Rozmowy na koniec wieku III

Wydawnictwo: Znak
7,92 (13 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
4
7
4
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-7006-877-4
liczba stron
288
kategoria
Inne
język
polski
dodał
Snoopy

Książka jest - trzecim z kolei - zapisem wywiadów telewizyjnego cyklu Rozmów na koniec wieku. Uczestniczyli w nich wybitni przedstawiciele polskiego świata religii, nauki i kultury, którzy poruszali problemy dotyczące ludzkiej kondycji i stanu naszej cywilizacji. „W trakcie tych spotkań - stwierdzają autorzy wywiadów, Katarzyna Janowska i Piotr Mucharski - dowiedzieliśmy się, że nie ma łatwych...

Książka jest - trzecim z kolei - zapisem wywiadów telewizyjnego cyklu Rozmów na koniec wieku. Uczestniczyli w nich wybitni przedstawiciele polskiego świata religii, nauki i kultury, którzy poruszali problemy dotyczące ludzkiej kondycji i stanu naszej cywilizacji. „W trakcie tych spotkań - stwierdzają autorzy wywiadów, Katarzyna Janowska i Piotr Mucharski - dowiedzieliśmy się, że nie ma łatwych odpowiedzi na podstawowe pytania. I - jak nas uczą nasi rozmówcy - to one są najważniejsze, bo stale prowokują do myślenia. Wiek się kończy, wiek się zaczyna - zadawanie pytań i dociekanie tajemnic niezmiennie pozostaje największa z przygód dostępnych każdemu z nas.”

Michał Heller o tajemnicy wszechświata
Prof. Janusz Tazbir o Europie
Prof. Edmund Wnuk-Lipiński o rewolucji
Wojciech Marczewski o najważniejszej ze sztuk
Stefan Chwin o bólu
Włodzimierz Odojewski o pamięci Kresów
Jerzy Jedlicki o pamięci i odpowiedzialności zbiorowej
Erwin Axer o naturze teatru
Tadeusz Gadacz o twarzy innego
Prof. Władysław Bartoszewski o wojnie
Bohdan Paczowski o mieście
Jerzy Jarocki o młodości
Ks. Tomasz Węcławski o Bogu
Wojciech Kilar o muzyce
Jan Lebenstein o osobności
Janusz Szuber o tym, co istnieje
Ireneusz Kania o buddyzmie
Zbigniew Rybczyński o obrazach

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 120
eli | 2010-09-05
Przeczytana: 23 sierpnia 2010

W trzeciej części wróciłam chętnie do opowieści Władysława Odojewskiego_O pamięci Kresów. Z kimkolwiek bym nie rozmawiała - Kresy kojarzą się z pejzażem i tak jak autorowi - z przekrojem społecznych kultur, religii, etnicznym zróżnicowaniem. Wszyscy tam żyli zgodnie - do pewnego momentu. Nagle - jak, opowiada pisarz i prozaik - Władysław Odojewski, wkroczyła brutalnie historia. W 1942, choć już wcześnie, bo w 1939, Ukraińcy zabijali własnymi rękami Żydów, a po wkroczeniu Niemiec - Polaków. Straszna historia nie tylko ze względu na techniki, w tym całym bezwzględnym okrucieństwie, ale przede wszystkim z tego tytułu, że sąsiad zabijał sąsiada, znęcał się nad tymi z którymi przyjaźnił się od dzieciństwa. Mordowano żony, dzieci, tylko dlatego, że były innego wyznania. Jak wspomina Wł. Odojewski - pamięć umarłych doskonale uzupełnia się z czernią, którą od razu kojarzy z bezmyślnym tłumem, hołotą, która posiada pamięć wybiórczą, rejestruje tylko złe czyny" - jest szczególnie niebezpieczna. Tak opisuje ludzi, bez własnej historii, w których nagle budzi się świadomość i nie wiadomo dlaczego - w okrutny sposób chcą pozbyć się innych". Dokonać czystki etnicznej. Wspomniano tu nazwisko Dymitra Doncowa - ukraińskiego filozofa, autora ideologii faszyzmu oraz Mikołaja Łebedzia profesora, który nie został pociągnięty do odpowiedzialności za jego program radykalnego oczyszczania ziem etnicznie ukraińskich. Wygrywa - jak dotąd poprawność polityczna - niechętnie mówi się o tym ludobójstwie, aby nie zaciążyć na nowych relacjach.

Nie mogłam pominąć Jerzego Jedlickiego, w opowieści_O pamięci i odpowiedzialności narodowej. O samej postaci, profesora Instytutu PAN, nie będę pisała. Ważne jest to, na co nas uczula: a mianowicie, że łaknienie prawdy i sprawiedliwości są w prawdzie warunkami pokoju i pojednania, ale należy w tym miejscu implikować w świadomości, jak sytuacje potrafią być złożone - gdy krzywdy są wzajemne. Wówczas dobrze byłoby posłużyć się etyką - etyką intencji - aby nie dochodziło do licytacji cierpień , wzajemnych pretensji i roszczeń, by nie wywlekać prawdy na siłę, gdy skutkiem może się okazać niekontrolowana już tym razem - eskalacja progresywnej nienawiści.
Puentą tej lektury, będzie smutny wniosek, że historia, niestety nie "dostarcza już przydatnych wzorców ani przestróg" a skutkiem tego są dzisiejsze przewartościowania, głębokie podziały wśród tych, którzy tworzyli niegdyś jeden szereg.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Osobliwe i cudowne przypadki Avy Lavender

Osobliwe i cudowne przypadki Avy Lavender naprawde piękna historia o paru pokoleniach pewnej francuskiej rodziny, która przybyła do Ameryki, ale tak...

zgłoś błąd zgłoś błąd