Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Eragon

Cykl: Dziedzictwo (tom 1)
Wydawnictwo: Mag
6,82 (15055 ocen i 1000 opinii) Zobacz oceny
10
1 266
9
1 588
8
2 295
7
4 009
6
2 790
5
1 669
4
454
3
651
2
143
1
190
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Eragon
data wydania
ISBN
9788374800389
liczba stron
495
słowa kluczowe
powieść, fantasy, smoki,
język
polski

Napisana przez 17 - latka powieść, rozgrywająca się w magicznym świecie. Książka opiera się na znanym starszej generacji czytelników archetypie dorastania młodzieńca, jego dojrzewania , poszukiwania nauczyciela i spełnieniu misji. Eragon – bohater Paoliniego , młody wiejski chłopak znajduje niebieski kamień i przynosi go do domu. Ale zanim udaje mu się sprzedać go handlarzowi, z „kamienia”...

Napisana przez 17 - latka powieść, rozgrywająca się w magicznym świecie.
Książka opiera się na znanym starszej generacji czytelników archetypie dorastania młodzieńca, jego dojrzewania , poszukiwania nauczyciela i spełnieniu misji.

Eragon – bohater Paoliniego , młody wiejski chłopak znajduje niebieski kamień i przynosi go do domu. Ale zanim udaje mu się sprzedać go handlarzowi, z „kamienia” wykluwa się szafirowy smok, Saphira. Smoka próbuje ukraść zły Urgals, który brutalnie morduje wuja Eragona. Chłopcu i smoczycy w ostatniej chwili udaje się uciec. Od tej chwili Eragon poprzysięga zemstę mordercy wuja i wyrusza na wyprawę by uratować świat i stać się ostatnim legendarnym Jeźdźcem Smoków.
Poczekajcie, to nie wszystko.
Eragon jest związany z Saphirą magiczną mocą, psychiczną więzią , która wzmacnia ich wzajemną siłę lecz jest trochę...nieprzewidywalna. Król krainy, w której rozgrywa się akcja – Alagaesii – jest także Jeźdźcem, zaprzedał się jednak ciemnej mocy...W książce znajdujemy wszystko co niezbędne dla nowej generacji fantasy; wspaniałe walki , historyczne bronie, tajemniczy spisek i ... kobieta elf, która pojawia się w snach Eragona.
Wielkie dzieła fantasy sięgają wysoko. Tolkien, popularny Harry Potter i Matrix otworzyły drogę do innego świata, do wizji opartej o Wagnerowski obraz heroizmu i przeznaczenia. Wielkie nowoczesne dzieła fantasy korzystają z mitów, są pełne czarnoksiężników i smoków, dzięki którym oswajają czytelnikowi „nieznane”. Nowoczesna zaś klasyka, książki Jorge’a Luisa Borges, Neila Gaimana czy Terry Pratchetta lub choćby Stevena Eriksona kształtują nowy obraz świata , intrygujący i niezapomniany. Paolini zarówno korzysta z najlepszych wzorów wielkiej tradycyjnej fantasy ukształtowanej przez mistrza Tolkiena ale jednocześnie kształtuje nowy obraz, nową całkowicie wizję, nową jakość. Chłopak ma dopiero 21 lat. Ma prawdziwy talent; jest dobry i będzie jeszcze lepszy. Nawiasem mówiąc, wielu pisarzy „zabiłoby” aby móc napisać 500-stronicowy bestseller w wieku 17 lat.
Czy Christopher Paolini wyrośnie na wielkiego pisarza fantasy? Czy Eragon pokona złego króla i zostanie Jeźdźcem Smoków czy ulegnie ciemnej mocy ? Na te pytania przyjdzie nam poczekać do kolejnego tomu trylogii, lecz już dzisiaj wiemy – narodziła się wspaniała fantasy nowego pokolenia.
Została uruchomiona strona internetowa o książce www.alagaesia.com

 

źródło opisu: http://www.mag.com.pl/ksiazka-202--0-0-Eragon.Tryl...(?)

źródło okładki: http://www.mag.com.pl/ksiazka-202--0-0-Eragon.Tryl...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6664
Kaga | 2016-10-09
Przeczytana: 09 października 2016

Pierwszy tom cyklu "Dziedzictwo" czyli "Eragon" czyli pomysł, jakby wyglądał "Władca Pierścieni", gdyby Tolkien urodził się osiemdziesiąt lat później i wydał swoją epopeję jako nastolatek...
Podejrzewam, że właśnie dzięki temu stwierdzeniu narobię sobie kilku wrogów, i kilka mało przychylnych opinii poleci na mojego maila... no bywa. Trudno się mówi i żyje dalej. Nad tą książką bowiem męczyłam się wystarczająco, by dostać kaca książkowego - i to nie takiego fajnego, że nie mogę zacząć nowej książki, bo skończyłam poprzednią... O nie! Co to, to nie, nie ma tak dobrze... Odkryłam bowiem złą wersję kaca książkowego, czyli niesmak, niechęć i pragnienie zapomnienia jak najprędzej, co właśnie zdołałam przeczytać.. Ok, rozumiem. Jasne. To książka ewidentnie dla młodzieży - i to takiej młodej młodzieży, nastoletniej w okolicach 12-13 lat. Może i starszej, ale ja... absolutnie nie mieszczę się w takim przedziale wiekowym i po prostu... książka mnie raziła. Była zbyt... oczywista, główny bohater zbyt idealny, a całośc za mocno przypominała mi miks "Władcy Pierścieni" z kilkoma innymi powieściami dla młodzieży, z obowiązkowym wątkiem miłosnym.
Ale do rzeczy.
Co dostajemy w książce? Tytułowego Eragona, piętnastolatka, który jest wszechstronnie uzdolnionym myśliwym, a który mieszka z wujem i nie zna swoich rodziców (ale szybko można się domyślić, co i jak). Pewnego dnia znajduje smocze jajo, które oczywiście, elfka wysłała za pomocą magii w bezpieczne miejsce... i tu zaczyna się cała "przygoda". Rzecz jasna, pomaga mu Brom, były jeździec smoka... i nie obędzie się bez obowiązkowego zakochania w elfce. Do tego podróż ze smokiem przez pół kontynentu (przecież niebieski smok wcale nie rzuca się w oczy...), lekcje szermierki, zaufania względem Saphiry i masa innych kwestii, które w pewnym momencie drażniły. Eragon, rzecz jasna, okazuje się super zdolnym i chłonącym wiedzę jak gąbka młodzieńcem, któremu nie są straszne ani Nazgu... przepraszam, Urgale, ani Cienie... jakby się nad tym zastanowić, to Paolini obdarł Tolkiena z całej otoczki, wybrał tylko najbardziej niezbędne elementy i wtłoczył je w formę zrozumiałą dla nastolatka. A potem wydał. Ok, jasne, nie mam nic przeciw temu, ale to kolejna książka, w której odwołuje się autor do Tolkiena, nawet nie kryjąc się specjalnie z faktem, że to zrobił (choćby "Miecz Shannary", dość znany cykl Terrego Brooksa to świetny przykład). Jasne, zrobił z tego proste i zrozumiałe frazesy, ale tak po prawdzie... No nie będę ukrywać, że to mnie męczyło. Dobro jest białe, zło jest czarne, linia graniczna jest wyraźna, aż boli. Nie ma tu przemocy, nie ma krwi i wnętrzności, nie ma seksualności - to wszystko jest okryte młodością i niedoświadczeniem życiowym. Do tego dorzucamy jeszcze raczej dość nieudolny warsztat pisarski (ok, dobra, broni się fakt, że pisał to piętnastolatek!) i mamy coś, co młodego czytelnika na pewno oczaruje, ale u starszego sprawi, że brewka podjedzie mu w górę.
Jeśli jednak kto liczy na masę przygód w miękkiej otoczce, nie liczy na zaskakująca i frapującą akcję, trochę braterstwa i krwi tyle, co przy zadrapaniu przez kota z przyciętymi pazurkami... To śmiało może ruszać i czytać. Pozycja "bezstresowa", do połknięcia w dwa - góra trzy wieczory. I właśnie przez tą "bezstresowość" i młody wiek Paoliniego książkę ocenię znacznie wyżej, niż wypadałoby...

//Opinia do przeczytania również na: http://kaginbooks.blogspot.com/2016/10/eragon-christopher-paolini.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szatan z siódmej klasy

Już kilka razy zabierałam się za czytanie twórczości Makuszyńskiego , jednak żadna mi się nie podobała . Czytając tę książkę męczyłam się . Fabuła jes...

zgłoś błąd zgłoś błąd