Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kolorowy chleb; Niewidzialne lustro

Wydawnictwo: Philip Wilson
6,72 (18 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
3
7
2
6
5
5
1
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Šareni hleb; Nevidljivo ogledalo
data wydania
ISBN
83-7236-181-9
liczba stron
120
język
polski
dodała
Pistacia

Kolorowy chleb i Niewidzialne lustro to dwa tytuły jednej książki Milorada Pavicia, znakomitego serbskiego pisarza, napisany z myślą o dzieciach, ale którą z dużym zainteresowaniem powinni przeczytać także dorośli. Niezwykłość książki tkwi zarówno w jej treści, jak i formie. Składa się z dwóch części: opowiadania dla dziewczynek i opowiadania dla chłopców, które czytane z dwóch stron spotykają...

Kolorowy chleb i Niewidzialne lustro to dwa tytuły jednej książki Milorada Pavicia, znakomitego serbskiego pisarza, napisany z myślą o dzieciach, ale którą z dużym zainteresowaniem powinni przeczytać także dorośli. Niezwykłość książki tkwi zarówno w jej treści, jak i formie. Składa się z dwóch części: opowiadania dla dziewczynek i opowiadania dla chłopców, które czytane z dwóch stron spotykają się w środku książki. Powieść można odczytać na wielu poziomach, poczynając od najprostszego, przedstawiającego poszukiwania głównych bohaterów. W obu częściach główni bohaterowie prowadzą intensywne poszukiwania, a czego szukają i czy uda im się to znaleźć, czytelnicy dowiedzą się sami. Jest tu wiele zagadek oraz niespodzianek, które znajdują nieoczekiwane rozwiązania. W każdym razie dzieci spotkają się tu m.in. z Platonem, Mozartem, Szekspirem, Leonardem da Vinci i Mona Lizą, Janem Pawłem II i poznają wiele ciekawych miejsc. Główna idea powieści zawarta jest w słowach bohaterki Róży Bieguski: „Jeżeli czegoś wytrwale szukasz, znajdziesz, choćby to nie istniało. Ale upragniona rzecz, którą w końcu zdobędziesz, nigdy nie będzie taka, jak w twoich marzeniach”. A czytelnik dopowie sobie sam: Najważniejsze jest szukanie. Ono stanowi sens istnienia, dzięki niemu zdobywamy wiedzę, nabieramy doświadczenia, doznajemy radości, ale również niepowodzeń. Tak więc z jednej strony lektura ta może być frapującą zabawą, z drugiej obcowaniem z dużej klasy literaturą oraz intelektualną przygodą dzięki licznymi literackim i filozoficznym aluzjom. Pod wieloma względami książka przypomina Małego księcia Saint-Exupery’ego, a także utwory Coelha.

[opis wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 608
tivrusky | 2014-12-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 12 grudnia 2014

Niezwykła i magiczna opowieść, a raczej opowieści (bo w cenie jednej, autor opowiada nam dwie historie, miło z jego strony) zakrawające na jakiś dziwny rodzaj baśni, przypowieści.

W pierwszej z nich bohaterka, Róża przemierza świat w poszukiwaniu tytułowego, niewidzialnego lustra. Czymże jest to lustro i jaki w nim sens, skoro przejrzeć się w nim nie sposób? Szuka go w Egipcie, szuka go w Grecji, szuka w malarstwie i muzyce, szuka w literaturze i religii. Czy znajduje? Żeby się dowiedzieć, trzeba będzie odwrócić książkę do góry nogami i przeczytać drugą opowieść.
A tam, do góry nogami, pewien chłopiec, wraz z siostrą również poszukują. Poszukują armii blaszanych żołnierzyków. Odwiedzają więc wiele bardzo odrealnionych miejsc (wizja nieba jako kredensu, w którym aniołowie przyjmują postać garnków i patelni jest mistrzowska!) i szukają, szukają. Ale czy znajdą? Cóż - trzeba będzie odwrócić książkę do góry nogami i tam poszukać brakujących elementów...

Autor świetnie się bawi z tym tworzywem, którym jest książka. Niektóre sytuacje tłumaczy, stwierdzając, że w książkach takie rzeczy po prostu się zdarzają. I znów wchodzi w kontakt, w interakcje z czytelnikiem, zwraca się do niego bezpośrednio.

Do ciekawej opowieści, trzeba dodać niezwykle oryginalną formę - to coś czego naprawdę na co dzień się nie spotyka. Do formy dołączyć trzeba także ilustracje Dušicy Benghiat, będące kolejnym wielkim plusem książki. Po zsumowaniu wszystkiego, zdajemy sobie sprawę, że trzymamy w ręku rzecz doprawdy rewelacyjną.

I tak, po nijakich "Siedmiu grzechach głównych", po których w zasadzie niczego o Paviću powiedzieć nie mogłem, teraz postać serbskiego pisarza zyskuje wiele w moich oczach. Polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Gówno się pali

Ach, jaka to świetna proza! Lekka, przyjemna w czytaniu, odprężająca i zabawna. Trzy opowiadania, które łączy główny bohater i jego przemyślenia na te...

zgłoś błąd zgłoś błąd