Dziady, część III

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
6,05 (21198 ocen i 772 opinie) Zobacz oceny
10
1 089
9
1 637
8
1 894
7
4 496
6
4 349
5
3 467
4
1 562
3
1 658
2
391
1
655
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Największy polski dramat romantyczny, w popularnym wydaniu i za cenę umożliwiającą zakup każdemu.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 1994

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
książek: 0
| 2010-11-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 listopada 2010

Przede wszystkim zacznę od tego, iż podczas czytania przeżyłam wielkie zaskoczenie tym dziełem. O "Dziadach" słyszy się już od podstawówki, lecz nie jest się w stanie ująć tego jak wielki jest ten dramat, dopóki samemu się go nie przeczyta. Mówię tu konkretnie o trzeciej części Dziadów, gdyż pozostałe znam jedynie we fragmentach. Już dawno w moich rękach, nie trzymałam szkolnej lektury, która z taką siłą chwyciła mnie za serce. Już po paru pierwszych stronach pochłania bez reszty, wciągając nas w świat przeniesiony na kartki w perfekcyjny sposób przez Mickiewicza. W treści zawarte jest tak wiele emocji, że nie sposób przejść obojętnie koło nich. Nie da się nudzić tą książką, a to, że nie jest doceniana przez współczesną młodzież wynika zapewne z być może trudnego języka, braku wrażliwości poetyckiej itp. Nie każdy w końcu jest poetą, nie każdy lubi poezję, nie każdy ją rozumie.

Przyznam, że momentami byłam na granicach wzruszenia, musiałam przestawać czytać bo treść wprawiała mnie w taką zadumę, smutek i rozpacz z powodu okrucieństwa ludzi, że nie wytrzymywałam tego napięcia. Jedyną wadą, która utrudniała mi czytanie jest wrażenie braku ciągłości tekstu, jakby poszczególne sceny w ogóle nie były z sobą powiązane. Źle mi się także czytało ostatnią część książki - Ustęp, ze względu na to iż treść jest już tutaj opowiadana przez poetę, tekst jest ciągły i trudny, brakuje podziału na role. Całość jednak wynagradza te wady.

Część III "Dziadów" jest zdecydowanie jedną z najlepszych lektur szkolnych. Zostają po niej niezatarte wrażenia, pamięta się dużo szczegółów, nazwisk. Co ważniejsze, czytać jej nie powinniśmy z obowiązku, a z własnej wewnętrznej potrzeby poznania strasznych dziejów, jakie książka przedstawia. W moim przypadku spowodowała ona coś jeszcze - polubienie Mickiewicza, a nawet zaciekawienie się jego twórczością w większym niż dotychczas stopniu. Wciąż dziwiąc się sobie, że to robię, wystawiam ze szczerą chęcią najwyższą ocenę - pięć gwiazdek.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Buntowniczka z pustyni

Świetna powieść ! Jest bardzo wciągająca . Trochę przypominała mi "Igrzyska Śmierci z powodu rebelii , która wybuchła . Poza tym Amani jest podo...

zgłoś błąd zgłoś błąd