Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,5 (1630 ocen i 71 opinii) Zobacz oceny
10
142
9
319
8
310
7
526
6
189
5
98
4
21
3
22
2
2
1
1
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Maria Zenowicz-Brandys
tytuł oryginału
L'Etranger
data wydania
ISBN
8373893474
liczba stron
96
słowa kluczowe
Camus
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Krzysiek

Inne wydania

W jednym z ostatnich wywiadów Albert Camus wyznał: Streściłem "Obcego" jakiś czas temu, w zdaniu, które uznaję za paradoksalne: W naszym społeczeństwie każdy człowiek, który nie płacze na pogrzebie swojej matki, ryzykuje bycie skazanym na śmierć. Chciałem tylko powiedzieć, że bohater książki jest skazany, ponieważ nie bierze udziału w grze. W tym sensie jest obcym dla społeczeństwa, w którym...

W jednym z ostatnich wywiadów Albert Camus wyznał: Streściłem "Obcego" jakiś czas temu, w zdaniu, które uznaję za paradoksalne: W naszym społeczeństwie każdy człowiek, który nie płacze na pogrzebie swojej matki, ryzykuje bycie skazanym na śmierć. Chciałem tylko powiedzieć, że bohater książki jest skazany, ponieważ nie bierze udziału w grze. W tym sensie jest obcym dla społeczeństwa, w którym żyje, błądzi na marginesie, na obrzeżach życia prywatnego, samotniczego, zmysłowego. Dlatego czytelnicy skłaniają się do traktowania go jako bankruta. Marsault nie bierze udziału w grze. Odpowiedź jest prosta: odmawia kłamstwa.

 

źródło okładki: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Bardzo długie przebudzenie
  • Po nitce do szczęścia
  • Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
  • W obcej skórze
  • Powrót na Wyspę Potępionych
  • Rybacy
  • Cztery rzęsy nietoperza
  • Nobliwy proceder
  • Punkty zapalne. Dwanaście rozmów o Polsce i świecie
  • Koniec warty
  • Aż po grób
  • Dziewczyna w walizce
  • Sztokholm delete
  • Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
  • Oblubienice wojny
  • Gracze
Bardzo długie przebudzenie
Grażyna Jeromin-Gałuszka

6,67 (6 ocen i opinii)
Po nitce do szczęścia
Karolina Wilczyńska

7,23 (22 ocen i opinii)
Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
Rafał Kosik

7,64 (14 ocen i opinii)
W obcej skórze
Sarah Hilary

6,85 (53 ocen i opinii)
Powrót na Wyspę Potępionych
Melissa de la Cruz

8 (3 ocen i opinii)
Rybacy
Chigozie Obioma

7,46 (13 ocen i opinii)
Cztery rzęsy nietoperza
Hanna Kowalewska

8,2 (5 ocen i opinii)
Nobliwy proceder
Philippa Gregory

8,5 (2 ocen i opinii)
Punkty zapalne. Dwanaście rozmów o Polsce i świecie
Jerzy Borowczyk , Michał Larek

7,5 (4 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,27 (127 ocen i opinii)
Aż po grób
Sara Shepard

7,61 (72 ocen i opinii)
Dziewczyna w walizce
Raphael Montes

7,24 (21 ocen i opinii)
Sztokholm delete
Jens Lapidus

7,2 (5 ocen i opinii)
Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
Cassandra Clare , Libba Bray , Lev Grossman , Veronica Roth , Stephanie Perkins , Jennifer E. Smith , Leigh Bardugo , Francesca Lia Block , Brandy Colbert , Nina LaCour

7,1 (21 ocen i opinii)
Oblubienice wojny
Helen Bryan

8,17 (54 ocen i opinii)
Gracze
Bogdan Rymanowski

0 (0 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5408)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1217
Wojciech Gołębiewski | 2015-01-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 stycznia 2015

Opowiadanie zajmuje 75 stron, ale najgorsze następuje po nim. To się nazywa „Posłowie” a jego autorką jest Urszula Klatka. Otóż ta pani nie dość, że wypisuje niesłychane bzdury, bo to jej wolno, skoro wolność jest, ale z determinacją wartą większych przedsięwzięć, uparła się opowiedzieć szczegółowo treść książki. Nie streścić, lecz precyzyjnie opisać szczegóły z zaleceniem, jak je czytelnik ma zrozumieć. Np Klatka na str.89 podaje przebieg bójki:
„Dochodzi do potyczki między Rajmundem a jednym z Arabów. Arab zostaje ranny. Rajmund krwawi....”
A Camus pisze /str.38/:
„..Rajmund.. wymierzył cios i ten drugi miał twarz we krwi... ..Krzyknąłem: ‘Uwaga, on ma nóż’, ale Rajmund miał już rozpłatane ramię i pokiereszowane usta.. ..Rajmund ściskał ramię ociekające krwią...”
To mi jakoś wychodzi, że ranny to był Rajmund, a Arab jeno w japę zarobił...
Nawet w tej ...

książek: 1579
Kamil Szaładziński | 2014-07-12
Na półkach: Przeczytane

Kiedy przeczytałem książkę przestałem sądzić, że Sartre jest największym egzystencjalistą. Co więcej zobaczyłem że jego cała postawa literacko-filozoficzna to nic więcej jak bufonada. Camus który nie chciał być egzystencjalistą jest znacznie bliżej człowieka, zwłaszcza w tej powieści. Czytelnik kończąc tą książkę napewno nie poczuje się uskrzydlony ponieważ Camus pokazuje bolesną prawdę o życiu. "Ale przecież wszyscy wiedzą, że życie nie jest wcale warte trudu przeżywania. W gruncie rzeczy dokładnie zdawałem sobie sprawę, że to nie ma znaczenia, czy się umiera w trzydziestym czy w siedemdziesiątym roku życia, ponieważ jest oczywiste, że w obydwu wypadkach inni mężczyźni i inne kobiety żyć będą dalej, i to przez tysiące lat." Mam jedynie problem z samym Meursaultem. Nie chce wchodzić w psychologiczne zagadki czy jest socjopata, neurotykiem czy zmaga się z depresją. Moim zdaniem jest przerysowany przez Camusa celowo aby nas szokować. Patrząc też z drugiej strony czy my musimy być...

książek: 675
Klakier | 2013-06-11
Przeczytana: 11 czerwca 2013

Książka sporo lepsza od „Dżumy”- tym razem obyło się bez zbędnego wodolejstwa. Ale uznaję ją za bardzo dobrą nie z tych powodów co inni. Zachwyceni czytelnicy i sam autor dumają nad ciężkim losem człowieka, który jest inny, który nie chce postępować tak jak reszta społeczeństwa. Który niemal buntowniczo mówi „nie” gdy inni potakują. Który wreszcie „nie bierze udziału w kłamstwie”. Camus napisał: „w naszym społeczeństwie każdy człowiek, który nie płacze na pogrzebie swojej matki, ryzykuje bycie skazanym na śmierć”. W tym momencie stanę w opozycji do Noblisty i jego admiratorów: ja tego o czym oni piszą, w tej książce nie widziałem. To dla mnie książka opowiadająca o tym, co może się czaić w głowie socjopaty. Meursault właśnie socjopatą jest, osobnikiem upośledzonym psychicznie po części również. Nie widzę sensu w doszukiwaniu się mężnej, bohaterskiej postawy, heroizmu w płynięciu pod prąd norm społecznych w postępowaniu człowieka, który metodycznie wpakował pięć kulek w Araba, bo...

książek: 922
Shimik | 2016-04-02
Na półkach: Przeczytane

Książka jak dla mnie męcząca z powodu historii w niej opowiedzianej. Jest ona dość ponura i ciężko mi się ją czytało. Zacząłem czytać najpierw Obcego, a przymierzałem się do Dżumy. Sam nie wiem jak to tak wyszło, ale mniejsza w każdym razie przeczytałem. Teraz już sam nie wiem czy iść dalej i czytać to co miałem już wcześniej zaplanowane do przeczytania z twórczości tego autora. Myślę jednak, że przy moim tempie czytania przeczytam i tamtą książkę. W końcu co to jest? Góra dwie godziny. Tyle czasu można spokojnie poświęcić.

książek: 1916

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Według Alberta Camusa 'Obcy' to opowieść o człowieku, którzy nie 'gra' razem z innymi ludźmi w spektakl zwany 'życie'. O kimś, kto odrzucił jakąkolwiek wiarę w siłę wyższą i nie kieruje się w swoim postępowaniu żadnymi zasadami. Bo ten człowiek nie chce kłamać.
Według niektórych czytelników 'Obcy' to opowieść o socjopacie, który zasłużył sobie na karę.
A co JA sądzę? Dla mnie 'Obcy' jest historią człowieka, który doskonale wie, że życie jest wielkim ciągiem sytuacji, na których nie ma wpływu. Świadomy tego absurdu, nie potrafi okazać empatii i zaskoczenia. Wszystko przyjmuje jako coś 'oczywistego', nawet ciężkie przestępstwo. Może się to wydawać chore, ale na pewno takich 'obcych' jest bardzo dużo w naszym świecie.
W końcu Camus napisał książkę w miarę realną i z ciekawym tematem. Tym razem nie oburzałam się 'dziecinnością', ale byłam ciekawa tą monotonią i bezpłciowością bohatera. Coś w tym jest.

książek: 783
carac | 2012-04-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2002 rok

Być "obcym" to znaczy "nie brać udziału w kłamstwie"... Trafne i zastanawiające.

książek: 879
Zuba | 2016-02-24
Przeczytana: 24 lutego 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

O czym jest „Obcy” wiadomo – by sobie facet, obojętny na wszystko, który z nieznanych powodów zabił przypadkowego Araba. Co gorsza, nawet nie próbuje się wykręcać od odpowiedzialności, przyjmuje wszystko ze wzruszeniem ramion, a nawet bez.

Nie wiem, czy taki był zamysł autora, ale książka mnie też zostawiła obojętną. Nie drgnęła powieka, serce szybciej nie zabiło, czy tak miało być, panie Camus? Wyobcowanie bohatera ani mnie szczególnie nie dziwiło, ani nie oburzało. Przyjęłam roboczą hipotezę, że bohater ma zespół Aspergera – ewidentnie jest inteligentnym człowiekiem, bardzo spostrzegawczym, ale w warstwie emocjonalnej niedostosowany do życia w społeczeństwie. I ta niechęć i obojętność wobec zasad współżycia społecznego wydają się jego największą przewiną – nie płakał na pogrzebie matki, nie wyznawał miłości swojej kobiecie, nie okazał skruchy, nie przyjął księdza. To człowiek, którego życie niosło, a jemu nie chciało się kontrolować kierunku i nie chciało mu się udawać niczego....

książek: 336
skiatos | 2015-11-04
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 03 listopada 2015

Po tę powieść sięgnąłem z powodu ukazania się w 2015 r. "Sprawy Meursaulta" Kamela Daouda. Książki zyskującej świetne recenzje i mistrzowsko nawiązującej do "Obcego" Camusa.

Czy "Obcy" to portret Sartrowskiego egzystencjalisty czy też (a może jednocześnie) proroczy portret współczesnego nihilisty, a może obraz człowieka, który sprzeciwia się panującej hipokryzji?

Interpretacje tej powieści zmieniały się tak jak zmieniał się świat od momentu jej powstania. Mnie, nie pamiętającego koszmaru II Wojny Światowej, najbliższa jest właśnie trzecia interpretacja. Meursault - bohater-narrator "Obcego" - jest po prostu jest sobą, nie kłamie, wypowiada swoje prawdziwe zdanie i to jest właśnie główną przyczyną jego skazania. Zabija przypadkowego człowieka i - o zgrozo!, co ważniejsze dla jego oskarżycieli - nie płacze na pogrzebie matki, która w zasadzie jest mu do pewnego stopnia obca. Ponadto nie wyraża żalu po zabiciu człowieka, który de facto mógł stanowić dla niego zagrożenie, no i do...

książek: 2332
VenusInFur | 2014-02-17
Przeczytana: 16 lutego 2014

"Buntownik z wyboru"

Po przeczytaniu "Obcego" mój chłopak zapytał, czy książka mi się podobała. Gdy odpowiedziałam, że nic mi się w niej nie podobało popatrzył na mnie z z niedowierzaniem. Otóż nic mi się w niej nie podobało, bo nie ma w niej nic do podobania się. Książka jest wstrząsająca, szokująca i zatrważająca w swojej wymowie. Obojętność głównego bohatera wobec tragicznych wypadków, jakie w krótkim czasie go dotykają - śmierć matki, morderstwo, skazanie na ścięcie - i totalny nihilizm nawet w obliczu pewnej śmierci, czynią z Meursaulta ucieleśnienie zła. Sięgnięcie przez autora do tradycji egzystencjalizmu pozwala odczytać tę powieść jako manifest determinizmu, ateizmu i totalnego nihilizmu, gdzie odrzucający wszelkie systemy wartości bohater przyjmuje świat w jego okrucieństwie oraz bezkompromisowości. Jedna z najlepszych powieści XX-wiecznej literatury francuskiej.

książek: 344
Krzysiek | 2010-03-22
Przeczytana: 01 kwietnia 2009

Ta krótka książka zrobiła na mnie nieporównywalne do swojej objętości wrażenie. Opowiada o sprawach, które były nieraz poruszane w literaturze - wyobcowaniu w społeczeństwie, grze pozorów - jednak opowiada w inny, nowatorski sposób.

Bohater książkowy zazwyczaj cechuje się rozwiniętą emocjonalnością, podejmowaniem racjonalnych wyborów - czego przeciwieństwem jest bohater "obcego". "Obcy" jest osobą wyalienowaną ze społeczeństwa, bo nie prowadzi gry pozorów narzuconej mu przez utarte zwyczaje. Dlatego też nie stara się pokazywać na siłę emocji po utracie matki, nie kłamie by zdobyć poparcie, zrozumienie czy współczucie. Takie zachowanie okazuje się nieakceptowalne dla społeczeństwa. Bohater ponosi za nie najwyższą cenę. Choć bohater nie jest osobą, która budzi szczególną sympatię - to jednak społeczeństwo gra tutaj rolę czarnego charakteru.

Książka daje dużo do myślenia na temat tego jak żyjemy - ile spośród tego co robimy jest dyktowane naszą wolą, a ile przepisami narzuconymi...

zobacz kolejne z 5398 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powieść na jedno popołudnie

Oto krótki przegląd książek liczących około 200 stron. W sam raz na jeden raz. No, może na dwa razy. Idealne, gdy nie chcemy angażować się w wielostronicowe fabuły, bo nie mamy na nie czasu  lub ochoty. Lub gdy chcemy poprawić swoje czytelnicze statystyki.


więcej
Urodziny Alberta Camus

Sto lat temu, w Algierii, urodził się jeden z najbardziej wpływowych współczesnych intelektualistów europejskich, filozof i eseista, Albert Camus. We Francji uznawany jest za najwybitniejszego pisarza wszech czasów, a „Obcy” to najczęściej czytana książka w tym kraju.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd