Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Bari, syn Szarej Wilczycy

Bari, syn Szarej Wilczycy

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Klasyka Dziecięca". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jerzy Marlicz
tytuł oryginału
Son of Kazan
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
ISBN
83-7180-700-7
liczba stron
240
język
polski
typ
papier
dodał
Psioro
7,3 (323 ocen i 13 opinii)

Opis książki

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Ś...

"Nagle Metys krzyknął ostrzegawczo. Bari skręcił gwałtownie i już rwał wstecz, po własnym śladzie, wprost na dziewczynę. Nie zauważył jej dość wcześnie, by stanąć lub skręcić w bok, i Nepeese rzuciła się na ziemię tuż przed szczeniakiem. Sekundę lub dwie leżeli razem. Bari poczuł więzy jej włosów i uchwyt rąk. Potem wyrwał się i znów pomknął w górę ślepego parowu. Nepeese skoczyła na równe nogi. Śmiała się, oddychając szybko. Pierrot wracał ku niej biegiem. Nepeese wskazała dłonią poza jego plecy.
- Miałam go i nie ugryzł mnie!- rzuciła w podnieceniu.
- Miałam go i nie ugryzł mnie, nootawe!
W tym mieścił się cały cud. Nie ugryzł jej, pomimo że go chwytała goła ręką. Patrzyła wciąż w twarz ojca. Uśmiech z wojna uciekał z jej warg. Bardzo miękko szepnęła:
- Bari! Bari! - co w mowie jej plemienia znaczyło: dziki pies, brat wilka."
Drugi tom z cyklu powieści o życiu wilków w puszczy kanadyjskiej. W Barim, synu Szarej Wilczycy, który był na swobodzie dzikim, krwiożerczym wilkiem, odnosi zwycięstwo natura psa - przyjaciela ludzi. Bari staje się wiernym sługą córki trapera, jej najlepszym obrońcą.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1479
Elenaj | 2012-04-15

Gdy dorastałam,książki Curwooda były jedynymi wartymi uwagi powieściami przygodowymi i to jakimi!Za oknem polska szarość i beznadzieja odrapanych podwórek, a tu zimna,tak daleka północ,pełna dzikich zwierząt,strasznych czerwonoskórych , odważnych podróżników i złych białych ludzi.Co strona ,to nowa przygoda, przyprawiająca o gęsią skórkę.Na tych książkach uczyłam się odróżniać dobro od zła.

książek: 539

Z „Barim, synem Szarej Wilczycy” po raz pierwszy spotkałam się w wieku około 9 lat, kiedy leżałam w szpitalu. Już wtedy lubiłam czytać książki, toteż ucieszyłam się, kiedy tata przyniósł mi niewielką książkę w zielonej oprawie z sympatycznym wilczkiem na okładce. Na myśl przyszła mi inna książkę, którą przeczytałam jakiś czas wcześniej – wilk na tle zaśnieżonej przestrzeni. To była inna książka autorstwa Jamesa Olivera Curwooda, „Szara Wilczyca”, która przedstawiała historię rodziców Bariego – Kazana i tytułowej Szarej Wilczycy. Książce, w której pojawiła się też postać małego Bariego. Wypadało więc poznać dalszą historię cudownie uratowanego wilczka, a przyniesiona książka była ku temu doskonałą okazją. Pamiętam, jak przeczytałam je jednym tchem, ale co innego można robić leżąc w szpitalnym łóżku? A ciekawe historie dziejące się na dalekiej Alasce były doskonałą okazją do zabicia wszechobecnej na oddziale neurologii nudy. Potem wróciłam do książek we wrześniu 2011 roku oraz ostatnio.
...

książek: 26
Wilczek401 | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Klasyk. Niesamowicie opisane piękno przyrody Alaski. Wiele przygód. Po prostu rewelacja :)

książek: 170
renka | 2013-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2013

wspaniała, wzruszająca, mówiąca o przyjaźni między półwilkiem a człowiekiem, uczy szacunku do zwierząt

książek: 957
Grzegorz | 2011-07-13
Na półkach: Przeczytane, Przygodowe
Przeczytana: 1985 rok

Moje fascynacje z lat nastolatka. Rewelacyjna kontynuacja przygód Szarej Wilczycy. Klasyka...

książek: 3477
michasia | 2011-10-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1966 rok

przygodowa ,doskonala dla osob w kazdym wieku

książek: 21
Wilczyca | 2012-02-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała, godna uwagi książka :)
Polecam miłośnikom wilków i książek o zwierzętach.

książek: 769
Kasia | 2010-11-22

wzruszająca klasyka dla miłośników książek o zwierzętach ...

książek: 8
tygrysek798 | 2012-09-23

Może przeczytam ,ale dopiero jak przeczytam 1 część.

książek: 898
Andromeda | 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2006 rok

dużo przygód,dużo emocji,czyta się wspaniale.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd