Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka hycla

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Saga o Ludziach Lodu (tom 8)
Wydawnictwo: Axel Springer Polska
7,1 (2131 ocen i 74 opinie) Zobacz oceny
10
206
9
223
8
302
7
703
6
381
5
228
4
48
3
35
2
1
1
4
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Bodelns dotter
data wydania
ISBN
9788360717516
liczba stron
233
słowa kluczowe
kat, upokorzenie, morderstwo
język
polski

Hilda była córką znienawidzonego hycla - pomocnika kata, dlatego społeczność wioski ją odrzuciła. Nikt nie zbliżał się do nędznej chaty, w której mieszkała wraz z ojcem. Żyła samotnie, znosząc upokorzenia, drwiny i wyzwiska. Tak było aż do chwili, gdy w pobliżu ich chaty odkryto zwłoki czterech zamordowanych kobiet. Wówczas życie Hildy odmieniło się całkowicie.

 

źródło opisu: nota wydawcy

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4103)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1469

W części ósmej główną bohaterką jest Hilda, tytułowa córka hycla. W związku z profesją jej ojca (pomoc w wykonywaniu obowiązków kata), nie jest to postać uwielbiania przez okolicznych mieszkańców wsi. Nawet można zaryzykować stwierdzenie, że nikt jej nie lubi, chociaż tak naprawdę nikt z wiejskiej społeczności jej nie zna. Wiele lat musiała Hilda znosić cierpienia samotności i opuszczenia, o zgorzkniałym ojcu i jego wiecznych narzekaniach nie wspominając. Pewnego dnia jednak wstrząsające dla okolicznych mieszkańców wydarzenie odmieni jej życie. Podczas orki zostaną odnalezione ciała zamordowanych kobiet, a na wieś padnie przerażająca wizja grasującego w ciemnych lasach wilkołaka. Czy to futrzasta bestia winna jest mordu? Ja Wam nie powiem, dowiecie się po lekturze "Córki hycla", albo wcale ;).

Tom ósmy podobał mi się bardziej niż poprzedni. Mimo iż pod względem fabularnym niewiele się zmieniło, to jednak motyw wilkołaka bardzo przypadł mi do gustu. Ciemne lasy, pełnia księżyca,...

książek: 3300
Danway | 2012-01-25
Przeczytana: 16 czerwca 2008

Nieco tajemniczy tom z wątkiem kryminalnym, którego bohaterami są Niklas, Andreas, Eli a także tytułowa córka hycla Hilda...

Osobiście uważam, że ten tom był słabszy od poprzedniego... Widać, że pani Sandemo spuściła z tonu lub w jej poczynania zakradło się zmęczenie... A może zbierała siły na później...

W tomie można znaleźć informacje na temat przyszłych wydarzeń, koniecznych do zrozumienia całości... Ale jest to tylko konieczny łącznik do następnych tomów...

książek: 129
Shama | 2014-12-21

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ta 8 część "Sagi o Ludziach Lodu" bardzo mi sie spodobała. Podobnie jak poprzednia 7 cześć, są zabójstwa. Hildę polubiłam od samego początku. Córka hycla sama, wyśmiewana mieszkała wraz z ojcem który byl pomocnikiem kata. Ojciec bardzo źle ją traktował. Pewnego dnia przyszli do niej Andreas i Mattias. Hilda zauroczyła się w Andreasie, lecz po dłuższym czasie pokochała Mattiasa, wyszła za niego,i mają córeczke. Scena w której Hilda ma udać sie do swojego starego domu by uwolnić od zarzutów Taralda i Mattiasa bardzo mi się podobała. Również bardzo zafascynowalam się wilkołakiem, który okazał się wójtem. Ta część bardzo mi sie podobała,bo powiem szczerze że wolę, jak głównym bohaterem jest kobieta :) łapię za następną część, i jestem ciekawa czy mali Ludzie Lodu będą obdarzeni dziedzctwem zła. Czekam właśnie najbardziej na tego dziedzica :) Ta saga skradła moje serce !

książek: 3988
Książkowo_czyta | 2012-04-04
Przeczytana: 05 lipca 2007

Tom ósmy Sagi o Ludziach Lodu podobnie jak siódmy zawiera wątek kryminalny... Tym razem uwikłani w niego są trzej członkowie rodu Ludzi Lodu - Andreas, Niklas i Eli, lecz również tytułowa córka hycla...

Choć tom ten jest nieco słabszy od poprzedniego w pamięć zapadła mi szczególnie droga Hildy przez las, autorka tak niesamowicie oddała na kartach opowieści klimat tej sytuacji, iż czytając miałam ciarki na plecach...

Ukazanych jest tutaj także kilka wydarzeń z przyszłości co ma służyć lepszemu zrozumieniu całości...
Ta odsłona opowieści nie jest być może rewelacyjna, ale w odniesieniu do całości warto ją też przeczytać...

książek: 871
Blondynkaxd | 2014-12-14
Przeczytana: 14 grudnia 2014

Kolejna wspaniała książka autorstwa Margit Sandemo. Ta saga jest naprawdę wciągająca. Dziś zamiast się uczyć na jutrzejsze sprawdziany czytałam tak długo ,aż nie skończyłam tej części ,a obiecałam sobie ,że przeczytam tylko jeden rozdział ale jak już zaczęłam to nie mogłam się oderwać i przeczytałam do końca. Czytałabym kolejne części ale niestety (lub na szczęście) nie miałam ich przy sobie. Więc zacznę od tego co mi się podobało w tej części : tajemnicza kryminalna zagadka - była naprawdę fajna i wciągała w książkę jeszcze bardziej no i spodobała mi się historia o wilkołaku ,wątek Hildy i Mattiasa - to było urocze ,chociaż na początku myślałam ,że Hildzie jest jednak pisany Andreas ale na szczęście nie ,bo jakoś raczej do siebie nie pasowali moim zdaniem. To teraz przejdę do rzeczy ,które mi się nie podobały : za mało było wątków z Eli i Andreasem - autorka parę razy o nich wspomniała a potem ich totalnie olała. Po za tym nie mam więcej zastrzeżeń. W dużym skrócie : POLECAM :)

książek: 421
Sylwia | 2015-06-16
Przeczytana: 15 czerwca 2015

Głównymi bohaterami t.8 są: córka hycla Hilda i Mattias kolejny potomek Tengela Złego.
Hilda znajduje się najniżej, jeśli nawet nie poniżej, drabiny wiejskiego społeczeństwa. Jest córą człowieka, który dokonuje egzekucji skazańców. Zarówno ze strony sąsiadów, jak i ojca, młodziutka dziewczyna doznaje jedynie upokorzeń. Jej życiu towarzyszy pustka i dotkliwa samotność. I właśnie wtedy, kiedy zaczyna jej poważnie doskwierać i brak towarzystwa, i brak jakichkolwiek ciepłych uczuć ze strony bliźnich, jej życie zmienia się nie do poznania, a to za sprawą doktora Mattiasa, jego krewniaków oraz najbliższego przyjaciela Kaleba, którzy, próbując wyjaśnić zagadkę śmierci czterech kobiet, pukają do chatki hycla...
Moja ocena:
7/10

książek: 202
Death_Proof | 2014-06-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 czerwca 2014

Po poprzednim tomie ("Zamek duchów"), miałam wrażenie, że Margit Sandemo się wypaliła i niczym nie potrafi zaskoczyć a kolejne tomy będę schematyczne, nudne i miejscami wręcz irytujące. Ale "Córka hycla" to jest jedna z lepszych części sagi! Pisarka po raz kolejny sięga po konwencję kryminału - znów mamy tajemnicze morderstwo osnute czarodziejską aurą (tym razem poczwórne), o które podejrzani są Ludzie Lodu. Jednak tym razem wątek detektywistyczny poprowadzony jest dużo kunsztowniej. Chociaż ostateczne rozwiązanie zagadki mnie rozczarowało, to już sam fakt, że miałam swoje typy świadczy o tym, że fabuła mnie wciągnęła.

Również wielkie brawa dla autorki za scenę, w której Hilda (tytułowa córka hycla) idzie nocą przez las. Dla mnie opis był bardzo dynamiczny i wzbudził we mnie wielkie emocje! Starałam się czytać szybciej, żeby już napięcie opadło oraz wiadomym było co spotka nieszczęsną Hildę!

Również uczuciowo - matrymonialne perypetie w "Córce hycla" potrafią trochę...

książek: 933
Iga | 2011-03-20
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 20 marca 2011

Całkiem polubiłam główną bohaterkę tej części. I nadal bardzo podoba mi się postać Mattiasa.

książek: 469
Nanette | 2014-07-02
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 02 lipca 2014

Hilda, tytułowa córka hycla, jest kolejną biedną, poniżaną i wykorzystywaną kobietą, która po śmierci ojca została przygarnięta i pokochana przez Ludzi Lodu. Równocześnie dzieją się dziwne rzeczy. Zostają znalezione ciała czterech kobiet, a w lesie widziano przerażające stworzenie. Czyżby w okolicy pojawił się wilkołak?
Tak samo jak w poprzednich tomach, mamy tu biedną, zagubioną istotę, która przyłącza się do LL i przechodzi przemianę z nieśmiałej i zastraszonej w kochającą żonę, matkę i gospodynię.
Równocześnie mam wrażenie, że autorka bardzo idealizuje członków obu rodów, przypisując im same pozytywne cechy. Są tacy dobrzy, kochający, troskliwi itp, że aż trudno uwierzyć.

książek: 1196
ira | 2014-06-29
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 1993 rok

Autorka nieco się opamiętała i przydała kolejnej swojej bohaterce, Hildzie, trochę charakteru (choć może to za dużo powiedziane, powiedzmy, że ujęła jej trochę cierpiętniczej natury). W kwestiach erotycznych trzyma się Sandemo jednak twardo konwencji i tym razem mamy pana, któremu się wydaje, że nie może, z przyczyn różnych. Choć inni, których przyczyny dotyczą, jakoś dają radę, więc, naturalnie, szansa jest...
Całość ratuje wątek sensacyjny, tym razem nie tak naiwny jak poprzednio, więc przeczytać można, nawet z umiarkowaną przyjemnością. :)

zobacz kolejne z 4093 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd