, waleczności i odwagi. Na początku jednak żywiłam do niej tylko i wyłącznie negatywne uczucia, jak jednak pisałam zmieniło się to na korzyść w okresie późniejszym. Największym plusem tej pozycji, wg. mnie była postać Petera Eichenloha. Jest ona postacią kluczową dla tej części sagi, lecz nienajważniejszą. Nie wyobrażam sobie jednak, aby mogło zabraknąć Petera u boku Trudi (nie mam tu na myśli związku). Wielokrotnie uśmiechnęłam się pod nosem czytając o tej parze bohaterów. Zdaję sobie sprawę, że ich wątek nie był typowo miłosny, ale podobał mi się bardziej, niżeli takowy miałby wogóle powstać. Czytając tę sagę odnosi się wrażenie, że zna się te postaci tak, jakby były częścią naszej rodziny. Począwszy od pierwszego tomu mamy możliwość śledzenia losów Marii, jej męża, dzieci, przyjaciół i wrogów. "Widzimy" jak dorastają, czym żyją, czego pragną, to rodzi szczególną więż między książką a czytelnikiem. Niemniej oceniając tę pozycję, którą uważam za udaną, na tle poprzednich części wydaje mi się najsłabsza. Śmierć jednego z głównych bohaterów, zanim sięgnęłam po ksiażkę zasmuciła mnie. Była i potrzebna i nie. Wiele małych drobiazgów bym zmieniła, a jednak dobrze się czyta tę powieść i moja ocena nie będzie niska. Każdy niech oceni indywidualnie.

Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Reap

Druga część jest również istną, wystrzałową torpedą jak pierwsza. Nie mogłam w żaden sposób się od niej odkleić. Płakałam, cieszyłam, bałam się, w tej...

zgłoś błąd zgłoś błąd