Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Powieść teatralna

Tłumaczenie: Ziemowit Fedecki
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
6,67 (203 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
14
8
21
7
80
6
50
5
22
4
3
3
3
2
4
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tieatralnyj Roman
data wydania
ISBN
83-7255-460-9
liczba stron
152
słowa kluczowe
Teatr, Przedstawienie, Biurokracja
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Arek

Opowieść o młodym dramaturgu-debiutancie, który, usiłując przedrzeć się ze swą sztuką na scenę, zmaga się ze zbiurokratyzowaną machiną życia teatralnego. W powieści pobrzmiewają akcenty autobiograficzne - Bułhakow przecież miał ustawiczne kłopoty z publikacją swych książek (jego "mecenasem", jak opowiadają liczne anegdoty, nieoczekiwanie został w końcu sam Stalin) - a przedstawione w krzywym...

Opowieść o młodym dramaturgu-debiutancie, który, usiłując przedrzeć się ze swą sztuką na scenę, zmaga się ze zbiurokratyzowaną machiną życia teatralnego. W powieści pobrzmiewają akcenty autobiograficzne - Bułhakow przecież miał ustawiczne kłopoty z publikacją swych książek (jego "mecenasem", jak opowiadają liczne anegdoty, nieoczekiwanie został w końcu sam Stalin) - a przedstawione w krzywym zwierciadle środowisko ludzi teatru tworzy swoistą atmosferę życia teatralnego w Moskwie lat trzydziestych.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1579
goskrzys | 2014-11-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2014

Opowieść napisana w charakterystycznym dla Bułhakowa stylu - gdzie rzeczywistość miesza się z senną fantastyką, gdzie przed oczami czytelnika przesuwa się korowód barwnych, acz groteskowych postaci, gdzie fabuła pruje się, ale trwa jako całość - połatana patchworkiem dziwnych obrazów...
Historia epatuje groteską i czarnym humorem, ale na dnie skrywa przede wszystkim głębokie poczucie tragizmu. Oto młody człowiek, Maksudow, pragnąc zrealizować swoje marzenia o sztuce, zrywa z dotychczasowym życiem i tworzy powieść. Pozwala mu to znaleźć się w kręgu moskiewskiej bohemy artystycznej - o czym dotąd mógł tylko tęsknie pomarzyć. Ale oto okazuje się, że rzeczywistość brutalnie niszczy wyidealizowaną wizję: światek artystyczny tworzą bowiem artyści raczej kiepscy, wtórni, nie mający tak naprawdę wiele mądrego do powiedzenia, skupieni raczej na brylowaniu, intrygach i zawiści.
Sytuacja jeszcze pogarsza się, gdy młody twórca nie może liczyć na szczerą i racjonalną ocenę swego dzieła - z jednej strony bowiem wszyscy je chwalą, ale nikt nie chce go wydać. A gdy już znajduje się wydawca, nakład i tak ginie nie wiadomo gdzie, nie docierając do szerszych rzesz odbiorców. Świat Maksudowa naprawdę staje jednak na głowie dopiero wtedy, gdy dostaje propozycję wystawienia swojego utworu na scenie. I tu znowu: ideały muszą upaść pod bezlitosnym batogiem realiów. Teatr, który oczarowuje młodego twórcę, który jawi mu się jako okno do świata fantazji, jest miejscem pospolitych utarczek, intryg, interesów, kpiny. Sztuki przerabiane są zgodnie z wytycznymi dyrektora, pisane pod konkretnych aktorów; nawet samo odtwarzanie ról na scenie nie może być wynikiem talentu i interpretacji aktora, ale musi być ściśle podporządkowane wizji dyrektora - co, nawiasem mówiąc, wykpione zostało przez Bułhakowa dokumentnie.
Opowieść urywa się niespodziewanie jeszcze na etapie prób, realizacja utworu na scenie nie dochodzi do skutku. Jak można się domyślać, młody twórca nie mogąc już dłużej znosić takiego wariackiego stanu rzeczy, popełnia samobójstwo - o czym czytelnik został poinformowany już w przedmowie do utworu.
Mi osobiście ten utwór przywiódł wspomnienie o "Próchnie" Wacława Berenta i zmaganiach tamtejszej cyganerii z życiem i sztuką. Tyle tylko, że u Bułhakowa jest jeszcze ten specyficzny klimat rosyjskich realiów, tak zupełnie niepodobny do żadnego innego. I ten bardzo gorzki śmiech - przez łzy...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Tajemnica Diabelskiego Kręgu

Czyta się naprawdę dobrze, gdzie o dziwo - jestem pod wrażeniem, bo nie przepadam za bohaterami w takim wieku.

zgłoś błąd zgłoś błąd