Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,61 (304 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
16
8
44
7
94
6
80
5
47
4
7
3
7
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
An artist of the floating world
data wydania
ISBN
8372554528
liczba stron
192
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Pirania

Jesieni życia często towarzyszy głęboka refleksja nad przeszłością. Gdy jednak porządek, który współtworzyliśmy, skompromitował się na naszych oczach, ocena własnych postaw i dokonań nabiera szczególnego znaczenia. W takiej właśnie sytuacji znalazł się bohater powieści, emerytowany malarz, gdy po zakończeniu drugiej wojny światowej nastał w Japonii czas gruntownych przewartościowań. Naglony...

Jesieni życia często towarzyszy głęboka refleksja nad przeszłością. Gdy jednak porządek, który współtworzyliśmy, skompromitował się na naszych oczach, ocena własnych postaw i dokonań nabiera szczególnego znaczenia. W takiej właśnie sytuacji znalazł się bohater powieści, emerytowany malarz, gdy po zakończeniu drugiej wojny światowej nastał w Japonii czas gruntownych przewartościowań. Naglony wewnętrzną potrzebą oraz troską o szczęście córki, hołubiony niegdyś artysta wytacza proces samemu sobie, pełniąc w nim rolę sędziego, oskarżyciela i oskarżonego. Ale książka Ishigury to coś więcej niż moralny rozrachunek. To piękna proza, pozostawiająca w pamięci niezatarty ślad.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/Malarz_swiata_uludy-p-1460-.html

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Malarz_swiata_uludy-p-1460-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 725
Justynka | 2010-07-15
Przeczytana: 15 lipca 2010

Powojenna Japonia, która próbuje rozliczyć się z wojną, poprzednim systemem politycznym, ludźmi, którzy ten system tworzyli, by móc zbudować solidne podstawy demokracji.
Narratorem i równocześnie głównym bohaterem jest przebywający na emeryturze artysta-malarz, który w młodości był oddany Cesarzowi i bezkrytycznie wierzył w „patriotyczne” wartości propagowane przed i w czasie wojny. Co więcej, sam uczestniczył w ich utrwalaniu i rozpowszechnianiu. Akcja rzeczywista powieści toczy się w latach 1948-1950, kiedy to twórców faszystowskiego systemu (polityków, wojskowych, itp.), którzy bezpośrednio doprowadził do klęski Japonii w czasie II wojny światowej, osądzono, ukarano, lub zepchnięto na margines życia społeczno-politycznego. Odrębną grupą są artyści, którzy nie bezpośrednio angażowali się w politykę, ale pośrednio wpływali na świadomość społeczną. Jest to grupa, która nie poniosła kary za swoje postępowanie, ale ludzie ci żyją w poczuciu winy i obowiązku zadośćuczynienia.
Główny bohater wraca myślami do przeszłości, wspomnień, dawnych znajomych, obrazów, które wówczas namalował, by utwierdzić się, że postępował zgodnie z tym w co wierzył, uświadomić sobie, że jego działanie nie było w słusznej sprawie i ostatecznie przyznać się przed sobą i bliskimi, że jest tego świadom i że żałuje. Powieść jest procesem, w którym obserwujemy przemianę głównego bohatera i jego poddanie się oczyszczeniu.
Demokratyzowanie się Japonii po wojnie, to w rzeczywistości bezkrytyczne naśladownictwo Ameryki. To odejście od negatywnych wzorów kulturowych i niestety również tych pozytywnych. To zastępowanie narodowych bohaterów starożytnej Japonii, hollywoodzkimi postaciami z westernów. Ta „nowa Japonia” jest tytułowym „światem ułudy”, rzeczywistością, w której nadzieje na nowy, lepszy kraj, powodują odcięcie się od przeszłości. „Świat ułudy” to równocześnie nazwa japońskich dzielnic rozrywki, świata herbaciarni i geish, który oferuje cudowne życie nocne, pełne przygód i przyjemności, by zniknąć o świcie. Czyżby czas tworzenia się japońskiej powojennej demokracji był tylko ułudą…?
Mnie osobiście, jako socjologa, fascynuje obecne w tej powieści poczucie obowiązku i honor, który jest tak głęboko zakorzeniony w mentalności Japończyków. Przebija niemalże ze wszystkich dialogów i towarzyszy bohaterowi w każdym wątku i przytoczonej historii. Poczucie obowiązku wobec społeczeństwa, państwa, Cesarza, pracodawcy, rodziny i przyjaciół. Taka postawa, wynikająca z mentalności kolektywnej jest obca ludziom z zachodniego kręgu kulturowego, gdzie indywidualizm i dobro jednostki są podstawą demokracji. Warto zwrócić uwagę na to zjawisko, bo jest ono kluczem do zrozumienia heroizmu głównego bohatera. Heroizmu, który nie zostanie zauważony i doceniony nawet prze bliskie mu osoby.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miasto cieni

Właśnie skończyłam czytać i mam ciarki na rękach. Co to była za cudowna opowieść. Tu fikcja miesza się z realnym światem, a granica jest bardzo cienka...

zgłoś błąd zgłoś błąd