Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bari, syn Szarej Wilczycy

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Klasyka Dziecięca". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jerzy Marlicz
tytuł oryginału
Son of Kazan
data wydania
ISBN
83-7180-700-7
liczba stron
240
język
polski
typ
papier
dodał
Psioro
7,33 (351 ocen i 15 opinii)

Opis książki

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe...

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Śmiała się, oddychając szybko. Pierrot wracał ku niej biegiem. Nepeese wskazała dłonią poza jego plecy.
- Miałam go i nie ugryzł mnie!- rzuciła w podnieceniu.
- Miałam go i nie ugryzł mnie, nootawe!
W tym mieścił się cały cud. Nie ugryzł jej, pomimo że go chwytała goła ręką. Patrzyła wciąż w twarz ojca. Uśmiech z wojna uciekał z jej warg. Bardzo miękko szepnęła:
- Bari! Bari! - co w mowie jej plemienia znaczyło: dziki pies, brat wilka."
Drugi tom z cyklu powieści o życiu wilków w puszczy kanadyjskiej. W Barim, synu Szarej Wilczycy, który był na swobodzie dzikim, krwiożerczym wilkiem, odnosi zwycięstwo natura psa - przyjaciela ludzi. Bari staje się wiernym sługą córki trapera, jej najlepszym obrońcą.

 

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1661
Elenaj | 2012-04-15

Gdy dorastałam,książki Curwooda były jedynymi wartymi uwagi powieściami przygodowymi i to jakimi!Za oknem polska szarość i beznadzieja odrapanych podwórek, a tu zimna,tak daleka północ,pełna dzikich zwierząt,strasznych czerwonoskórych , odważnych podróżników i złych białych ludzi.Co strona ,to nowa przygoda, przyprawiająca o gęsią skórkę.Na tych książkach uczyłam się odróżniać dobro od zła.

książek: 569

Z „Barim, synem Szarej Wilczycy” po raz pierwszy spotkałam się w wieku około 9 lat, kiedy leżałam w szpitalu. Już wtedy lubiłam czytać książki, toteż ucieszyłam się, kiedy tata przyniósł mi niewielką książkę w zielonej oprawie z sympatycznym wilczkiem na okładce. Na myśl przyszła mi inna książkę, którą przeczytałam jakiś czas wcześniej – wilk na tle zaśnieżonej przestrzeni. To była inna książka autorstwa Jamesa Olivera Curwooda, „Szara Wilczyca”, która przedstawiała historię rodziców Bariego – Kazana i tytułowej Szarej Wilczycy. Książce, w której pojawiła się też postać małego Bariego. Wypadało więc poznać dalszą historię cudownie uratowanego wilczka, a przyniesiona książka była ku temu doskonałą okazją. Pamiętam, jak przeczytałam je jednym tchem, ale co innego można robić leżąc w szpitalnym łóżku? A ciekawe historie dziejące się na dalekiej Alasce były doskonałą okazją do zabicia wszechobecnej na oddziale neurologii nudy. Potem wróciłam do książek we wrześniu 2011 roku oraz...

książek: 24
Marek | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2014 rok

Polecam zacząć czytać od ;Szara Wilczyca" i tak powoli aby znikać z tego ponurego miejsca w Dziką i Piękną daleką Północ .
Ciekawe przygody z pod świetnego pióra autora ;)

książek: 24
Marek | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Nie łatwy los Bari oraz Szarej Wilczycy oraz walki o miejsce wśród Dzikiej Głuszy Pięknej Krainy .
Polecam spragnionym przygód i zapierających dech wrażeń ;)

książek: 27
Wilczek401 | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Klasyk. Niesamowicie opisane piękno przyrody Alaski. Wiele przygód. Po prostu rewelacja :)

książek: 231
renka | 2013-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2013

wspaniała, wzruszająca, mówiąca o przyjaźni między półwilkiem a człowiekiem, uczy szacunku do zwierząt

książek: 957
Grzegorz | 2011-07-13
Na półkach: Przeczytane, Przygodowe
Przeczytana: 1985 rok

Moje fascynacje z lat nastolatka. Rewelacyjna kontynuacja przygód Szarej Wilczycy. Klasyka...

książek: 21
Wilczyca | 2012-02-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała, godna uwagi książka :)
Polecam miłośnikom wilków i książek o zwierzętach.

książek: 770
Kasia | 2010-11-22

wzruszająca klasyka dla miłośników książek o zwierzętach ...

książek: 982
Andromeda | 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2006 rok

dużo przygód,dużo emocji,czyta się wspaniale.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Antoni Libera
    66. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Pierre Lemaitre
    64. rocznica
    urodzin
    To zawsze błąd mieć rację zbyt wcześnie.
  • Sven Hassel
    98. rocznica
    urodzin
    - Taka jest wola Boga. Jeśli wojna nie zabija, to nie jest to wojna. Misja, na którą was wysyłam, bez wątpienia skończy się śmiercią. Ale będzie to śmierć żołnierska. Honorowa śmierć.
    - No to, kurwa, hurra. - mruknął Mały głośno.
  • Katarzyna Rygiel
    40. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    95. rocznica
    urodzin
  • George Gordon Byron
    191. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Jerzy Andrzejewski
    32. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    26. rocznica
    śmierci
    Szczęście nie jest wartością, którą można ocenić, jest to sposób myślenia, stan umysłu.
  • James Graham Ballard
    6. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcj... pokaż więcej
  • Tadeusz Rittner
    94. rocznica
    śmierci
  • Jonasz Kofta
    27. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło
    Żeby mogło się zdarzyć
    I zjawiła się miłość
    Trzeba marzyć
  • Ladislav Klíma
    87. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • Karol Darwin
    133. rocznica
    śmierci
    Wiele małp lubi bardzo herbatę, kawę i napoje alkoholowe oraz, co sam zaobserwowałem, z przyjemnością pali tytoń.
  • Kamil Giżycki
    47. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd