Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kapitan Alatriste

Kapitan Alatriste

Autor:
Cykl: Przygody kapitana Alatriste (tom 1)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Filip Łobodziński
tytuł oryginału
Las aventuras del Capitán Alatriste, t.1. Capitán Alatriste
wydawnictwo
MUZA
data wydania
ISBN
83-7319-569-6
liczba stron
224
słowa kluczowe
alatriste, perez, reverte, kapitan, powieść
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodała
Miranda
5,8 (175 ocen i 13 opinii)

Opis książki

Pierwszy tom cyklu "Przygody kapitana Alatriste"

W pierwszym tomie kapitan otrzymuje zlecenie, by dokonać zamachu na dwóch tajemniczych przybyszów z Anglii, którymi okazują się następca tronu i jego zaufany, hrabia Buckingham. Kapitan daruje im życie, czym naraża się swoim mocodawcom: inkwizytorowi i sekretarzowi królewskiemu.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 794
Michał | 2011-03-07
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 07 marca 2011

Jest to opowieść spod znaku płaszcza i szpady, akcja dzieje się w XVII wiecznej Hiszpanii.
Narratorem i jednym z bohaterów powieści jest młody chłopak, giermek tytułowego Kapitana Alatriste. Rzeczony kapitan, to żołnierz i hulaka, który z powodu ran odniesionych w wojnie kuruje się czasowo w Madrycie.
Napisana jest ona językiem stylizowanym na właściwy czasom o których opowiada.
Intryga powieści jest ciekawa i dość wciągająca, choć z lekka denerwująca jest maniera narratora do pewnego gawędziarstwa i zbaczania z głównego wątku powieści.
Jeśli jednak takie zabiegi narracyjne nam nie przeszkadzają lektura tej książki przyniesie nam sporo przyjemności.

książek: 116
Brian | 2013-11-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 listopada 2013

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i na pewno nie ostatnie gdyż pomimo wielu nieprzychylnych opinii nt. tej książki z jakimi się spotkałem, osobiście oceniam ją pozytywnie.

Jestem wielkim pasjonatem historii dlatego dużym plusem jest dla mnie nieco archaiczny język opowieści. Chociaż początkowo może to troche drażnić, po kilku stronach pozwala jeszcze bardziej poczuć klimat XVII wiecznej Hiszpanii. Dobre wrażenie robi też opowiadanie historii tytułowego kapitana z perspektywy pierwszej osoby co sprawia że czułem się tak jakbym czytał XVII wieczną kronikę lub pamiętnik z tamtych czasów.

Myśle że wielu czytelników popełnia błąd porównując tą historie do twórczości Aleksandra Dumasa. Oczywiście w takim zestawieniu Arturo Perez-Reverte wypada blado ale czy takie porównanie wogóle ma sens ? Moim zdaniem nie. To po prostu dwaj autorzy i dwa zupełnie inne style pisania. Oczywiście, jeśli ktoś usilnie będzie chciał czegoś na miarę "Trzech Muszkieterów" może czuć się zawiedziony ale z...

książek: 364
Meszuge | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 czerwca 2008

Opowieść o niezliczonych przygodach samozwańczego kapitana Diego Alatriste y Tenorio i jego… trochę wychowanka, trochę sługi, chłopca o imieniu Iñigo Balboa, składa się w sumie z pięciu tomów:
1. Kapitan Alatriste
2. W cieniu inkwizycji
3. Słońce nad Bredą
4. Złoto króla
5. Kawaler w żółtym kaftanie

Przygody kapitana Alatriste zaliczyć można do znanego typu czy gatunku „płaszcza i szpady”. Z jednym tylko zastrzeżeniem – to już nie jest powieść tak romantyczna, jak dawniej. Zamiast uroczego, ale nieco naiwnego romantyzmu Michela Zevaco czy Aleksandra Dumasa, w książkach o kapitanie Alatriste znaleźć można sporą dawkę realizmu – momentami brutalnego, innym razem tylko cynicznego.

Hiszpania Filipa IV, wiek XVII. Spiski, intrygi i inne tego typu gry i zabawy dworskie, romanse, złoto, pojedynki, problemy ze Świętą Inkwizycją, wojna we Flandrii, no i przygody, przygody, przygody…

Stary wojak, znakomity szermierz, w przerwach pomiędzy wojnami utrzymuje się dzięki pojedynkom staczanym za...

książek: 1121
PABLOPAN | 2012-02-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Za dużo dygresji i zbaczania z głównego tematu. Momentami zapominałem o co chodziło i musiałem się wracać :) Wielki plus za język, piękny, bogaty, archaiczny - jedynie to stymulowało mnie do dalszej lektury.

książek: 48
Poszukiwacz | 2011-09-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ta opinia odnosi się do całego cyklu: Dobre, dość wciągające czytadło ale do Dumasa i "Trylogii muszkieterskiej" jej daleko. Zdecydowanie wolę "klasyczne" powieści tego autora, że nie wspomnę o jego genialnej publicystyce.
Na plus liczy się to, że niezorientowany czytelnik oswoi się co nieco z historią literatury hiszpańskiej "wieku złotego"
Podsumowując:warto przeczytać, ale zakup można sobie odpuścić

książek: 1079
Weronika | 2014-03-31
Na półkach: ROK 2014, Nieudane, Przeczytane
Przeczytana: 30 marca 2014

Niektóre zabawne fragmenty, ale cała fabuła do niczego nie przyciągnęła mnie po sięgnięcie po drugą część

książek: 764
evi | 2011-06-26
Przeczytana: kwiecień 2011

Nie jest to najlepsza książka, jaką w życiu przeczytałam, ale też nie mogę powiedzieć, że się bardzo na niej zawiodłam. Przenosi nas ona w czasy nowożytne, mamy okazję poznać Hiszpanię XVII wieku. Niewątpliwym plusem książki jest jej strona językowa - język używany przez narratora jest archaiczny, ale dzięki temu bardziej egzotyczny i może stanowić bodziec do dalszej lektury.

książek: 515

Opinia tyczy się wszystkich książek z tej serii. Bardzo fajne powieści historyczne, otworzyły przede mną świat XVII Hiszpanii. Zobaczyłem jak mało o niej wiem, a dzięki tym książką sporo się dowiedziałem. Jest więc i ciekawa akcja i aspekt edukacyjny. Bawiąc uczy...

książek: 27
Piranka | 2012-12-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Wychowana na Dumasie miałam wysokie oczekiwania i lekko się rozczarowałam. Aczkolwiek przeczytałam i nie żałuje.

książek: 10
agnieszka6 | 2011-08-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przyjemna lekka przygodowa lektura dla wszystkich :)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Szczepan Twardoch
    35. rocznica
    urodzin
    Można umierać ładnie i brzydko, to jasne, tak jak można mieć dobre i złe maniery przy stole. A wy nie potraficie nawet zabić zwierzęcia, które potem jecie, zamykacie całe to zabijanie do fabryk i udajecie, że go nie ma. Co jest, wierzcie mi, wyjątkowo żałosne. Te wasze płacze, że ktoś zabił pieska,... pokaż więcej
  • Krystyna Kofta
    72. rocznica
    urodzin
    ...rozbierz się, zdejmij wszystko, zdejmij skórę, teraz chcę Twojej duszy...
  • Beverly Barton
    68. rocznica
    urodzin
    Na zawsze pozostaje w nas jakaś cząstka naszego dzieciństwa,naszej młodości. Czy tego chcesz, czy nie.
  • Donna Tartt
    51. rocznica
    urodzin
    Piękno to strach. Cokolwiek nazywamy pięknym, boimy się tego
  • Giuseppe Tomasi di Lampedusa
    118. rocznica
    urodzin
    Jeśli chcemy, by wszystko pozostało tak, jak jest, wszystko się musi zmienić.
  • Damian Dibben
    49. rocznica
    urodzin
    Dzień po dniu mozolnego wkuwania. Daty, wzory, równania... Tylko w jakim celu? Żeby zdać jakieś bezsensowne egzaminy? Żeby pójść do kolejnej, tak zwanej wyższej szkoły? Żeby zasłużyć na nagrodę w postaci równie nużącej bezbarwnej pracy i tak doczekać banalnej, nic nieznaczącej śmierci? Jeśli zależy... pokaż więcej
  • Jan Potocki
    199. rocznica
    śmierci
    Mało kto potrafi zapomnieć o samym sobie; znajdziesz samolubstwo w radach, jakich ludzie ci będą udzielać, w przysługach, jakie ci wyświadczą, w związkach, jakich pragną, i przyjaźniach, jakie zawierają. Przejęci własnym interesem, choćby najbardziej oddalonym, obojętni są na wszystko, co się ich ni... pokaż więcej
  • Anatolij Rybakow
    16. rocznica
    śmierci
    Zdobyć władzę najwyższą i nie móc jej utrzymać - oto los nieudolnych polityków, utrzymać się przy władzy jest znacznie trudniej, niż ją zdobyć.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd