Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieść o miłości i mroku. Powieść autobiograficzna

Tłumaczenie: Leszek Kwiatkowski
Wydawnictwo: Muza
7,88 (155 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
18
9
38
8
44
7
35
6
12
5
4
4
2
3
0
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sipur al ahava vechoshech
data wydania
ISBN
978-83-7495-565-2
liczba stron
600
język
polski

„Opowieść o miłości i mroku” to podróż ku historii życia, miłości i obsesji kilku pokoleń rodziny Oza - prostych ludzi z Litwy i wykształconych mieszkańców Odessy, dziadka pisarza, zaprzysięgłego romantyka, narodowca, poety i miłośnika kobiet, babki, widzącej w sobie Europejkę, w której Lewant budził odrazę i strach, czy pradziadka, trzynastoletniego pana młodego, który uparł się, i spełnił,...

„Opowieść o miłości i mroku” to podróż ku historii życia, miłości i obsesji kilku pokoleń rodziny Oza - prostych ludzi z Litwy i wykształconych mieszkańców Odessy, dziadka pisarza, zaprzysięgłego romantyka, narodowca, poety i miłośnika kobiet, babki, widzącej w sobie Europejkę, w której Lewant budził odrazę i strach, czy pradziadka, trzynastoletniego pana młodego, który uparł się, i spełnił, tuż po ożenku noc poślubną ze swą młodszą o rok żoną. Oz wspomina dzieciństwo i młodość, pełne delikatności i cierpienia małżeństwo rodziców - kobiety o lirycznej duszy, która popełnia samobójstwo, i gorliwego uczonego, który nie zdołał zrealizować swych marzeń. Ich wrażliwość zderza się ze światem czasu wygnania z Europy, obawy o przetrwanie, strachu przed śmiercią. To autobiografia, która obok fikcji przedstawia marzenia Oza, książki, te ulubione, i te, które pisał, życie dziwne, czasem trochę lunatyczne, ludzi zastraszonych, marzycieli i szaleńców czasu Palestyny mandatu brytyjskiego i pierwszych lat nowego państwa. Pokazuje z humorem, a czasem ironią, Jerozolimę, Tel Awiw, życie w kibucach, świat literacki i akademicki, ludzi z krwi i kości - poetę Czernichowskiego, którego zapach pamięta, mrugającego prozaika Agnona, łysego premiera Ben-Guriona. Ukazuje Europę „Cierpień młodego Wertera”, Byrona, Turgieniewa, Europę burzy i naporu, Wiosny Ludów, nacjonalizmów, militaryzmu. Opowieść sięga najgłębiej źródła, z którego pochodzą wcześniejsze książki autora. Oz ocala obrazy, zapachy, barwy, głosy, smaki, idee, sposoby mówienia i błędy językowe, opisuje świat z miejsca, w którym się urodził i wychował, nie twierdząc przy tym, że to środek świata.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2008

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p9,opowiesc-o-milosci-i-mroku-amos-oz.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1371
vandenesse | 2015-08-14
Na półkach: Przeczytane, Biografie, BOK, 2015
Przeczytana: 13 sierpnia 2015

Wybór tej właśnie książki na moje pierwsze spotkanie z Amosem Ozem był strzałem w dziesiątkę. Po pierwsze - niezwykły sposób na uchwycenie – dosłownie – kraju lat dziecinnych. Trochę miałam wrażenie bajkowości i jakiejś takiej nierzeczywistości w opisywanym przez autora dzieciństwie. Amos był dzieckiem wyjątkowym, hołubionym przez rodziców ale cała ta otoczka pięciolatka tak świadomego wrażenia, jakie wywiera na dorosłych wydały mi się trochę podkoloryzowane (co właściwie można przypisać na plus).
Po drugie tragiczna postać matki, która wywarła wpływ na całe życie autora. Mam wrażenie, że ta autobiografia to swoista terapia, sięgnięcie do korzeni, próba szczegółowej analizy i próba zrozumienia w którym momencie w życiu matki widać tę chorobę duszy, która doprowadziła do jej samobójstwa. Bo to "dusza jest najgorszym wrogiem ciała: nie daje mu żyć, nie pozwala mu zaznawać przyjemności, kiedy ono tego pragnie, ani odpocząć, kiedy błaga o wypoczynek". Amos Oz opisując matkę, nie ukrywa nawet tych przykrych faktów, jak wtedy, gdy babka Amosa a jej teściowa nazwała ją komediantką: „Chciałaby gwiazdki z nieba. (...) Można by pomyśleć, że tylko jej jest ciężko".

Ale przede wszystkim, jest to rewelacyjna pozycja dla interesujących się Izraelem. Tragedia narodu żydowskiego jest cały czas obecna. Z jakimi szczegółami przedstawił noc, gdy wszyscy z napięciem czekali na wyrok głosowania państw ONZ - będzie Izrael czy nie? A jednocześnie z jakim wyczuciem opisał tę drugą stronę - żądania i oczekiwania Arabów. Amos pomimo wszystkich argumentów przemawiających za racjami państwa żydowskiego ma cały czas świadomość, że to wszystko nie do końca zostało sprawiedliwie przeprowadzone...
Pomimo całego chaosu i wkradających się co i rusz powtórzeniom, miałam wrażenie, że to wszystko było zabiegiem celowym i bardzo świadomym. Tworzy idealną całość.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jeden za drugim

Niepostrzeżenie zamiast drugiego tomu, przeczytałem 5 - zdarza się ale nie żałuję, od początku książki akcja nabiera tempa później jest coraz lepiej....

zgłoś błąd zgłoś błąd