Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kapitan Alatriste

Kapitan Alatriste

Autor:
Cykl: Przygody kapitana Alatriste (tom 1)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Filip Łobodziński
tytuł oryginału
Las aventuras del Capitán Alatriste, t.1. Capitán Alatriste
wydawnictwo
MUZA
data wydania
ISBN
83-7319-569-6
liczba stron
224
słowa kluczowe
alatriste, perez, reverte, kapitan, powieść
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodała
Miranda
5,78 (171 ocen i 13 opinii)

Opis książki

Pierwszy tom cyklu "Przygody kapitana Alatriste"

W pierwszym tomie kapitan otrzymuje zlecenie, by dokonać zamachu na dwóch tajemniczych przybyszów z Anglii, którymi okazują się następca tronu i jego zaufany, hrabia Buckingham. Kapitan daruje im życie, czym naraża się swoim mocodawcom: inkwizytorowi i sekretarzowi królewskiemu.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 784
Michał | 2011-03-07
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 07 marca 2011

Jest to opowieść spod znaku płaszcza i szpady, akcja dzieje się w XVII wiecznej Hiszpanii.
Narratorem i jednym z bohaterów powieści jest młody chłopak, giermek tytułowego Kapitana Alatriste. Rzeczony kapitan, to żołnierz i hulaka, który z powodu ran odniesionych w wojnie kuruje się czasowo w Madrycie.
Napisana jest ona językiem stylizowanym na właściwy czasom o których opowiada.
Intryga powieści jest ciekawa i dość wciągająca, choć z lekka denerwująca jest maniera narratora do pewnego gawędziarstwa i zbaczania z głównego wątku powieści.
Jeśli jednak takie zabiegi narracyjne nam nie przeszkadzają lektura tej książki przyniesie nam sporo przyjemności.

książek: 116
Brian | 2013-11-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 listopada 2013

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i na pewno nie ostatnie gdyż pomimo wielu nieprzychylnych opinii nt. tej książki z jakimi się spotkałem, osobiście oceniam ją pozytywnie.

Jestem wielkim pasjonatem historii dlatego dużym plusem jest dla mnie nieco archaiczny język opowieści. Chociaż początkowo może to troche drażnić, po kilku stronach pozwala jeszcze bardziej poczuć klimat XVII wiecznej Hiszpanii. Dobre wrażenie robi też opowiadanie historii tytułowego kapitana z perspektywy pierwszej osoby co sprawia że czułem się tak jakbym czytał XVII wieczną kronikę lub pamiętnik z tamtych czasów.

Myśle że wielu czytelników popełnia błąd porównując tą historie do twórczości Aleksandra Dumasa. Oczywiście w takim zestawieniu Arturo Perez-Reverte wypada blado ale czy takie porównanie wogóle ma sens ? Moim zdaniem nie. To po prostu dwaj autorzy i dwa zupełnie inne style pisania. Oczywiście, jeśli ktoś usilnie będzie chciał czegoś na miarę "Trzech Muszkieterów" może czuć się zawiedziony ale z...

książek: 361
Meszuge | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 czerwca 2008

Opowieść o niezliczonych przygodach samozwańczego kapitana Diego Alatriste y Tenorio i jego… trochę wychowanka, trochę sługi, chłopca o imieniu Iñigo Balboa, składa się w sumie z pięciu tomów:
1. Kapitan Alatriste
2. W cieniu inkwizycji
3. Słońce nad Bredą
4. Złoto króla
5. Kawaler w żółtym kaftanie

Przygody kapitana Alatriste zaliczyć można do znanego typu czy gatunku „płaszcza i szpady”. Z jednym tylko zastrzeżeniem – to już nie jest powieść tak romantyczna, jak dawniej. Zamiast uroczego, ale nieco naiwnego romantyzmu Michela Zevaco czy Aleksandra Dumasa, w książkach o kapitanie Alatriste znaleźć można sporą dawkę realizmu – momentami brutalnego, innym razem tylko cynicznego.

Hiszpania Filipa IV, wiek XVII. Spiski, intrygi i inne tego typu gry i zabawy dworskie, romanse, złoto, pojedynki, problemy ze Świętą Inkwizycją, wojna we Flandrii, no i przygody, przygody, przygody…

Stary wojak, znakomity szermierz, w przerwach pomiędzy wojnami utrzymuje się dzięki pojedynkom staczanym za...

książek: 1119
PABLOPAN | 2012-02-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Za dużo dygresji i zbaczania z głównego tematu. Momentami zapominałem o co chodziło i musiałem się wracać :) Wielki plus za język, piękny, bogaty, archaiczny - jedynie to stymulowało mnie do dalszej lektury.

książek: 48
Poszukiwacz | 2011-09-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ta opinia odnosi się do całego cyklu: Dobre, dość wciągające czytadło ale do Dumasa i "Trylogii muszkieterskiej" jej daleko. Zdecydowanie wolę "klasyczne" powieści tego autora, że nie wspomnę o jego genialnej publicystyce.
Na plus liczy się to, że niezorientowany czytelnik oswoi się co nieco z historią literatury hiszpańskiej "wieku złotego"
Podsumowując:warto przeczytać, ale zakup można sobie odpuścić

książek: 1048
Weronika | 2014-03-31
Na półkach: Przeczytane, Nieudane, ROK 2014
Przeczytana: 30 marca 2014

Niektóre zabawne fragmenty, ale cała fabuła do niczego nie przyciągnęła mnie po sięgnięcie po drugą część

książek: 756
evi | 2011-06-26
Przeczytana: kwiecień 2011

Nie jest to najlepsza książka, jaką w życiu przeczytałam, ale też nie mogę powiedzieć, że się bardzo na niej zawiodłam. Przenosi nas ona w czasy nowożytne, mamy okazję poznać Hiszpanię XVII wieku. Niewątpliwym plusem książki jest jej strona językowa - język używany przez narratora jest archaiczny, ale dzięki temu bardziej egzotyczny i może stanowić bodziec do dalszej lektury.

książek: 512

Opinia tyczy się wszystkich książek z tej serii. Bardzo fajne powieści historyczne, otworzyły przede mną świat XVII Hiszpanii. Zobaczyłem jak mało o niej wiem, a dzięki tym książką sporo się dowiedziałem. Jest więc i ciekawa akcja i aspekt edukacyjny. Bawiąc uczy...

książek: 27
Piranka | 2012-12-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Wychowana na Dumasie miałam wysokie oczekiwania i lekko się rozczarowałam. Aczkolwiek przeczytałam i nie żałuje.

książek: 10
agnieszka6 | 2011-08-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przyjemna lekka przygodowa lektura dla wszystkich :)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd