Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Katedra Marii Panny w Paryżu

Tłumaczenie: Hanna Szumańska-Gross
Wydawnictwo: Mediasat Poland
7,62 (1785 ocen i 125 opinii) Zobacz oceny
10
248
9
321
8
329
7
546
6
182
5
103
4
24
3
22
2
7
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Notre-Dame de Paris
data wydania
ISBN
8498191653
liczba stron
510
słowa kluczowe
Piękno, Losy, Paryż, Średniowiecze
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

"Dzwonnik z Notre Dame" - wzruszająca historia legendarnego samotnika Quasimodo, którym owładnęła wielka i tragiczna miłość do prześladowanej przez ludzi Cyganki Esmeraldy - stała się jedną z najpopularniejszych w dziejach literatury powieści dla młodych czytelników. Ta wstrząsająca historia, której akcja rozgrywa się wokół tajemniczej paryskiej katedry Notre Dame, uczy, jak rozpoznać...

"Dzwonnik z Notre Dame" - wzruszająca historia legendarnego samotnika Quasimodo, którym owładnęła wielka i tragiczna miłość do prześladowanej przez ludzi Cyganki Esmeraldy - stała się jedną z najpopularniejszych w dziejach literatury powieści dla młodych czytelników.

Ta wstrząsająca historia, której akcja rozgrywa się wokół tajemniczej paryskiej katedry Notre Dame, uczy, jak rozpoznać prawdziwe piękno i szlachetność, ukryte niekiedy pod maską brzydoty.

 

źródło opisu: Siedmioróg, 1997

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 479
yumma | 2013-06-23
Na półkach: Przeczytane, Historyczne
Przeczytana: 23 czerwca 2013

Przez pierwsze trzy rozdziały zastanawiałam się: co ja w ogóle robię...? 50 pierwszych stron to jakaś tragedia, autor sam siebie i czytelnika przy okazji bezustannie rozprasza, ciągle przerywa ledwie zawiązaną scenę czy akcję, żeby bez przerwy i w kółko opisywać jak to bardzo teraz niszczone są zabytkowe budowle (po przeczytaniu tych wywodów dziwię się, że skoro tacy partacze budowali i remontowali zabytki w XIX wieku to cokolwiek ostało się do naszych czasów). Do tego ciągle powołuje się na słowa jakichś pisarzy - jak dla mnie to jest taka "raczkująca" literatura, takie pierwsze kroki pana Hugo - tak, jakby bał się wyrazić swoje zdanie, lub po prostu go nie miał, więc zasłania się mądrościami innych. Od czwartego rozdziału jest ciekawie. I z każdym następnym jest coraz ciekawiej, aż w końcu czyta się tę powieść z zapartym tchem, nie mogąc doczekać się co dalej. Zakończenie świetne- nie tyle, że jedyne z możliwych, co cudownie opisane. To zresztą norma u tego autora, zawsze najpiękniejsze w całej książce jest to jak się kończy. Jak ja mimo wszystko kocham pana Hugo...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Upiór południa. Czerń

Pierwszy tom "Upiora Południa" konsekwentnie głaskał mnie pod włos. Narracja, albo nieudolnie naśladująca Palahniuka, albo - jeśli wolicie -...

zgłoś błąd zgłoś błąd