Smak miodu

Tłumaczenie: Marek M. Dziekan
Seria: Seria z miotłą
Wydawnictwo: W.A.B.
4 (203 ocen i 41 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
4
8
5
7
17
6
11
5
50
4
13
3
52
2
15
1
33
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Burhan al-asal
data wydania
ISBN
9788374146012
liczba stron
160
słowa kluczowe
Syria
język
polski
dodał
animi

Głośna książka syryjskiej pisarki. Oficjalnie wyklęta w większości krajów arabskich, bije rekordy popularności w rankingach sprzedaży. I nic dziwnego. Bo rozpala emocje. I wyobraźnię. Jedni zbierają książki kucharskie, inni szukają starych map, ja mam swoje hobby - księgi rozkoszy pisze narratorka powieści. Zna na pamięć niemal wszystkie traktaty. Recytowała je Myślicielowi, gdy rozpalona...

Głośna książka syryjskiej pisarki. Oficjalnie wyklęta w większości krajów arabskich, bije rekordy popularności w rankingach sprzedaży. I nic dziwnego. Bo rozpala emocje. I wyobraźnię. Jedni zbierają książki kucharskie, inni szukają starych map, ja mam swoje hobby - księgi rozkoszy pisze narratorka powieści. Zna na pamięć niemal wszystkie traktaty. Recytowała je Myślicielowi, gdy rozpalona wślizgiwała się do jego łóżka. Ale nigdy nie odważyła się o nich napisać. Do czasu gdy dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Paryżu, w której pracowała, zaproponował jej przygotowanie referatu o starych arabskich księgach erotycznych na konferencję w Nowym Jorku. Wyjeżdża do Tunisu, by zanurzyć się w arabskim świecie. W zapachach, smakach, głosach. I w języku. Słucha opowieści kobiet. Cytuje erotyczne traktaty sprzed wieków. Wspomina licznych kochanków. Bo to także praca o niej.

Piękna, subtelna i mocna opowieść. Z ogniem pożądania zalewającym stronice. Ze zmysłowymi tajemnicami skrywanymi pod czarczafem. Z zapomnianymi słowami starych mistrzów ars amandi. I choć to arabski jest językiem seksu, po polsku brzmią one równie elektryzująco.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2764
nieperfekcyjnie | 2013-11-12
Przeczytana: 08 listopada 2013

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2013/11/smak-miodu-salwa-nuajmi.html

Miód - produkt spożywczy, który w naturalnych warunkach jest wytwarzany przez pszczoły. Bardzo słodki, występujący pod różnymi postaciami - może być gęsty, rzadki i lejący się, a także skrystalizowany i twardy. Miód pobudza apetyt i pokonuje przeziębienie, a ogrom ludzi traktuje go także jako afrodyzjak, a nawet lek na potencję. Miód stanowi źródło sił witalnych i energii, a w miłości - dodaje słodyczy. Jego smak jest kwestią gustu, ale mimo wszystko, warto doceniać właściwości miodu, wykorzystując je do różnych celów...

Główną bohaterką "Smaku miodu" jest arabska bibliotekarka, która każdą możliwą chwilę poświęca na poznawanie wszelkich książek oraz erotycznych tekstów klasyków islamu. Swoją wiedzę znacznie pogłębia, kiedy zostaje poproszona o przygotowanie wykładu o tej tematyce na konferencję naukową. Bezpośrednia styczność z ideami uczonych prowokują bohaterkę do rozmyślań nad własną cielesnością, a także wszelkimi sprawami związanymi z seksem. Większość klasyków traktuje cielesność jako niezwykle istotny element, który należy wykorzystywać do granic możliwości. Ponadto mistrzowie 'ars amandi' uznają, iż nie wolno powstrzymywać się zbyt długo przed miłością fizyczną, ponieważ nie przynosi to niczego dobrego. Główna bohaterka bardzo poważnie traktuje koncepcje uczonych, bezwzględnie dostosowując się do ich zaleceń.

"Moje wartości etyczne nie mają nic wspólnego z moralnością świata zewnętrznego. Odrzuciłam ją, już nie pamiętam kiedy. Te wartości kierują tym, co robię, tylko one wskazują mi drogę. To ja kształtuję ich skalę. Nie obchodzi mnie, jaki wpływ na moje życie będą miały moje uczynki. Wyraz twarzy po miłosnym akcie, błysk w oczach, drżenie ciała, urywane słowa - to wszystko rozpala opowieści w moim sercu." *

Salwa an-Nu'ajmi ujawnia pewne skrzętnie skrywane tajemnice oraz hipokryzje rządzące w arabskim świecie. Pod przykrywką społecznej poprawności można znaleźć wiele niedopowiedzeń, dużą dawkę zakłamania oraz oszustw. Autorka nie boi się zabrać głosu w ważnej kwestii, o której nie mówi się w krajach muzułmańskich. Syryjska pisarka dotyka tematu tabu, zrywając ze społeczną umową związaną z milczeniem na temat seksu. Jej nieskrywana odwaga przyczyniła się do oficjalnego zakazu wydawania "Smaku miodu" w większości krajów muzułmańskich.

Niezwykle erotyczna okładka, opis oraz rekomendacje znajdujące się na tylnej okładce odbiegają od tego, co znalazłam na kartkach tej książki. Z pewną częścią mogę zgodzić się, jednak nie pokusiłabym się o stwierdzenie, iż "Smak miodu" to "mistrzowski, zmysłowy, kusicielski głos z arabskiego świata". Owszem, lektura zawiera subtelne i zmysłowe opisy, nieprzepełnione erotyzmem i wulgarnością. Jednakże miałam ochotę na naprawdę mocną, elektryzującą historię, która poruszy mnie, zaszokuje, a nawet zirytuje. Niestety, "Smak miodu" nie wzbudził we mnie żadnych emocji, co stanowi dla mnie pokaźny minus. Książka nie rozpaliła mojej wyobraźni, a bezimienna bohaterka nie skradła mojego serca.

Owa lektura nie wniosła w moje życie niczego nowego. Co więcej, nie poruszyła żadnej struny w moim sercu, zatem na pewno nie zapisze się w mojej pamięci jako lektura, do której warto powrócić. Jeżeli ktokolwiek z Was ma ochotę poznać wynurzenia arabskiej bibliotekarki zafascynowanej tematem seksu poruszanym w islamskich tekstach, to sięgnie po Smak miodu bez mojej rekomendacji. Inni czytelnicy niech sami zadecydują, czy pragną pobieżnie przybliżyć sobie muzułmański świat przy pomocy dzieła Salwy an-Nu'ajmi. Nie gwarantuję niezapomnianych wrażeń oraz zachwytów nad tą książką, ale mam nadzieję, że przygoda z nią nie będzie męczarnią - w moim przypadku nie była.

* cytat ze str. 11

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Król

Warszawa okresu dwudziestolecia międzywojennego, z podziałami na Polaków i Żydów, z obrazem rzeczywistości, jakiej nie znamy. Ja postrzegałam zawsze Ż...

zgłoś błąd zgłoś błąd