Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bari, syn Szarej Wilczycy

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Klasyka Dziecięca". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jerzy Marlicz
tytuł oryginału
Son of Kazan
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
ISBN
83-7180-700-7
liczba stron
240
język
polski
typ
papier
dodał
Psioro
7,33 (349 ocen i 15 opinii)

Opis książki

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe...

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Śmiała się, oddychając szybko. Pierrot wracał ku niej biegiem. Nepeese wskazała dłonią poza jego plecy.
- Miałam go i nie ugryzł mnie!- rzuciła w podnieceniu.
- Miałam go i nie ugryzł mnie, nootawe!
W tym mieścił się cały cud. Nie ugryzł jej, pomimo że go chwytała goła ręką. Patrzyła wciąż w twarz ojca. Uśmiech z wojna uciekał z jej warg. Bardzo miękko szepnęła:
- Bari! Bari! - co w mowie jej plemienia znaczyło: dziki pies, brat wilka."
Drugi tom z cyklu powieści o życiu wilków w puszczy kanadyjskiej. W Barim, synu Szarej Wilczycy, który był na swobodzie dzikim, krwiożerczym wilkiem, odnosi zwycięstwo natura psa - przyjaciela ludzi. Bari staje się wiernym sługą córki trapera, jej najlepszym obrońcą.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1652
Elenaj | 2012-04-15

Gdy dorastałam,książki Curwooda były jedynymi wartymi uwagi powieściami przygodowymi i to jakimi!Za oknem polska szarość i beznadzieja odrapanych podwórek, a tu zimna,tak daleka północ,pełna dzikich zwierząt,strasznych czerwonoskórych , odważnych podróżników i złych białych ludzi.Co strona ,to nowa przygoda, przyprawiająca o gęsią skórkę.Na tych książkach uczyłam się odróżniać dobro od zła.

książek: 564

Z „Barim, synem Szarej Wilczycy” po raz pierwszy spotkałam się w wieku około 9 lat, kiedy leżałam w szpitalu. Już wtedy lubiłam czytać książki, toteż ucieszyłam się, kiedy tata przyniósł mi niewielką książkę w zielonej oprawie z sympatycznym wilczkiem na okładce. Na myśl przyszła mi inna książkę, którą przeczytałam jakiś czas wcześniej – wilk na tle zaśnieżonej przestrzeni. To była inna książka autorstwa Jamesa Olivera Curwooda, „Szara Wilczyca”, która przedstawiała historię rodziców Bariego – Kazana i tytułowej Szarej Wilczycy. Książce, w której pojawiła się też postać małego Bariego. Wypadało więc poznać dalszą historię cudownie uratowanego wilczka, a przyniesiona książka była ku temu doskonałą okazją. Pamiętam, jak przeczytałam je jednym tchem, ale co innego można robić leżąc w szpitalnym łóżku? A ciekawe historie dziejące się na dalekiej Alasce były doskonałą okazją do zabicia wszechobecnej na oddziale neurologii nudy. Potem wróciłam do książek we wrześniu 2011 roku oraz...

książek: 24
Marek | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2014 rok

Polecam zacząć czytać od ;Szara Wilczyca" i tak powoli aby znikać z tego ponurego miejsca w Dziką i Piękną daleką Północ .
Ciekawe przygody z pod świetnego pióra autora ;)

książek: 24
Marek | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Nie łatwy los Bari oraz Szarej Wilczycy oraz walki o miejsce wśród Dzikiej Głuszy Pięknej Krainy .
Polecam spragnionym przygód i zapierających dech wrażeń ;)

książek: 27
Wilczek401 | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Klasyk. Niesamowicie opisane piękno przyrody Alaski. Wiele przygód. Po prostu rewelacja :)

książek: 225
renka | 2013-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2013

wspaniała, wzruszająca, mówiąca o przyjaźni między półwilkiem a człowiekiem, uczy szacunku do zwierząt

książek: 957
Grzegorz | 2011-07-13
Na półkach: Przeczytane, Przygodowe
Przeczytana: 1985 rok

Moje fascynacje z lat nastolatka. Rewelacyjna kontynuacja przygód Szarej Wilczycy. Klasyka...

książek: 21
Wilczyca | 2012-02-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała, godna uwagi książka :)
Polecam miłośnikom wilków i książek o zwierzętach.

książek: 770
Kasia | 2010-11-22

wzruszająca klasyka dla miłośników książek o zwierzętach ...

książek: 970
Andromeda | 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2006 rok

dużo przygód,dużo emocji,czyta się wspaniale.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd