Dobry zabójca

Czy cos takiego mogłoby się zdarzyć naprawdę? Spokojny murarz wstepuje do baru na drinka. Dosiada się do niego mężczyzna, wręcza mu kopertę i wychodzi. Zaintrygowany Tim zaglada do środka i znajduje tam min. zdjęcie kobiety, pisarki Lindy Paquette, jej namiary, oraz pieniądze. reszte otrzyma po wykonaniu zadania, którym jest zamordowanie kobiety. Tim postanawia dotrzec do kobiety i ostrzec ją. Tymczasem do baru trafia prawdziwy zabójca, kiedy odkrywa pomyłkę zleceniodawcy rusza tropem Tima...Murarz nie ma wiele czasu, musi stawić czoła wielu przeciwnościom, żeby uratować siebie i Lindę. Jak zwykle u Koontza wartka, intensywna akcja, ciekawe portrety psychologiczne bohaterów i zaskakujące zakończenie....Polecam....

To co lubię w dreszczowcach Koontz'a - zwykły człowiek ni stąd ni zowąd wplątany w ekstremalną sytuację plus niebanalna postać zabójcy i ukazanie całej sytuacji z perspektywy jego chorego, psychopatycznego umysłu :)

O rany, to była chyba najgorsza książka Koontza, jaką dane mi było przeczytać. Przewidywalna, z bohaterami wyjętymi wprost z taniego romansidła... Mam takie wrażenie, że autorowi kończą się pomysły. Stary Koontz jest znacznie lepszy. A może po prostu miał gorszy okres? W każdym razie na "Dobrego Zabójcę" szkoda marnować czas. Już sam tytuł jest podejrzanie głupi, ale że mam sentyment do autora to się nie zraziłam. Zraziłam się natomiast fabułą i wszystkim innym. Znam skłonności Koontza do idealizowania bohaterów, ale w tej oprawie fabularnej są po prostu niejadalni. Książkę przeskoczyłam po dialogach. Kaplica...

Jestem wielką fanką Koontza od 16tego roku życia. Często wracam do jego książek, które mają specyficzny klimat, bywają intrygujące i klimatyczne. Koontz potrafi wykreować oryginalnych bohaterów, przeciwstawić dobro i zło mieszkające we współczesności i ścierające się ciągle ze sobą.
Wplatanie w teraźniejszość zdarzeń paranormalnych wychodzi mu tak gładko i sprytnie, że czytając książkę Koontza można łatwo przejść do porządku dziennego.
Polecam tą pozycję, jak i inne tego autora

Podobno Koontza się kocha lub nienawidzi - tertium non datur. Otóż w moim przypadku datur. Koontz mnie potwornie znudził. Nie dałam rady dobrnąć do końca i nie sądzę, żebym kiedyś do tej pozycji wróciła. Główny bohater jest zaledwie o krok od okrutnego mordercy, który go ścigał od ponad 100 stron, a ja zasypiam.

To moja pierwsza książka Koontza.
Naprawdę dobry Thriller. Nie oczekujcie niczego więcej poza wciągająca fabułą i dobrą rozrywką na kilka - kilkanaście godzin.
Nieco rozczarowujące zakończenie, mimo wszystko - w swoim gatunku - gorąco polecam.

Nuda straszliwa! Sama zastanawiam się dlaczego czytam książki Koontza...może dlatego, że cieszy mnie bardzo iż ktoś jeszcze pisze gorzej ode mnie.

Ciekawa książka, dużo akcji, przeszłość głównego bohatera owiana tajemnicą do samego końca. Polecam :-)

Bardzo, bardzo mi się podobała i jest jedną z dwóch moich ulubionych książek Koontza.

wartka akcja,ciekawe dobrze zarysowane postacie ,zaskakujace zakończenie

trzyma w napięciu.fabuła charakterystyczna dla Koontz'a.super humor.

Jak wszystkie książki Koontza ciekawie napisana!

Od początku trzyma w napięciu.

Flaki z olejem.