Szare dusze

Wydawnictwo: Czytelnik
6,89 (57 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
8
8
13
7
17
6
12
5
4
4
0
3
1
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Âmes grises
data wydania
ISBN
83-07-03035-8
liczba stron
212
język
polski
dodał
Krzysiek

Szare dusze to powieść, która przedstawia społeczność prowincjonalnego miasteczka na wschodzie Francji w czasie pierwszej wojny światowej. Wojna jest jednak tylko dalekim tłem tragicznych wydarzeń, opowiedzianych przez narratora, emerytowanego policjanta, którego samobójstwo, po serii tajemniczych zbrodni, jest ostatnim ogniwem łańcucha śmierci. Powieść otrzymała w 2003 r. prestiżową francuską...

Szare dusze to powieść, która przedstawia społeczność prowincjonalnego miasteczka na wschodzie Francji w czasie pierwszej wojny światowej. Wojna jest jednak tylko dalekim tłem tragicznych wydarzeń, opowiedzianych przez narratora, emerytowanego policjanta, którego samobójstwo, po serii tajemniczych zbrodni, jest ostatnim ogniwem łańcucha śmierci. Powieść otrzymała w 2003 r. prestiżową francuską nagrodę Renaudot i została ogłoszona przez magazyn literacki "Lire" najlepszą książką roku.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2923
geokuba | 2013-04-07
Przeczytana: 06 kwietnia 2013

Szare dusze i smutne dusze. Z tej książki bije ogromny smutek. Szaleje I wojna światowa we Francji, a tuż obok frontu małe miasteczko. W tymże małym miasteczku zostaje znaleziona uduszona 10 letnia dziewczynka. Policjant – narrator – bierze udział w śledztwie. Książka jest napisana z pozycji jego wspomnień o tym wydarzeniu. W ciągłym odgłosie armat frontowych w miasteczku toczy się normalne życie. Normalne? Zakłamanie, wykorzystywanie władzy, podłość, okrutny los, nieszczęśliwa miłość – to właśnie jest tam normalne w pojęciu narratora. Im bliżej końca ksiązki robi się coraz smutniej aż do kulminacji na ostatnich stronach i w ostatnim zdaniu. Lecz czyta się ją z wypiekami na twarzy. Całym sobą czytelnik próbuje jej się przeciwstawić, sprowokować coś optymistycznego, a autor ciągnie go w dół, do głębi, w najdalsze czeluście bezradności. Ludzie tu nie są czarno biali, źli, czy dobrzy – są normalni – szarzy. Zło nie płynie tylko i wyłącznie od człowieka. Złem może być również los, przypadek, albo noworodek, który zabija swoją matkę podczas porodu. Złego człowieka można próbować naprawić, walczyć z nim, lecz nie da się walczyć z losem, ze śmiercią w okopie, z nieszczęśliwą miłością, z niepojętą utratą kogoś najbliższego. Bezradność, beznadziejność, bezsilność.
„ Dobrzy ludzie odchodzą szybko. Wszyscy ich lubią, śmierć też. Tylko łajdacy są nie do zdarcia. Łajdak z reguły zdycha staro, często nawet spokojnie, we własnym łóżku”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Powstanie i upadek starożytnego Egiptu

Wilkinson zmieścił w „Powstaniu i upadku (...)” ogrom informacji. O co bardziej rozpoznawalnych postaciach, takich jak wymieniona w tytule Kleopatra,...

zgłoś błąd zgłoś błąd