Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Bari, syn Szarej Wilczycy

Bari, syn Szarej Wilczycy

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Klasyka Dziecięca". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jerzy Marlicz
tytuł oryginału
Son of Kazan
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
ISBN
83-7180-700-7
liczba stron
240
język
polski
typ
papier
dodał
Psioro
7.31 (310 ocen i 12 opinii)

Opis książki

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Ś...

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Śmiała się, oddychając szybko. Pierrot wracał ku niej biegiem. Nepeese wskazała dłonią poza jego plecy.
- Miałam go i nie ugryzł mnie!- rzuciła w podnieceniu.
- Miałam go i nie ugryzł mnie, nootawe!
W tym mieścił się cały cud. Nie ugryzł jej, pomimo że go chwytała goła ręką. Patrzyła wciąż w twarz ojca. Uśmiech z wojna uciekał z jej warg. Bardzo miękko szepnęła:
- Bari! Bari! - co w mowie jej plemienia znaczyło: dziki pies, brat wilka."
Drugi tom z cyklu powieści o życiu wilków w puszczy kanadyjskiej. W Barim, synu Szarej Wilczycy, który był na swobodzie dzikim, krwiożerczym wilkiem, odnosi zwycięstwo natura psa - przyjaciela ludzi. Bari staje się wiernym sługą córki trapera, jej najlepszym obrońcą.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1407
Elenaj | 2012-04-15

Gdy dorastałam,książki Curwooda były jedynymi wartymi uwagi powieściami przygodowymi i to jakimi!Za oknem polska szarość i beznadzieja odrapanych podwórek, a tu zimna,tak daleka północ,pełna dzikich zwierząt,strasznych czerwonoskórych , odważnych podróżników i złych białych ludzi.Co strona ,to nowa przygoda, przyprawiająca o gęsią skórkę.Na tych książkach uczyłam się odróżniać dobro od zła.

książek: 509

Z „Barim, synem Szarej Wilczycy” po raz pierwszy spotkałam się w wieku około 9 lat, kiedy leżałam w szpitalu. Już wtedy lubiłam czytać książki, toteż ucieszyłam się, kiedy tata przyniósł mi niewielką książkę w zielonej oprawie z sympatycznym wilczkiem na okładce. Na myśl przyszła mi inna książkę, którą przeczytałam jakiś czas wcześniej – wilk na tle zaśnieżonej przestrzeni. To była inna książka autorstwa Jamesa Olivera Curwooda, „Szara Wilczyca”, która przedstawiała historię rodziców Bariego – Kazana i tytułowej Szarej Wilczycy. Książce, w której pojawiła się też postać małego Bariego. Wypadało więc poznać dalszą historię cudownie uratowanego wilczka, a przyniesiona książka była ku temu doskonałą okazją. Pamiętam, jak przeczytałam je jednym tchem, ale co innego można robić leżąc w szpitalnym łóżku? A ciekawe historie dziejące się na dalekiej Alasce były doskonałą okazją do zabicia wszechobecnej na oddziale neurologii nudy. Potem wróciłam do książek we wrześniu 2011 roku oraz ostatnio.
...

książek: 25
Wilczek401 | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Klasyk. Niesamowicie opisane piękno przyrody Alaski. Wiele przygód. Po prostu rewelacja :)

książek: 131
renka | 2013-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2013

wspaniała, wzruszająca, mówiąca o przyjaźni między półwilkiem a człowiekiem, uczy szacunku do zwierząt

książek: 957
Grzegorz | 2011-07-13
Na półkach: Przeczytane, Przygodowe
Przeczytana: 1985 rok

Moje fascynacje z lat nastolatka. Rewelacyjna kontynuacja przygód Szarej Wilczycy. Klasyka...

książek: 21
Wilczyca | 2012-02-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała, godna uwagi książka :)
Polecam miłośnikom wilków i książek o zwierzętach.

książek: 769
Kasia | 2010-11-22

wzruszająca klasyka dla miłośników książek o zwierzętach ...

książek: 8
tygrysek798 | 2012-09-23

Może przeczytam ,ale dopiero jak przeczytam 1 część.

książek: 863
Andromeda | 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2006 rok

dużo przygód,dużo emocji,czyta się wspaniale.

książek: 3187
michasia | 2011-10-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1966 rok

przygodowa ,doskonala dla osob w kazdym wieku


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd