Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Placówka

Seria: Lektura z opracowaniem
Wydawnictwo: Greg
6 (878 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
37
8
77
7
209
6
215
5
198
4
42
3
61
2
4
1
15
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373272408
liczba stron
192
słowa kluczowe
wieś, chłopi, germanizacja, opór, Ślimak
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

"Jedna z trzech najlepszych powieści Prusa, 'Placówka', ukazała się w r. 1886. Jest to studium polskiej wsi, która dotknięta zostaje przeobrażeniami, jakie mają miejsce w całym kraju. Fabuła zbudowana jest wokół serii nieszczęść, które spadają na Ślimaka, kiedy odmawia on sprzedaży swego kawałka ziemi niemieckim osadnikom. Powieść, daleka od tego, by być hymnem na cześć rzekomej energii...

"Jedna z trzech najlepszych powieści Prusa, 'Placówka', ukazała się w r. 1886. Jest to studium polskiej wsi, która dotknięta zostaje przeobrażeniami, jakie mają miejsce w całym kraju. Fabuła zbudowana jest wokół serii nieszczęść, które spadają na Ślimaka, kiedy odmawia on sprzedaży swego kawałka ziemi niemieckim osadnikom. Powieść, daleka od tego, by być hymnem na cześć rzekomej energii chłopa, przedstawia raczej jego konserwatyzm. Jest to jego jedyna obrona przeciwko inwazji świata, wrogiego zarówno jemu, jak i jego krajowi. Ten ponury obraz ożywiają błyski humoru Prusa i jego ciepło. 'Placówka' od powieści naturalistów, dla których życie sprowadzało się do walki o byt, różni się tym, że motywy etyczne posiadają tu znaczną wagę. Prus, będąc zwolennikiem Spencera, postrzegał człowieka jako fragment przyrody, ale teorii Darwina o 'przeżyciu najbardziej przystosowanych' nie uważał za klucz do zrozumienia dynamiki społecznej. Chociaż walka jest czymś niezbędnym dla wyeliminowania jednostek bezwartościowych, to współdziałanie, spotykane również w przyrodzie, jest nawet czymś ważniejszym"

(Czesław Miłosz)

 

źródło opisu: Wydawnictwo Greg, 2004

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1842)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1379
Wojciech Gołębiewski | 2015-07-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 lipca 2015

Bolesława Prusa (1847-1910) cenię za "Kroniki" publikowane w "Kurierze Warszawskim", które doczekały się wydania książkowego w latach 1953-70, w ilości 20 tomów. Są one niezrównanym świadectwem epoki. Natomiast "Placówka" była obowiązkową lekturą szkolną, którą jako jedną z nielicznych przeczytałem. Do nigdy przeze mnie nieprzeczytanych w okresie szkolnym należała "Stara Baśń", "Nad Niemnem" i "Noce i dnie" i wcale się tego nie wstydzę.

Teraz, po prawie 60 latach przeczytałem ją ponownie i nieżle się bawiłem, mimo szmirowatego „happy endu”. Znalazłem receptę na jej czytanie: to nastawienie jak do utworów Czechowa. Naturalizm naturalizmem, realizm realizmem, a my wychwytujmy elementy groteskowe. A najlepszym przykładem tego jest możliwość okazyjnego kupna łąki przez Ślimaka od dziedzica, który zgodził się na sprzedaż za symboliczną cenę, by swojemu socjalizującemu ...

książek: 2077
onika | 2013-07-19
Przeczytana: lipiec 2013

Czytanie tej książki to była droga przez mękę. Za każdym razem, gdy brałam ją do ręki, zaczynała boleć mnie głowa, oczy...no i nie miałam kompletnie siły przerzucać kolejnych stron - chyba tak właśnie wygląda alergia na lekturę ;)

"Placówka" jest bardzo ciekawym portretem polskiej wsi - nie ma tu sielanki, za to jest ciężka praca i walka o byt. Przy czym istnieje pewna specyficzna hierarchia, która bardzo dokładnie wyznacza każdemu miejsce w tym małym społeczeństwie. Główny bohater, Ślimak, mieszka wraz ze swą rodzina nieco na uboczu. Ciężko pracuje, by utrzymać swoje gospodarstwo i jeszcze coś odłożyć. Wyśmiewane przez całą wioskę położenie jego domu staje się atutem, gdy ma być budowana kolej. I Ślimakowi udaje się nieco wzbogacić, co jest solą w oku kasty dzierżącej władzę: najbogatszych gospodarzy i Żyda prowadzącego gospodę. W dodatku pojawiają się niemieccy osadnicy, którzy koniecznie chcą odkupić ojcowiznę Ślimaka...

Prus prowadzi swą opowieść w taki sposób, że od samego...

książek: 4290
Magda | 2014-10-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Wróciłam do "Placówki" ponieważ uważam iż klasykę trzeba co pewien czas odświeżyć .
Prus vel Aleksander Głowacki to dla mnie drugi po Sienkiewiczu ulubiony pisarz pozytywizmu, dużo pisał o wsi polskiej, a muszę przyznać że jest to temat, który mnie interesuje.
Książka daje rzetelną wiedze na temat wsi polskiej. Porusza również problematykę coraz dalej idącej germanizacji, która przejawia się między innymi wykupywaniem gruntów przez kolonistów niemieckich w XIX w.
Prus przeciwstawia dwie nacje społeczne, a mianowicie chłopów i szlachtę oraz ich postawę wobec sytuacji w kraju. Trzeba tu dodać , autor w swych ocenach jest nader obiektywny.
Głowna postać powieści chłop Ślimak jest tu symbolem oporu. Kocha ziemię i jak opoka tkwi na niej nie dając się z niej wygnać przeważającemu naporowi kolonistów. Ziemiaństwo i szlachta walki tej nie chce i nie umie prowadzić, warstwa ta zatraciła moralną łączność z ziemią. Żyje ponad stan i z lekkim sercem wyzbywa się ojcowizny.
Ślimak wyrażający...

książek: 3300
Danway | 2011-12-16
Przeczytana: 1994 rok

Bardzo realistyczna powieść Bolesława Prusa o opowiadająca o chłopie, nazwiskiem Ślimak i jego rodziny...

Budowę utworu ten można porównać do sinusoidy... Wpierw bohaterowi wszystko się udaje i ciągle się bogaci, jednocześnie tracąc zaufaniu współmieszkańców wsi... Później dzięki splotowi wydarzeń Ślimak traci praktycznie wszystko... Nie ma pracy, nie może sprzedawać dóbr, syn się topi, drugi trafia do więzienia, zostaje okradziony a na domiar złego umiera mu żona... Takie pasmo niepowodzeń może załamać nawet najtwardszych... Wyjątkiem nie jest też Ślimak, lecz jego sinusoida ponownie obiera tor wznoszący, co żywi nadzieję na lepsze czasy dla niego i jego nowej rodziny...

Książka nie należy do łatwych, ale ukazuje w bardzo realistyczny sposób wieś końca XIX wieku... Bynajmniej nie jest to miejsce sielankowe, jak ukazywali to inni autorzy...

książek: 3992
Książkowo_czyta | 2011-12-06
Przeczytana: 1995 rok

Obraz życia na wsi, które początkowo jest sielankowe lecz w pewnym momencie staje się pasmem utrapień.
Autor w swojej powieści zaznaczył także podział warstwy chłopskiej na bogatszych i biedniejszych. Dla mnie ta lektura była męcząca i nużąca.

książek: 507
Yrr | 2016-06-21
Na półkach: Przeczytane

O tej książce chyba już napisano wszystko w recenzjach, więc nie będę się powtarzał. Szkoda, że tak wiele osób zostało zmuszonych do jej przeczytania w szkole, bo do niej trzeba dorosnąć. Trzeba mieć trochę swojego doświadczenia w podejmowaniu trudnych decyzji, żeby móc w pełnie zrozumieć i docenić losy człowieka prostego opisane przez autora.

książek: 0
| 2014-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 października 2014

Powieść niezwykle ciekawa i poruszająca. Stwierdziłabym nawet iż jest dobrym materiałem do nauki historii :)

książek: 270
idj95 | 2013-10-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Najbardziej wzruszyło mnie oddanie krowy do rzeźni. Czy to nie dziwne, że niektórzy bardziej żałują losu zwierząt niż ludzi...?

książek: 92
Piratka | 2015-10-03
Na półkach: Przeczytane

"Placówka" przynajmniej na tle bardziej znanych produkcji Aleksandra Głowackiego jak "Lalka" i "Faraon" moim totalnie subiektywnym zdaniem chwilami sprawia wrażenie, że nadaje się do czytania. Ale może się mylę. Z uwagi na carską cenzurę wieści o uwłaszczeniu wsi w tej książce są tylko mniej więcej ścisłe (jak napisał Paweł Jasienica, "Dwie drogi", zaznaczam że nie powtarzam jego twierdzeń mechanicznie). Mimo, że lekturą "Placówka" była, udało mi się przeczytać, chyba głównie z uwagi na wisielczy humor pisarza. Wyjaśniam, że kiedyś mnie humor jego śmieszył i już dawno przestał. Ślimak przychodzi do dziedzica z prośbą o wydzierżawienie kawałka ziemi. Ten na to: a może kupisz ten kawałek? Po obniżonej cenie. Decyduj teraz, nim będzie za późno. Ślimak duma: czemu dziedzic taki hojny? Musi zląkł się tego nowego rozdawania gruntów, co to o nim gadają. Pilno mu sprzedać to, co wkrótce dadzą za darmo. Głośno zaś: jaśnie panie, bez poradzenia się żony kupować nieładnie.
A widzisz? — rzekł...

zobacz kolejne z 1832 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd